Volledig scherm
© Thinkstock

Duurdere poetshulp strop voor Son

SON EN BREUGEL - Geen 15,50 euro per uur maar 23 euro per uur mogen (zorg)aanbieders de gemeente Son en Breugel in rekening brengen voor de Wmo-voorziening huishoudelijke hulp.

’Met lange tanden en veel tegenzin’ legt wethouder Robert Visser zich neer bij het standpunt van het Ministerie van VWS dat voor schoonmaakhulp dezelfde tarieven moeten gelden als voor de CAO Zorg.

Strop
De tariefsverhoging betekent een strop voor de gemeente van ‘enkele tonnen’ per jaar, waarvoor in de begroting nog ruimte gezocht moet worden.

Nadat de Centrale Raad van Beroep vorig jaar een streep had getrokken door het besluit van gemeenten, waaronder ook Son en Breugel, om de kosten voor huishoudelijke hulp niet meer te vergoeden, heeft de gemeente (via het CMD) opnieuw gesprekken gevoerd met oude en nieuwe Wmo-cliënten. En zijn er aanbieders benaderd voor het leveren van die huishoudelijke hulp, zowel schoonmaakbedrijven als zorgaanbieders. De gemeente hanteerde een tarief van 15 euro per uur, later bijgesteld tot 15,50 euro, want dat is een marktconform tarief dat men particulier voor een poetshulp betaalt.

Spanning
Twee grote zorgaanbieders maakten bezwaar tegen dat tarief, en stapten naar het ministerie van VWS, met succes. ,,Het lijkt erop dat het ministerie belangenbehartiger is van professionele partijen, en dat is toch wel bijzonder”, zegt Visser cynisch. ,,Het ministerie vindt dat wij altijd de CAO-tarieven van de zorg moeten toepassen, want de schoonmaakbranche heeft zich daar ook aan geconformeerd. Dat wordt nu in een algemene maatregel van bestuur opgenomen. Eigenlijk zegt het ministerie: wij hebben alles gedecentraliseerd, jullie mogen alle innovatieve dingen doen die je wilt, maar wij korten jullie wel en zeggen ook hoe je de zaken moet regelen en hoeveel je moet betalen. Daar zit spanning op, wij zijn het daar ook niet mee eens, maar wij kunnen niet om die richtlijn van het ministerie heen.”

Directieauto’s
Daar komt volgens Visser bij dat veel schoonmaakhulpen, veelal zzp’ers, er zelf niet op vooruit gaan: ,,Dat geld komt niet in de zakken van de medewerkers terecht, maar dat verdwijnt in de hoogpolige tapijten en directie-auto’s.”

De gemeente gaat opnieuw om de tafel met de aanbieders. Visser wist niet of cliënten de dupe zijn geworden en mogelijk nog steeds zonder hulp zitten.

Best e.o.