'Doodskisttoerisme' naar Nederland

Foto's
1
Afbeelding

BERLIJN - Honderden Duitsers worden jaarlijks in Nederland gecremeerd. Het 'doodskisttoerisme' vindt vooral in de grensstreek plaats. "In Nederland mag je de as uitstrooien. In Duitsland kan dat alleen als de dode toestemming heeft gegeven", zegt Gerd Hacken, directeur van begrafenisonderneming Renners in Mönchengladbach.

Hij rijdt al jaren met stoffelijke overschotten naar het crematorium in het Limburgse Blerick. Daar is de plechtigheid desgewenst in het Duits. En anders dan gebruikelijk in Duitsland kun je er gezamenlijk koffie drinken. Hacken noemt het transport van de doden ook wel 'koffieritjes'.

Vergrijzing

Door de vergrijzing zijn er steeds meer doden. In het van oudsher rooms-katholieke gebied rond Mönchengladbach was begraven de norm, maar inmiddels eindigen vier op de vijf mensen in de crematieoven. Tussen crematorium- exploitanten is een harde concurrentieslag gaande. Wie vaak een stoffelijk overschot aanlevert, kan korting bedingen, aldus Stephan Hadraschek van de organisatie van Duitse begrafenisondernemingen VDB.

As meenemen

Toch zijn het niet zozeer de lagere kosten die de Duitsers naar Nederlandse crematoria lokken, meent Gijs Pelser van uitvaartorganisatie Yarden. "Hun drijfveer is vooral de andere wetgeving. Nabestaanden krijgen in Duitsland de as niet mee, in Nederland wel." Duitsland kent als enige Europees land een 'Friedhofszwang'. De urn met as moet op een begraafplaats worden bijgezet.

"Veel mensen willen die dwang niet meer", aldus Hadraschek. "Maar de kerken vinden dat iedereen op een begraafplaats hoort." Ook gemeentelijke begraafplaatsen en fabrikanten van urnen houden daaraan vast. Zelfs het naar Duitsland meenemen van de urn met as is verboden, al wordt daarop niet gecontroleerd. Veel mensen strooien de as stiekem in hun tuin.

Ter plekke uitstrooien

Anders dan in Duitsland hoef je in Nederland niet dagen te wachten voordat de crematie plaats heeft. En je kunt er ter plekke de as uitstrooien. Of in een speciaal daarvoor aangewezen stuk bos. Hacken reist zelfs geregeld met nabestaanden naar de haven van Scheveningen. Van daaruit kan de as per boot op zee worden uitgestrooid.

"Veel mensen willen nog steeds een graf in de buurt waarvoor ze kunnen zorgen", aldus Hadraschek. "Maar dat is niet meer voor iedereen zo belangrijk." Steeds minder mensen willen hun kinderen opzadelen met jarenlang onderhoud van hun graf.

Eindhovens Dagblad, op dit artikel rust copyright.


Home / Algemeen / Buitenland / 'Doodskisttoerisme' naar Nederland