Volledig scherm
Zelfportret Antoon van Bakel. © Rob Schoonen

Antoon van Bakel: Een waarachtig kunstenaar, tentoonstelling in Nuenen

VideoNUENEN - In 't Weefhuis in Nuenen opent zondag een overzichtstentoonstelling van Antoon van Bakel.

Fijn dat zijn vader en moeder hem de ruimte gaven om naar de kunstacademie te gaan en tof dat er zoiets als de Beeldende Kunstenaarsregeling was. En mooi dat zijn twee dochters en vriend nu een expositie aan hem wijden.

Vanaf zondag zijn bijna honderd tekeningen en schilderijen van Antoon van Bakel (1930-2009) te zien in ’t Weefhuis in Nuenen en dat is nog maar een klein deel van wat Van Bakel heeft achtergelaten. Want hij was een echte, een waarachtig kunstenaar, die leefde voor het tekenen en schilderen. Dat kan ook bijna niet anders als je zijn levensloop bekijkt. Zoon van een ondernemer – Van Bakels Kousenfabriek in Nuenen – gaat Antoon naar de middelbare school in Eindhoven, maar daar blijkt dat hij niet echt een studiebol is. Hij volgt een tekencursus, krijgt later les van onder anderen Kees Bol en begint in 1953 aan de academie in Den Haag. Daar brengen docenten als Paul Citroen en Willem Schrofer hem de kneepjes van het vak bij. Voor zijn afstudeerwerk krijgt hij de Esso Nederland-prijs. Dus wél een studiebol, alleen op een bepaald vlak.

Bijna verbeten
Terug in het Zuiden, eerst in Nuenen, later in Eindhoven, schildert en tekent hij alles wat hij ziet -letterlijk. Met potlood, pen, krijt, inkt, aquarel en olieverf op papier, doek en paneel, bijna verbeten verbeeldt Van Bakel de wereld om hem heen. Van de ochtend tot de avond tekent en schildert hij de Collse watermolen in Eindhoven, zijn dochter Gijsje met blokfluit, een fruitstilleven, zijn andere dochter Anke, liggend op bed, naakten; zittend en liggend, veel zelfportretten, de Catharinakerk in Eindhoven, het 18 Septemberplein, de protestante kerk in Nuenen of het achterbos bij Lieshout. Van Bakel werkt door, steeds maar weer. Dat doen kunstenaars en hij is een echte. Kijk naar het werk, daarin zie je illustere voorlopers als Paul Cézanne, Henri Matisse, Édouard Vuillard voorbij komen en je verbaast je over het feit dat Van Bakel binnen een jaar een tamelijk woest bijna abstract-expressionistisch werk maakt naast een bijna verstild stilleven dat wel iets wegheeft van Morandi.

Het moet een genoegen zijn geweest hem aan het werk te zien; dikke jas aan, schetsboek op schoot – tekenend bij het station in Eindhoven, of voor het raam van zijn appartement aan de Hudsonstraat, op de elfde verdieping en dus met fantastisch uitzicht over de stad. Of werkend aan het zoveelste zelfportret. Een serieuze man, maar ook met humor – dat zeggen zijn ogen – maar bovenal werkend. Want dat moet, altijd maar weer, tot de laatste snik.

‘Een greep uit de collectie’, Antoon van Bakel. ‘t Weefhuis, Hauthem van Lucas 1, Nuenen. Open: wo, za en zo van 13-17 uur. Tot 26 juni. Opening 14 mei, 15 uur, Peter Thoben.