Niet beschikbaar!
Dat Eindhoven in 2007 en 2008 de eerste plaats bezette op de AD-ranglijst
van onveilige steden werd door veel mensen nauwelijks serieus genomen.
Stadsbestuurders, politici, politiemensen en ook 'normale' burgers hadden
moeite om de twijfelachtige status van hun stad te rijmen met hun gevoel.
Het onderzoek van de commissie-Fijnaut, gelast door burgemeester Rob van
Gijzel, leek vooral bedoeld om het sprookje van het AD te ontzenuwen.
Zie ook:
Het tegenovergestelde gebeurde. De commissie onder leiding van de
criminoloog Cyrille Fijnaut bevestigde eind vorig jaar dat in Eindhoven meer
inbraken, overvallen, straatroven, aanrandingen en verkrachtingen voorkomen
dan elders in het land. Het gaat dus niet alleen om zware criminaliteit,
maar ook om het soort misdrijven waarvan iedere normale burger het
slachtoffer kan worden.
Eigenlijk zou dat geen verbazing mogen
wekken, want het AD baseert zich op de cijfers van de politie die voor
iedereen beschikbaar zijn. Toch wordt de uitkomst pas geloofd na onderzoek
door een commissie van deskundigen. De vraag blijft hoe het mogelijk is dat
in weerwil van de cijfers het veiligheidsgevoel van de Eindhovenaren volgens
de beleidsmakers niet afneemt en zelfs lijkt toe te nemen.
Het
ED is op zoek naar het antwoord op die vraag. Hebben beleidsmakers zo slecht
in de gaten gehad wat er in de samenleving leeft? Onderschat de politie de
invloed van drugsdealers en zwervers die rondhangen bij het station en de
overlast van groepen jongeren in de buurt? Doen politiemensen een 'droge'
klap in het uitgaanscircuit te gemakkelijk af als gezeur van verwende
jongeren? Reageert de politie adequaat op bijvoorbeeld een melding van een
inbraak, een van de ergste inbreuken op iemands levenssfeer?
Of heerst er juist een vals gevoel van veiligheid in de stad? Hebben mensen
gewoon niet in de gaten welke risico's ze lopen? Zijn veel mensen zo gewend
geraakt aan een zekere mate van dreiging dat ze zich er nauwelijks nog van
bewust zijn? Het kan natuurlijk zo zijn dat Eindhoven als vijfde stad van
het land gewoon zijn portie grotestadsproblematiek krijgt en dat
Eindhovenaren geleerd hebben om daarmee te leven.
Om daar
achter te komen vragen wij aan lezers om hun ervaringen te vertellen. Wij
zijn op zoek naar verhalen van mensen die het afgelopen jaar iets hebben
meegemaakt dat van invloed is geweest op hun veiligheidsgevoel. Bent u het
slachtoffer geweest van een overval, een inbraak, diefstal, vernieling,
bedreiging of geweld? Hebt u daarvan aangifte gedaan bij de politie? Hoe is
uw aangifte door de politie afgehandeld?
Maar ook als u niet
het slachtoffer bent geweest van een misdrijf zijn wij benieuwd naar uw
gevoel van (on)veiligheid. Neemt u bewust of onbewust maatregelen om niet in
risicovolle situaties te komen? Gaat u 's avonds met een gerust hart de
straat op? Pakt u in het donker bijvoorbeeld liever de auto dan de fiets om
naar het sportveld te gaan? Doet u na het instappen meteen de autoportieren
op slot? Zoekt u 's avonds voor de zekerheid een parkeerplaats zo dicht
mogelijk bij uw bestemming? Mijdt u bepaalde delen van de stad, omdat u de
omgeving niet vertrouwt? Of blijft u na het vallen van de avond sowieso
binnen met de deur op slot en de luiken dicht?
Gevoelens van
veiligheid en onveiligheid zijn subjectief. Zo blijkt dat ouderen en vrouwen
zich doorgaans het onveiligst voelen, terwijl juist jonge mannen de grootste
kans lopen om betrokken te raken bij een misdrijf. Het is niet de bedoeling
van de krant om iemand een gevoel van onveiligheid aan te praten. Misschien
vindt u dat de onveiligheid van Eindhoven zwaar wordt overdreven. Of dat het
weinig moeite kost om gevaarlijke situaties te mijden.
Laat het ons weten.
Dit is geen oproep voor sensatieverhalen
of verdachtmakingen. Wij zijn benieuwd naar de echte verhalen die schuil
gaan achter de kille cijfers. Ons streven is om aan de hand van die verhalen
tot meer inzicht te komen en een beter beeld te schetsen van de onveiligheid
in de stad en de wijze waarop die wordt beleefd.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
