DEN HAAG – Tien jaar geleden was Pieter van Geel, toen nog gedeputeerde in
Brabant, een van de kroonprinsen van het CDA. Maar na het vertrek van Jaap
de Hoop Scheffer eind 2001 koos het CDA voor Jan Peter Balkenende. Van Geel
werd staatssecretaris voor Milieu en later fractievoorzitter. Nu stelt hij
zich niet meer verkiesbaar voor de volgende Tweede Kamer.
Zie ook:
De katholieke politicus Petrus Leonardus Bastaan Antonius van Geel werd op 8
april 1951 geboren in Valkenswaard, als zoon van een sorteerder in de
Hofnar-sigarenfabriek. Na de hbs studeerde hij planologie aan de Katholieke
Universiteit Nijmegen. Daarna belandde hij bij de gemeente Nijmegen en later
in Helmond waar hij gemeentesecretaris was. Hij was van 1987 tot 2002 lid
van Provinciale Staten van de provincie Noord-Brabant. In 1995 trad hij toe
tot het college van Gedeputeerde Staten.
Van Geel bleek een stemmentrekker, iets wat in Den Haag al snel werd
opgemerkt. Hij wist tijdens de Statenverkiezingen van 1999 voor het CDA drie
extra zetels binnen te halen, terwijl de christen-democraten het in andere
provincies stukken minder goed deden.
Zijn naam ging dan ook regelmatig rond op het Binnenhof. In 2001 was hij in
beeld toen Jaap de Hoop Scheffer vertrok als CDA-leider. Uiteindelijk maakte
Van Geel de overstap in 2002 naar de Tweede Kamer, om kort na de
verkiezingen meteen door te schuiven naar het kabinet als staatssecretaris
milieu.
Toen Maxime Verhagen in 2007 minister van Buitenlandse Zaken werd, was Van
Geel zijn opvolger als fractievoorzitter. Hij trad in die rol veel minder
dan Verhagen op de voorgrond, was ook geen Machiavellist, zoals zijn
voorganger. Bijna aandoenlijk waren de keren dat hij stond te blozen in de
Tweede Kamer of zich in een verkiezingsdebat half verontschuldigde voor een
grapje dat niet helemaal overkwam.
Van ambities voor het CDA-leiderschap gaf hij nooit blijk. De CDA’er had ook
zijn handen vol aan het blussen van binnenbrandjes in de coalitie. Hij was
samen met de fractievoorzitters van PvdA en ChristenUnie (Mariëtte Hamer en
Arie Slob) een stabiel baken in een verstandshuwelijk dat langzamerhand een
vechtkabinet was geworden.
Nooit helemaal opgehelderd is of Van Geel vorig jaar gesolliciteerd heeft voor
de post van commissaris van de Koningin in zijn geliefde Brabant. Officieel
is zijn kandidatuur steeds ontkend.
Een jaar later volgt alsnog een vertrek. Geheel volgens eigen planning, zo
benadrukt hij. „Al bij mijn aantreden als fractievoorzitter in 2007 had ik
voor mezelf besloten dat dit mijn laatste periode zou worden.” Onduidelijk
is nog of hij wel beschikbaar is voor een eventuele post in een nieuw
kabinet.
