Volledig scherm
© pixabay.com

'Stoeipartij' komt opa uit Best duur te staan

DEN BOSCH - Ontucht-verdachte bezweert dat er niks onoorbaars gebeurde bij het naar bed brengen van zijn kleinzoon (6).

In elke zaal van de rechtbank staat altijd een doos tissues. Vrijdagmorgen schoot die tekort. Op de professionals na vocht iedereen tegen tranen. Tevergeefs. Advocate Marlieke van de Laar keek om zich heen en constateerde: een zaak met enkel verliezers. 

De tenlastelegging was een bekend en naar scenario: een opa die ontucht pleegt met zijn kleinkind. In dit geval zei een jochie (6) een jaar geleden op een ochtend achteloos dat opa (48) de avond ervoor aan zijn pielemuisje had gezeten. Het jongetje maakte trekkende bewegingen. Oma belde meteen haar man. Hij kwam spoorslags hevig ontdaan naar huis in Best maar maakte alvast excuses en zei dat het nooit had mogen gebeuren.

Die woorden komen hem duur te staan. Zelf zegt hij dat het jochie -zijn oogappel- bij het naar bed brengen geknuffeld en geaaid wilde worden en zoals vaak z'n onderbroekje uit had. De rechters konden zich best voorstellen dat er niks onoorbaars was gebeurd, behalve een toevallige onbedoelde aanraking. 

Maar officier Geerte Burgers zag de excuses en de paniek als duidelijk dadergedrag. Ze vond advocate Van de Laar dwars op haar pad. Die tekende haar cliënt als een in-goede man. Het ging om een hecht liefhebbend gezin. 'Opa' was daar pas later in terecht gekomen, maar kende de moeder van kleinzoon van jongs af aan en het jongetje dus vanaf diens geboorte. Het betekende ook dat hij 'wat onhandig' was met kleintjes, als kleindochter op de pot moest, wist hij niet goed wat te doen. 

Kloof

De advocate wees op de verklaring van de vader van het jongetje, die opa meer geloofde. Ook deskundigen zagen geen enkele stoornis, laat staan pedofilie. De -belastende- excuses aan de telefoon waren door de schrik en ongeloof uit zijn mond gevlogen; het is iemand die gewoon erg snel sorry zegt.

Burgers bleef bij haar punt. Ze geloofde het jongetje. Diens moeder had weliswaar erg snel aangifte gedaan, maar dat was natuurlijk niet zonder reden. Uit een verklaring van de vrouw bleek dat het gebeurde een diepe kloof door het gezin had getrokken, zij sprak (stief-) vader, moeder noch haar broer meer. Burgers memoreerde dat het jongetje zich ooit zal afvragen waarom hij opa nooit ziet en dan is het afwachten wat dat met hem doet.

Omdat de man veel moet reizen, betekent een zeden-veroordeling met celstraf dat veel landsgrenzen zich voor hem sluiten dus dat kost hem zijn baan. Desondanks eiste Burgers een celstraf van een jaar waarvan hij maar drie maanden echt hoeft te zitten. Het laatste woord van de man ging weer verloren in tranen, die zich mengden bij die van alle aanwezige familieleden. 

Best e.o.