Lees de persoonlijke verhalen van lezers

  zaterdag 17 januari 2009 | 11:16 | Laatst bijgewerkt op: maandag 06 april 2009 | 17:54

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten

De redactie van het ED roept lezers op hun ervaringen met criminaliteit aan ons te sturen. We zetten de reacties voor u op een rij (nieuwe verhalen vindt u bovenaan).

-----------------------------------------------------------------

Parkeerplaats

Mijn ervaring wat betreft de criminaliteit is hetvolgende: de afgelopen maanden,is het mij opgevallen,dat er op de parkeerplaats voor mijn woning de "rare" activiteiten plaatsvinden. Het gaat om auto's ,die zich op de raarste tijden (dus ook 's nachts), op de parkeerplaats staan te wachten,tot er een andere auto verschijnt. De personen stappen bij de ander in de auto in en 1 minuut later,is iedereen weer weg. In mijn ogen wordt er dus gedeald!!

Er is ook een persoon in een auto, die gebruikt de parkeerplaats als mobiele "afwerkplek". De gebruikte condooms en nog meer rotzooi,wordt uit de auto gedonderd,terwijl er in de buurt veel kinderen rondlopen. Ik ben de politie al bijna 2 maanden aan het mailen en na inschakeling van een buurtwerker,wordt uiteindelijk alleen de "afwerkster',aangesproken en verwijderd met een waarschuwing.

De politie vraagt aan de buurt om op te letten,maar als er melding wordt gemaakt,duurt het 3 weken,voor dat pas een simpel e-mailtje terugkomt. m.a.w. als de politie niet reageert,wat heeft het dan voor nut om meldingen te maken,of denken ze dat ik spoken zie??

Peter, Eindhoven

-------------------------------------------------------------------

Niet meer in het donker alleen de straat op


Op 15 december j.l. ging ik naar de pedicure op de Hertogstraat. Mijn man zei nog: ' pak toch de auto' maar ik wandel graag dus ben gaan lopen. Het was al donker maar ach, dat moet toch kunnen dacht ik! Ik liep bij de St. Joriskerk en stak de straat over. Opeens werd mijn weg gekruist door een jongen gekleed in een trui met capuchon. Ik kon zijn gezicht dus niet goed zien. Tien meter voor mij stoptte hij, draaide zich om en wachtte mij op. Ik schrok, ging meteen wat langzamer lopen maar er kwam een andere voetganger aan dus hij liep gelukkig weer door.


Omdat ik het toch niet vertrouwde ben ik de Tuinstraat in gerend. Ik was toch wel bang en had het gevoel dat ik moest rennen voor mijn leven. Uitgeput bleef ik na een tijdje staan en ja hoor...daar was hij weer...!! Tot mijn grote verbazing was hij mij achtervolgd en zocht hij mij. Ik denk dat hij het op mijn tasje had gemunt wat ik schuin om had hangen. Gelukkig was ik op mijn bestemming en ben ik snel naar binnen gegaan. Achteraf zei mij dochter dat ik gewoon bij mensen had moeten aanbellen maar het waren allemaal kantoren dus dat was geen optie! Uiteindelijk heb ik toch maar mijn man gebeld die me kwam ophalen. Ik ben heel erg geschrokken maar gelukkig is het goed afgelopen. Ik ga 's avonds niet meer in het donker alleen over straat, blijkbaar kan het niet in deze tijd!


J. Wittebol-van de Laar, Eindhoven

---------------------------------------------------------------------


Waar liggen de prioriteiten?

Wij wonen in de Woenselse Heide en ook deze wijk wordt de laatste 3 maanden flink geplaagd door woninginbraken op klaar lichte dag. "Gelukkig" (net of dat je er op moet wachten) is er bij ons nog niets aan de hand geweest. Maar ik ben er niet blij mee.

Als mijn man nachtdienst heeft en ik met de kinderen alleen ben, kan ik minder goed in slaap komen. Als ik ff de deur uit ben geweest, doe ik met enige bedenkingen mijn voordeur open in de hoop niemand aan treffen als ik de deur open doe. Ik doe alles systematisch op slot enz. enz. En dan is er bij ons nog niet ingebroken, dat zegt al genoeg, toch.

Bij ons is politie al 2 x binnen geweest ivm een buurtonderzoek. 's middags.....dan vraag ik je. De meeste mensen zijn werken. Sommigen hebben nog een briefje gehad als ze niet thuis waren. Voor anderen is het door mede buurtbewoners gekopieerd, die wisten anders van niets. Dat is toch te zot?

Je weet zo waar die ongein vandaan komt. Loop maar eens een avondje door de wijk. Of kijk 's avonds maar eens in de autowijk rond of in de omliggende parkjes. Post daar maar eens een aantal dagen/weken. Naar mijn mening is er veel en veel te weinig politie op straat. En als je ze nodig hebt vragen ze je eerst de onzinnigste dingen of komen te laat.

Nee, de politie komt wel direct tijdens een kerstfeest op het plaatselijke schoolplein in december ouders verzoeken hun auto binnen 10 minuten weg te halen bij de gele strepen, want de buurt heeft geklaagd.......anders worden ze weggesleept. Natuurlijk mag je daar niet parkeren...maar waar liggen hier nu de prioriteiten? Ik kan me daar dan wel heeeeeel erg boos over maken.

Daags ervoor zijn er bij ons 3 inbraken in de straat geweest, hou je daar maar mee bezig!! Ik weet wel dat ik de afgelopen 3 maanden angstiger ben geworden en er gewoon op zit te wachten wanneer het onze beurt is. Maar het aller ergste vind ik nog dat mijn kinderen ook bang zijn, want die hebben het natuurlijk weer gehoord van kindjes van school waar is ingebroken. Wat gaan we hier aan doen politie, gemeente, overheid???

AvD, Eindhoven


---------------------------------------------------------------------

Grote impact op gezin

Wij wonen ruim 25 jaar in Tongelre. Wat betreft onveiligheid hebben we de afgelopen jaren veel meegemaakt. We hebben 2 x een grote inbraak gehad, een keer terwijl we boven in bed lagen.Er zijn diverse fietsen gestolen, onze auto is voor de deur weggehaald; onze auto's zijn beklad geweest, remlichten vernield . Een van ons is in elkaar geslagen, zomaar. In 2007 zijn er 7 autoruiten vernield.


En wat zegt de politie? Bent u maar blij dat u geen persoonlijk letsel hebt. Nou, u begrijpt dat we dit een onbegrijpelijk antwoord vinden. Ons huis ligt op de looproute Novadic- winkelstraat. Persoonlijk denk ik dat er meer aandacht voor deze problemen geweest zou zijn als bv Rob van Gijzel op de looproute had gewoond. Volgens de politie is er 's-nachts maar 1 patrouilleauto beschikbaar voor Woensel en Tongelre samen, dus als er wat is, heb je pech.


Ons vertrouwen in politie en justitie is totaal weg. Al deze gebeurtenissen hebben een grote impact gehad op ons gezin. Dit heeft onze kinderen mede gevormd, daar hebben wij ze niet tegen kunnen beschermen. Het voelt alsof wij als burgers vogelvrij zijn. Om me wat veiliger te voelen ben ik gaan boksen. Nooit gedacht dat ik op mijn leeftijd nog zoiets nodig zou hebben. En nee, ik wil beslist niet met naam en adres in de krant. Sorry, maar we hebben genoeg meegemaakt.


Anoniem, Eindhoven


----------------------------------------------------------------------


Eigen initiatief


Mag er nu na al die negatieve verhalen over het optreden van de politie ook een positief verhaal tussen, of begeef ik me dan meteen in het leeuwenhol?


In de Achtse Barrier zijn net voor de zomervakantie van 2008 van veel voertuigen de merk emblemen gestolen.Dit ging gepaard met behoorlijk wat schade aan de diverse voertuigen, niet alleen de kosten van het te vervangen embleem, maar denk ook aan de kosten van lakschade.


Door hierover te praten met buurtbewoners en zelf actief mee te denken en speuren, kwam ik er al snel achter dat het om een bepaald groepje jongeren ging tussen de 10 en 14 jaar. Met mijn zelf bij elkaar geraapte gegevens de betreffende ouders van de kinderen die bij mij bekend waren benaderd, maar tevergeefs.


Hierna met mijn verhaal naar de buurtbrigadier van Woensel-Noord gegaan en hem gevraagd wat de mogelijk, en de onmogelijkheden waren. Zo weet je namelijk vantevoren ongeveer wat je kunt verwachten van elkaar. Hij is uit gaan zoeken via kinderen, ouders en scholen in de wijk wat er plaats gevonden heeft, en heeft hierop een onderzoek gestart. Ouders en kinderen zijn uitgenodigd voor gesprekken op het bureau en daar zijn diverse maatregelen genomen, daar het hier kinderen van verschillende leeftijden betrof.


Dus met wat eigen initiatief en hulp van de buurtbrigadier een heel eind gekomen,(door middel van strafmaatregelen en preventieve cursussen zijn deze kinderen aangepakt) en misschien kunnen kinderen in deze leeftijdscategorie nog "gespaard" worden voor " het grote criminele werk" zoals bijv.de inbraken in onze wijk.Buurtbrigadier, "petje af" of misschien liever "op".


Lisette, Eindhoven


----------------------------------------------------------------------


Een slordige en brutale inbreker!


Enkele jaren geleden, febr. 2003, werden ook wij onaangenaam verrast door een inbreker, die zoals later bleek "het vak" van zijn vader had geleerd en enkele weken na zijn ontslag uit het huis van bewaring opnieuw op het dievenpad was gegaan. In de betreffende nacht werd ik wakker en zag het nachtkastlampje branden. Toen ik overeind kwam zag ik een donker geklede man zoeken in het kastje naast ons bed.Impulsief ben ik de vluchtende inbreker achterna gerend hoewel ik me ooit had voorgenomen pas in actie te komen als de inbreker klaar zou zijn met "zijn werk".


Ik reageerde anders: Rennend gebood ik de inbreker te blijven staan, achteraf niet wetend wat ik had moeten doen als hij had geluisterd. In de huiskamer, waar een ware ravage was aangericht, kon ik bij 112 trillend en bevend mijn verhaal doen. De politie was snel ter plaatse en toonde veel begrip voor de paniek die toen aanwezig was. Na enkele uren nadat duidelijk werd wat er was verdwenen vond ik op de keukenvloer mijn sleutelbeursje wat de inbreker tijdens zijn vlucht was verloren; dit beursje werd hem fataal. De politie kon snel tot aanhouding overgaan toen de inbreker kwam zoeken naar het door hem waardevol ingeschatte beursje.


Wij hebben alleen maar lof over het optreden van de politie; ook de dagen na de inbraak werden wij op de hoogte gehouden, werd ons slachtofferhulp aangeboden en werd regelmatig geïnformeerd hoe wij ons voelden. Hoewel er een en ander was verdwenen konden wij het zonder letsel navertellen en is de impact voor ons gevoel niet zo groot geweest. Na het treffen van wat preventieve handelingen, het plaatsen van dievenklauwen en zorgvuldiger opbergen van sleutels etc., heeft het ons leventje en nachtrust niet opzienbarend veranderd. Desondanks een ervaring die niet voor herhaling wenselijk is!!'


Antoon en Tonny Brugmans,

Beek en Donk

----------------------------------------------------------------------

'Diefstal, terwijl we 15 meter van onze voordeur stonden'

Woensdagavond 21 januari zwaaiden we onze dochter uit die per auto vertrok. We zullen ongeveer drie minuuten hebben buitengestaan. Ondertussen stond de voordeur open (de achterdeur was op slot), wij waren ca. 15 m van de voordeur verwijderd. De tussendeur (tussen portaaltje en kamer) was dicht. Toen we weer in huis kwamen bleek de tussendeur open te staan, maar verweten dat eerder aan elkaar.


Nog die avond had ik iets nodig uit mijn heuptasje, maar die was nergens te bekennen. Ik vermoedde dat die op een andere plaats zou liggen. De volgende ochtend, donderdag 22 januari bleek ook de tas van mijn vrouw niet te vinden te zijn. Diefstal was een optie. Die middag kwam een mevrouw bij ons aan de deur met het rijbewijs van mijn vrouw in haar hand, gevonden omgeving Calaislaan. Diefstal was dus een feit. 's Middags kwam zij terug met de mededeling dat zij op een garagebox uitkeek waar allerlij spullen oplagen. Het bleken alle verdwenen spullen te zijn (autopapieren, 2 pas poorten, pasjes, medicijnen, 2 tassen), behalve een portomonnaie met € 35,00. Gelukkig alles (nat) terug, maar een dag in spanning doorgebracht. In drie minuuten tijd, terwijl we nog geen 15 m van de deur stonden!


Rutger,

Eindhoven


--------------------------------------------------------------------------


Auto bekrast


Verhaal: Mijn auto werd donderdag bekrast op de markt in het Wilhelminaplein in Best door een man tussen de 60 en 70 jaar oud ( geschatte leeftijd) Voor het hele plein in het Wilhelminadorp geldt eenrichtingverkeer, maar dit wordt massaal genegeerd tot grote ergernis van velen!


Zo ook donderdag om 2 uur in de middag toen het hele plein volstond met auto's en ik netjes in de rijrichting een plek vrij zag komen en daar mijn auro neer wilde zetten. Plotseling dook er voor mij een grote donkerkleurige auto op met een oudere man aan het stuur, die zijn auto ;tegen het verkeer inrijdend op de vrijgekomen plek wilde zetten. Ik heb deze man toen kenbaar gemaakt met een paar ( nette) gebaren dat hij net als ieder ander de verplichte rijrichting diende te volgen voor en plek, waarop de man helemaal door het lint ging en tegen het verkeer in op een volle regenachtige markt wegscheurde. Ik verliet daarop mijn auto om boodschappen te gaan doen (veel omstanders die bij de Lidl stonden hebben dit gezien en ik hoop daar ook getuigen van te vinden)


Toen ik ongeveer 15 minuten later naar buiten kwam bleek de hele zijkant van mijn auto door deze man bekrast te zijn met een sleutel! De agresie was er uit af te lezen. Ik zit met een flinke schadepost, en van de dader ontbreekt weer eens elk spoor. Op het politieburo haalden ze hun schouders op en ik kon over en paar uur aangifte doen dan hadden ze misschien even tijd!! Het is toch te gek voor woorden dat degene die zich keurig aan de regels houdt er op die manier voor gestraft wordt. En misdaad is niet leeftijdgebonden gezien de ( geschatte) leeftijd van dit onbeschofte "heerschap" !!


Roos,

Best

----------------------------------------------------------------------------

Insluiper in woning

Op donderdagavond 15 jan. 2009 heb ik een insluiper betrapt in mijn woning. Ik was die avond alleen met de kinderen en rond 19.30 uur met hen naar boven gegaan om ze naar bed te brengen. Rond 20.05 loop ik nog even naar beneden en zie zomaar twee benen, gehuld in sportbroek mijn keuken inschieten en hup, de achterdeur uit.


Omdat ik dacht dat hij mijn laptop had, ben ik er achteraan gegaan. Blootvoets én in ondergoed (want ik ging ook lekker boven TV kijken sinds manlief afwezig was). Joelend en tierend achter een schimmig figuur maar helaas (of gelukkig) was hij me te snel. Nog wel het glas, dat ik in mijn hand had, naar zijn hoofd gegooid. Niet zo slim maar geen tijd om te denken. Gemist.


Snel terug naar binnen, deur op slot. 112 gebeld. Honkbalknuppel (aanwezig vanwege sportbeoefening) gepakt en voor het raam gaan staan. De adrenaline kwam mijn oren uit en vanwege de bibbers kon ik amper de telefoon vast houden. Kinderen stonden inmiddels in pyjama achter mij "mam , heb je de lotto gewonnen ofzo?" "huh?" "Nou, je schreeuwt zo! ". Nee, tis een inbreker en die staat NU in de tuin! Hij was namelijk weer terug gekomen om zijn triomph te vieren. Al dansend stond hij in mijn tuin! Dat vond ik minder grappig natuurlijk en nadat mijn hond uit zijn slaap was ontwaakt en zijn blaftaak serieus begon te nemen, en ik de nodige verwensingen via het raam uitte, is hij weer vertrokken.


Het blijkt dat deze onverlaat, behalve heel brutaal, ook een vast patroon heeft. Zelfde deel van de wijk (Achtse Barrier), zelfde tijd (elke avond tussen 19.00 en 20.30 uur) en altijd via de achterdeur. Kleine buit. Tassen, geld, Nintendo's, sieraden e.d. Hondsbrutaal, maakt voor hem niet uit dat alle lampen aanstaan en de kans bijna 100% is dat de bewoner thuis is.


Mijn portomonnaie, lege laptoptas en PC-speakers waren zijn buit. Nog te overzien maar de rompslomp van alle passen blokkeren, opnieuw aanvragen, rijbewijs, sportpassen, autopapieren etc. is erg vervelend. Nog vervelender is, is dat ik, normaal gesproken, niet zo bang alleen thuis, nu compleet achterdochtig ben, angstig, schikkerig en ik alle sloten 100x per dag controleer.


Het feit dat ik me niet veilig voel in mijn eigen huis, is een slechte zaak. De impact van een inbreker in je huis (zeker wanneer je deze betrapt) is heftig. Het gevoel zal wel slijten maar omdat deze jongen nog niet gepakt is, en tot op heden, elke avond actief in onze straat en de straten vlakbij is akelig! De Achtse Barrier, en dan met name het stuk waar wij wonen, is vrij saai en netjes. Nu, met een inbrekersgolf én een onlangs opgerolde wietkwekerij in mijn straat, denk ik daar héél anders over. Misschien dat wij maar naar Amsterdam, Rotterdam of Den-Haag gaan verhuizen! Eens kijken wat ik op funda kan vinden ;-)


Renée Polak,

Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------

Nooit meer iets gehoord


Mijn auto werd in het voorjaar 1988 gestolen van de gezamenlijke parkeerplaats achter ons appartement, Nadat ik de diefstal direct bij depolitie had aangegeven. hoorde ik weken niets meer, totdat ik na verloop van tijd door ze werd gebeld dat ze hem in een straat achter het NS-station hadden aangetroffen.


Het slot van rechter deur was geforceerd, de binnenkant totaal vervuild, het stuurslot en extra stangslot naar pedalen waren verbroken, de bekleding zwaar beschadigd, het stonk enorm naar urine. De afgesloten tankdop was met geweld verwijderd en er lag een lege 25 ltr yerrycan op de achterbank kennelijk gebruikt om te tanken.


Na maanden kreeg ik nog een bekeuring toegezonden omdat de dieven in een plaats veel 30 km te hard hadden gereden, die is na meerdere bezwaarbrieven pas vervallen verklaard. Is het bovendien nou zo moeilijk vingerafdrukken e.d. te nemen en op te slaan, want ik vermoed dat de auto door verslaafden is gebruikt, bovendien lagen sigarettenpeuken i .d. asbak, zodat ze genoeg msteriaal hadden om ze op te sporen. Vanwege de leeftijd was de auto alleen voor W.A. verzekerd, dus alles kwam voor eigen rekening. Heb nooit meer iets van de politie vernomen.


Harry


-------------------------------------------------------------------------------------

Terreur van automobilisten

Over veiligheid gesproken! Ik vind het 100 keer veiliger om op zaterdagavondnacht in mijn eentje over het Stratumseind te lopen dan op welk moment van de dag ook te moeten fietsen van waar dan ook dan waar dan ook. Onveiligheid associeer ik met de dagelijks terugkerende terreur van automobilisten, die in Eindhoven nog steeds moegn doen wat ze willen, al zo lang ik er woon.

Veiligheid,....de discussie druipt van de hypocrisie en waarom? Omdat nagenoeg iedereen in Eindhoven met zijn auto het leven verziekt van mensen die zich op een fatsoenlijker manier voortbewegen. Het laatst overgebleven taboe, de terreur van in totaal 7 miljoen autorijders. Dat wou ik eens even kwijt en ik blijf anoniem, want als je automobilisten aanspreekt op hun gedrag krijg je in het gunstigste geval alleen maar een klap op je bek. De allesomvattende dagelijks terugkerende terreur van dat tuig maakt de samenleving nog meer kapot dan welke klimaatverandering dan ook. Anoniem dus!


Reactie van lezer uit Eindhoven die anoniem wil blijven (naam bij redactie wel bekend)

-----------------------------------------------------------------------------------

Sabotage


Ik en mijn vrouw zijn afgelopen 12 sept bedreigd in onze zaak door twee getinte personen waarbij gedreigd is met pistool en we moesten 25.000 euro betalen voor het weekend ,anders zouden ze terugkomen en zou het zeer slecht met ons aflopen.


Er is meteen 112 gebeld (met de melding dat we met pistool werden bedreigd), waarop na 20 minuten nog geen politie was gearriveerd. Na deze twintig minuten is voor de tweede maal 112 gebeld. Na een half uur na het eerste telefoontje naar 112 belt een agent in patrouillewagen doodleuk terug dat het verkeer erg druk is en dat we maar aangifte moeten gaan doen op Woensel-Noord. Deze agent was ronduit onbeschoft en wilde zijn naam niet geven.


Op bureau Noord aangekomen werd ons gevraagd of we een afspraak hebben, zo niet dan dus geen aangifte. Dan maar naar bureau Mathildelaan, die pas na heel lang aandringen de aangifte op wilde nemen.


Toevallig is de bedreiging helemaal op geluidsband opgenomen. Een kopie van deze opnamen waren ze op het bureau al heel snel kwijt. De verdachte zijn bekend maar we moesten ze identificeren aan de hand van 20 jaar oude fotos.


15 oktober ben ik ook nog mishandeld door de opdrachtgever (die inmiddels ook bekend was) van de afpersing. Ook hiervan aangifte gedaan. In beide gevallen zijn er drie getuigen. Justitie gaat de zaak nu seponeren wegens gebrek aan bewijs. Onze advocaat en wijzelf zijn verbijsterd. Ons goedlopend bedrijf is er aan kapotgegaan.


Politie en justitie saboteren doelbewust aangiftes en zaken ten behoeve van de statistieken en verbloemen van wanbeleid en wanprestaties.


Rene, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Teleurgesteld


Sinds ik 2 jaar geleden in mijn appartementje trok heb ik al verschillende keren kennis gemaakt met de minder leuke kant van Eindhoven.


Een kleine opsomming:

- auto leeggeroofd
- fiets gestolen
- lastig gevallen door hangjongeren
- schietpartij in mijn 'achtertuin'.

En alsof het nog niet genoeg is, ondervind ik dagelijks overlast van verslaafden en hangjongeren die zich ophouden in het groen achter het appartementencomplex.

Gelukkig ben ik niet bang aangelegd en ben ik (nog) geen kluizenaar geworden. De politie kan niet veel meer doen dan af en toe langsrijden ter controle maar als dat 45 (!) minuten na mijn telefonische melding is heeft dat natuurlijk weinig zin meer. Enigszins teleurstellend is het wel ...


Laura, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Vuurwerk in de brievenbus


Een poos geleden hebben vandalen geprobeerd mijn huis in brand te steken met vuurwerk in de brievenbus. Door puur geluk (er lag een tijdschift onderaan waardoor alleen brieven verbrand zijn) is dit niet gelukt. Politie wilde hier helemaal niets mee doen, zelfs niet eens komen kijken, zelfs niet toen ik spullen met vingerafdrukken had zekergesteld. Met bepaalde weersomstandigheden stinkt het nog steeds in de hal. Zolang politie dit soort dingen langs zich heen legt zijn ze geen salarisverhoging waard!


Geert Jan, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Gebrek aan openbare verlichting


De Oostzijde van de Vestdijk tussen de Raiffeisenstraat ( Adecco) en Hotel Cocagne is al vele weken verstoken van alle verlichting. Ter plaatse zijn verschillende uitritten van bedrijven en een parkeergarage. Fietsers die van het fietspad 's avonds gebruik maken zijn volledig onzichtbaar, omdat 80 % minimaal onverlicht rijdt. Levensgevaarlijk voor zowel voor fietsers als voetgangers, bij het Oosterlijk fietspad.

Een ander zeer gevaarlijke weg is de zeer donkere Parklaan waarop practisch alle fietsers bij duisternis onverlcht rijden. Ongelukken kunnen daar niet uitblijven. Controle ?????

J. v.d. Meulen


------------------------------------------------------------------------------------


Het is 'maar' een fiets

Woensdagmiddag 14 januari, 16.00. Samen met mijn 2 zoontjes fiets ik even naar de 'kaartjeswinkel' aan de Ouverture in de wijk Blixembosch in Eindhoven. Mijn jongste zoon zit achterop mijn fiets en mijn oudste fietst gezellig op zijn eigen fiets mee. We zetten de fiets voor de winkel op slot. Deze keer maar een keer zonder kettingslot, want we hoeven slechts een broek weg te brengen om te laten stomen. We zijn toch zo terug, dus wat kan er gebeuren in die paar minuten tijd.

De broek afgegeven, nog wat Pokemonkaartjes en een kadootje voor een vriendje gekocht, lopen we gezellig kletsend weer naar buiten. Ik wil mijn fietssleutelje in mijn slot doen, maar mijn fiets staat niet op de plek waar ik heb neergezet heb. Dat is vreemd zeg ik nog tegen mijn oudste zoon, misschien staat ie wat verder weg. Maar nee, helemaal niet, we zoeken alle plekken af waar normaal fietsen staan, want ja, voordeel van de twijfel, misschien wat het een grapje van iemand en is de fiets gewoon verplaatst. Maar nee, na een half uur zoeken komen we tot de conclusie dat de fiets is gestolen in 5 minuten tijd!

Nu blijkt het bij dit winkelcentrum (waar jongeren ook zeer vaak verveeld rondhangen en het blijkbaar normaal is plastic bloempotten in de fik te steken en om een cafetariahouder met een mes te lijf te gaan) wel vaker te gebeuren! Waarom worden hier geen camera's op gehangen? Waarom wordt hier niets aan gedaan? Het is misschien 'maar' een fiets, maar het was wel MIJN eigendom. Ja, ik voel me onveilig in mijn eigen buurt!

Sabine Maas , Eindhoven



------------------------------------------------------------------------------------

Oplossingen geven beter gevoel over veiligheid


Ik ben van mening dat een gevoel van veiligheid sterk te maken heeft met het daadwerkelijk oplossen van crimineel gedrag en het voorkomen daarvan door instanties als de politie en andere toezichthoudende autoriteiten. Helaas moet ik constateren dat het rechtvaardigen van crimineel gedrag door de advocatuur verheven is tot een soort ultiem doel. Het is niet de bedoeling om de crimineel te laten verantwoorden voor zijn daden maar vooral om te kijken hoe de straf kan worden ontlopen of tot een minimum is te beperken.


Vorig jaar is de handtas van mijn vrouw uit de behandelkamer bij de huisarts gestolen met daarin natuurlijk alles wat je erin kunt verwachten, rijbewijs, paspoort, bankpassen, credit cards, autosleutels etc. De politie heeft enige eigendommen terug gevonden waaronder het rijbewijs en een verdachte aangehouden die heeft bekend de tas te hebben weggenomen. Echter deze verdac hte is niet verder vervolgd daar het niet bewezen kon worden dat mijn vrouw geen toestemming had gegeven tot het wegnemen van de tas! Met dank aan de " slimme" advocaat. Waar zijn we dan mee bezig, je doet aangifte, er wordt een verdachte aangehouden die dan vervolgens lachend een volgend slachtoffer gaat zoeken.


Rob, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Slachtofferhulp?


Vreemd genoeg is het niet de misdaad, die mij een onveilig gevoel geeft. Meer zorgen baren mij de onbeschofte reacties van kleine overtreders, die iemand een bedreigend gevoel geven. Maar moet men tegenwoordig alles gewoon accepteren? Mag iedereen zomaar doen waar hij zin in heeft zonder rekening te houden met anderen? Zelfs een vriendelijke bedoelde opmerking kan al aanleiding zijn voor agressief gedrag. Waar zijn we nu helemaal mee bezig?


Daarnaast zijn politie en justitie ook niet meer wat het moet zijn; daders mogen geen daders meer worden genoemd en een vermoedelijk verdachte kan ondanks duidelijk bewijs zomaar om onbegrijpelijke redenen weer vrij rondlopen. Nee, mijn vertrouwen in de overheid is door dit soort zaken tot een minimum gedaald en daarbij komt nog de praktijk.


Zo werd mijn zoon een paar jaar geleden aangereden door een auto: z’n mooie nieuwe fiets in de kreukels en de dader doorgereden. Naar het bureau gaan was sneller dan op de politie wachten, maar met het bewijsstuk aan de hand vond men een aangifte niet nodig en met het genoteerde autonummer werd ook weinig gedaan. Na maanden bleek de dader inmiddels te beschikken over een niet aanwezige getuige (een collega!) en kon mijn zoon zelf opdraaien voor de kosten. Schade veroorzaken en doorrijden, hoe fout moet iemand zijn? En nu roept de politie, dat iedereen aangifte moet doen. Dat noem ik humor?..


Een goede vriend werd een paar jaar geleden in elkaar geslagen, omdat de daders de buit niet genoeg vonden. De kapotte bril zorgde voor oogletsel, een oog onbruikbaar en het andere oog nog maar half. Hij kon het daarna zelf uitzoeken en ook zelf opkomen voor de schade (o.a. een nieuwe dure bril).


Het is nog steeds zo, dat de dader in de watten wordt gelegd en alle beschikbare hulp krijgt van psychiater tot advocaat. En steeds meer advocaten vinden het een sport om een dader ondanks duidelijke bewijzen vrij te pleiten. Maar het slachtoffer mag het meestal zelf uitzoeken en zit jarenlang met de vaak traumatische gevolgen.


de heer Van de Laar, Eindhoven


---------------------------------------------------------------------- --------------


Onveilig gevoel in heel Nederland


Niet alleen in Eindhoven, in Nederland algemeen voel ik me onveilig. Dat komt vooral door de slappe, zelfs laffe houding van de overheid. Van ambtenaar tot minister, ze zitten achter hun bureau en vormen commissies die regeltjes schrijven. Daarna volgt: niets. Geen controle en zeker geen bestraffing van overtreding. Hoe vaak ziet u politie door uw straat lopen of desnoods rijden, met name 's nachts? Wordt er ooit gecontroleerd op 30 km? Voor controle op bouwvergunningen is geen mankracht geoeg. Bij roken in het café pakken we niet de roker maar gemakshalve de café eigenaar. Enzovoort.


H. Vollinga, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Onveilig gevoel door brandstichtingen


Inbraken, vernielingen, graffity,onveilige plaatsen in het donker, we raken er aan gewend. Waar ik écht moeite mee heb is brandstichtingen. Vijf jaar geleden brandden een aantal panden aan de overkant van de straat uit, onlangs het pand van de buren. Gelukkig was de andere buurman op het moment dat de brand uitbrak wakker en waarschuwde, maar je moet er toch niet aan denken wat er gebeurd was als die man gewoon, net als ons, lag te slapen? De oorzaak van de brand aan de overkant is mij onbekend, van het pand hiernaast was het brandstichting. Het geeft een onveilig gevoel, het feit dat er mensen rondlopen die er geen enkele moeite mee hebben om een pand aan te steken, terwijl je daar onschuldige levens van anderen mee in gevaar brengt? Welke reden er ook tot die brandstichtingen mag zijn, we krijgen ze niet te horen. En ík zou dat weleens willen weten. Ik zou willen weten of er dingen zijn die we kunnen dóén om dit te voorkomen, zodat we bijvoorbeeld de eigenaar kunnen aanspreken als hij het pand aan mensen verhuurd waar risico's aan vast hangen... Informatieverstrekking achteraf dus...


Petra van de Ven, Eindhoven

------------------------------------------------------------------------------------


Kleine groep bepaalt reputatie


Een paar jaar geleden stond ik buiten in mijn straat. Er kwam een auto aangescheurd die bijna een vrouw omverreed. De bestuurder trapte op zijn rem en begon haar uit te vloeken. Ik liep er naar toe en vroeg of hij niet rustig kon zijn. Daarna begon hij mij te bedreigen en op een bepaald moment bukte hij zich in zijn auto en haalde er een vuurwapen uit. Mijn zoon en vriend kwamen toegesneld bij het zien van dit alles. Op dat moment dacht ik dat ik 1000 doden stierf en dat hij ons daadwerkelijk wilde doodschieten. Gelukkig is het bij bedreiging gebleven. Ik heb zijn kenteken helemaal trillend en overstuur doorgegeven aan de politie. Van de politie heb ik verder niets vernomen, niemand die de situatie ernstig genoeg nam. Later heb ik via, via vernomen dat deze man werkelijk vuurgevaarlijk was en later is opgepakt voor een moord die hij eerder had gepleegd. Is Eindhoven onveilig? Ja, kan ik volmondig zeggen. Toch is Eindhoven ook mijn stad en zijn de meeste mensen behulpzaam en vriendelijk. Het is een kleine groep die Eindhoven een slechte reputatie geeft en aan die kleine groep moet iets worden gedaan.


Henriette, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Aangifte van 6 uur


Het was een gezellige avond met een minder prettige afloop. Het ene moment zitten we op een muurtje gezellig met z'n viertjes na te praten, het andere moment komen er 3 jongens en een meisje het hoekje om, om ons te vragen wat we aan het 'smiespelen' zijn. We reageren nuchter en zeggen dat we gewoon met elkaar praten, maar ons excuus bleek hun niet genoeg.


We wilden weggaan, maar we werden tegengehouden. Voor ik het wist werd een vriendin van mij 2 keer geslagen. Ik kwam voor haar op, maar ook ik werd tegen mijn hoofd geslagen. Het geluk was met ons toen een voorbijganger de kindertjes wegjaagde.


Ik heb die avond ook nog de politie gebeld, maar ze konden niemand langssturen. Waarom weet ik niet precies, want de vrouw aan de andere kant van de lijn deed er verschrikkelijk vaag over. De volgende dag heb ik aangifte gedaan, dit duurde in totaal 6 uur. De jongens en het meisje die dit hebben geflikt, zijn nog steeds niet gepakt.

Bram, Geldrop


------------------------------------------------------------------------------------


Politie toont te weinig respect


Alles valt en staat met respect, en respect krijg je niet door arrogant met een pet op je hoofd rond te lopen, politie dus. Respect dwing je af en dat begint bij de jongeren door te luisteren en er te ZIJN indien nodig. Slechts een voorbeeld, teneinde niet de gevraagde 300 woorden te overschreiden.

Zaterdag jl gaat mijn zoon met vrienden en vriendinnen op stap op het Stratumseind. Een van de meisjes lijdt aan annorexia, en voelt zich plots onwel worden, valt flauw en raakt een half uur buiten bewustzijn. Door het bezit van de mobiele telefoon vier maal 112 gebeld, maar evenzo vaak zo snel weer opgehangen, waarom? who knows.Vervolgens klampen de kinderen de politie aan en deze wijze mensen denken op basis van hun medische kennis in te kunnen schatten of het meisje teveel gedronken had of dat ze misschien aan iets anders zou mankeren, totdat een van de kinderen de agenten liet weten dat ze aan annorexia lijdt, waarop het antwoord van een van deze arrogante dienstkloppers was, "dan moet ze maar wat eten".

Hoe leg je je kind uit dat studeren belangrijk is terwijl je ook zonder diploma politieagent kunt worden, lijkt het tenminste. Gelukkig heeft nu ook mijn zoon net zoveel vertrouwen in het politieapparaat wat ik al heel mijn leven lang al heb, en gaat vervolgens ook eigen rechter spelen. Lang leve het politieapparaat, en dan nog opslag durven te vragen, voor wat ze doen worden ze al dik overbetaald. Salaris inleveren, en dan betaald krijgen voor wat je doet,dan krijg je weer respect!

Met het meisje gaat het inmiddels gelukkig goed, door haar ouders opgehaald en zelf naar het ziekehuis vervoerd, lang leve onze welvaart.

Leon, Eindhoven


------------------------------------------------------------------------------------


Veel vechtincidenten in centrum


Wat mij elke week weer opvalt is het enorme aantal vechtincidenten rondom Stratumseind en het StationspleinDommelstraat. Zo is het vaste prik dat op donderdagnacht na 2:00u alle uitgaansliefhebbers naar discotheek de Liquid op de Dommelstraat toetrekken. Dit omdat dit de enige plek is die open is tot 4:00u met een nachtvergunning, als alle cafe's op Stratumseind dicht moeten.


Week in week uit zie ik, als taxichauffeur, standaard elke week na 4:00u vechtpartijen buiten bij de Liquid als iedereen tegelijk naar buiten gaat. Altijd escaleert het tussen opgefokte, gedrogeerde jongeren. Nooit staat politie daar rond dat tijdstip. En als de politie daar al staat houden ze zich meer mezig met het wegsturen van taxichauffeurs dan met toezicht en preventie.


Bas,

Eindhoven

------------------------------------------------------------------------------------


Vierkant uitgelachen op het bureau


Ik vind het helemaal niet gek dat Eindhoven zo slecht scoort als criminele stad. Een jaar of vijf geleden werd mijn auto open gebroken toen die geparkeerd stond langs het spoor in Eindhoven. Dit met de bedoeling om mijn radio te stelen. Deze zat vast in het dashbord en kon er niet uitgehaald worden. Het hele dashbord was vernield en het zijraam was ingeslagen. Ik was helemaal over mijn toeren toen ik terug kwam van een boodschapje van nauwelijks een half uurtje.


Toen ik aangifte deed op het politie bureau zaten de agenten me gewoon vierkant uit te lachen, met de opmerking maak je niet zo druk man dit gebeurt hier dagelijks een paar keer.We weten ook goed wie de daders zijn. Dat zijn van die drugs mannen waar we toch geen vat op hebben. Ik heb toen geantwoord of ze ook zo zouden lachen als dit bij hen zou gebeuren.En ik ben daarna teleurgesteld weggegaan. Met de nodige problemen om de zaak weer in orde te krijgen.


H. van der Zanden,

Helmond


-------------------------------------------------------------------------------------

Niet meer te stoppen


Ik denk dat dit helaas niet meer te stoppen is en we er aan moeten wennen dat onze kinderen straks in een onveilige streek wonen.Die natuurlijk ook meer weer criminaliteit aantrekt. Zolang er alleen maar vastgesteld wordt in dure ambtenarenrapporten dat Eindhoven de onveiligste stad is en er alleen maar over gepraat en vergaderd wordt zal er weinig opgelost worden. Het benoemen van commissies alleen is niet voldoende. Zij die ermee te maken hebben weten voor 90% wie de veroorzakers zijn maar wat gebeurt er... gesprekken,gesprekken,verwijzigen,speciale begeleiding enz enz,en verder weinig. Allemaal kletsverhalen van op heter daad betrappen.moeilijke jeugd gehad, sociaal onevenwichtig verkeerde vrienden enz.enz Alleen stevig ingrijpen en zwaardere staffen zou het tij nog enigszins kunnen keren. Laten opdraaien voor de kosten en anders zware werkstraffen onder strenge begeleiding. Ook de ouders hebben hierin een belangrijke rol en zouden eventueel ook in de staffen betrokken mogen worden.


Wim, Geldrop


-----------------------------------------------------------------------------------


2 gewapende overvallen in één week


Ook wij hebben ons portie wel gehad. De eerste overval had plaats op zaterdag en de vrijdag erop waren we voor de tweede keer aan de beurt. Gelukkig hebben w e, medewerkers en klanten, de overvaller kunnen overdragen aan de politie.


Het traject waar je dan in terecht komt is eigenlijk niet te beschrijven. De politie is de eerste week nog bezorgd maar dat ebt al gauw weg. Tijdens de rechtszitting blijkt dat de dader een tot de pij-maatregel veroordeelde minderjarige is die in afwachting van zijn hoger beroep is vrijgelaten. Hij had aangekondigd tijdens zijn vorige veroordeling dat zodra hij vrij zou komen, hij overvallen ging plegen.


En zo geschiedde dus. Gelukkig bekende hij beide overvallen wat voor ons nog enigszins een geruststelling is. Net als je het langzaam een plaatsje probeert te geven krijg je een klant binnen die weigert te betalen. Als je dan om politieassistentie vraagt krijg je van 4 verschillende agenten te horen dat ze daar niet voor komen en je het maar zelf moet oplossen. Toch is ook hier spraken van criminaliteit. Na hevig aandringen kwam men toch en deelde mij nogmaals mee dat het niet hun probleem was. De volgende dag,tijdens het indienen van een klacht,bleek al gauw dat alle 4 de dienders fout zaten en ik geheel in mijn recht stond.


Gelijk krijgen is altijd leuk maar niet op deze manier. Ik wil op de politie kunnen rekenen als ik daar om vraag. Ik bel echt alleen als het nodig is! Ik zou nog op de hoogte gebracht worden over deze gang van zaken maar inmiddels zijn we al weer 4 weken verder. Er moet echt veel veranderen. Onze zaak bestaat dit jaar 45 jaar maar of we de 50 vol gaan maken?!


Harald, Eindhoven

-----------------------------------------------------------------------------------


Neerwaartse spiraal


Eindhoven is de laatste jaren in een neerwaartse spiraal terecht gekomen. Overvallen, inbraken, vernielingen en overlast worden als 'normaal' beschouwd. We kijken er eigenlijk nog amper van op. Recentelijk nog wordt het 'wekenlang' afsteken van vuurwerkbommen en het daarbij vernielen van vuilnisbakken en bushokjes gedoogd, dan wel kijkt de politie machteloos toe.


Wijken worden tot oorlogsgebied, ouderen blijven binnen(ik vraag me altijd af hoe de wo II generatie deze tijd ervaart, moet beangstigend zijn!). Plantsoenen liggen vol afval(opvoeding!) en merkwaardig genoeg worden de ruiten van een bushokje waar ik elke maandag na het weekend langs fiets, zonder pardon ingegooid.


De cijfers laten zien dat Eindhoven de meest criminele stad is van Nederland, ik kan alleen maar gissen naar de daadwerkelijke cijfers, want ik weet dat veel mensen uit mijn omgeving geen aangifte (meer) doen. Levende in een wijk waar totaal geen sociale cohesie is en waar de individualisering hoogtij viert, word ik soms troosteloos. Mensen gaan zijnhaar eigen gang, hebben( lijkt het wel) geen behoefte aan contact.


En daar ligt naar mijn mening ook de kern van het probleem. Mensen zijn vervreemd van elkaar, spreken elkaar niet (meer) aan op verkeerdnegatief gedrag en leven zijnhaar eigen leven. De volgende verkiezingen zal er weer een mooie campagne te zien en te horen zijn. Er zal weer geschreeuwd worden voor meer blauw op straat en het asielbeleid zal weer aandacht krijgen. Maar in het eerste geval weten we dat er vaak valse beloften worden gedaan. In het tweede geval hoop ik meer van ons in gaan zien, dat het hebben van een multiculturele samenleving een zegen kan zijn. We kunnen zo veel van elkaar leren! De overheid zou ons hierbij moeten helpen en moeten onderkennen dat normen en waarde vervaging en de daarmee samenhangende criminaliteitsstijging het GROOTSTE probleem is van deze tijd.


Een veilige en prettige leefomgeving is elementair voor ons leven, geluk en gezin! Onderken dat een deel van de huidige 'jeugd' een groot probleem heeft met de moraal en het naleven van waarden en normen. De toename van toezichtsurveillance op straat door de politie is noodzakelijk. Daarnaast m oet de maatschappij haar eigen verantwoordelijkheid nemen. Spreek elkaar aan en begin de dag eens met een simpele groet nar de buurman of buurvrouw. Doe ook aangifte, want de politie moet ergens zijnhaar beleid op baseren.


Een bezorgde burger.

Jeff, Eindhoven

-------------------------------------------------------------------------------------


Auto leeggeroofd tijdens voetbaltraining


Het is woensdagavond 14 januari 2009 en ik breng mijn zwarte stationwagen naast zo'n 20 andere wagens op de parkeerplaats bij de voetbalvereniging Unitas '59 tot stilstand. Ik ben leider van de C2-jeugd en de woensdag is onze trainingsavond. Helaas kunnen we niet op de velden, de vorst zit nog in de grond. Ik heb de jongens hierover een mail gestuurd. We gaan hardlopen, werken aan de conditie.


Om 20.00 uur is iedereen er. Twee leiders, tien jongens. De fietsten worden goed op slot gezet, het is niet de eerste keer dat... De warme winterjassen leg ik in de auto, naast de vijf trainingsballen die ik toch maar heb meegenomen. Je weet met die dooi immers maar nooit. Ik sluit de auto af en we vertrekken voor een duurloop van een uur.


Bij terugkomst ligt de zijruit uit de auto. Dashboardkastje leeg, jassen weg, fietssleuteltjes, een enkele MP3-speler van een van de knullen en alle vijf de trainingsballen. Die hadden we in september als team gekocht. Dat laatste is wel erg zuur. De jongens zijn echt verontwaardigd. 'Wat hebben die dieven daar nu aan?' is de eerste reactie. En hoe moet dat volgende week dan!


De rest van de avond zijn we bezig met het thuisbrengen van de jongens zonder fietssleutels. Plus bellen en mailen. En daarna het feest van Carglass, de verzekering en aangiften. Bijna al het gestolen spul zal wel tussen de bosjes worden gegooid. En met die ballen wordt hopelijk straks weer ergens gevoetbald. Maar met mij vragen tien dertien- en veertienjarigen zich hardop af of die dieven eigenlijk wel weten waar ze mee bezig zijn!


Paul Strack van Schijndel, Eindhoven




------------------------------------------------------------------------- ----------


Criminaliteit in Lijmbeek


Ik, en mijn buurtgenoten ervaren dat in ons gedeelte van Lijmbeek je het per maand achteruit ziet gaan. En dan heb ik het nog niet over het feit dat er in je auto ingebroken wordt, of dat er 's avonds in en om het oude pand van bongers incl coffeeshop dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Er wordt onder andere openlijk met pistolen gezwaaid en dergelijk. En daar zal vast wel weer een legitime reden voor zijn maar ik zie hier ook alleen politie en handhavers als het al te laat is, iedereen kan ook zomaar zijn gang gaan.En dan nog iets wat me opvalt, als ik in andere steden kom, bij gemeenten, zie ik hoe er daar geld is om zaken op te knappen en te handhaven en hoe dat ook gebeurd. Als ik dan in Eindhoven rondkijk, dan zie ik vervallen pleinen en buurten zelfs de binnenstad is een zooitje. Denk dat we met zn alle ook het kind van de haagse rekening zijn. Dat gevoel krijg ik elk jaar meer en meer, vooral als je ziet wat er in economisch vergelijkbare steden gebeurd. Een ooggetuige..


Jeroen, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------

Te hard rijden


In Meerhoven in de wijken is alles 30 km gebied waar in sommige straten veel te hard gereden wordt. Wanneer je dit meld bij de politie doen ze er niks aan omdat ze van justitie niet mogen controleren in een 30 km gebied. Meld je het bij de gemeente krijg je eerst geen reactie meld je het bij B&W krijg je een ontvangstbevestiging maar daarna ook niks meer.Eerst moeten er ongelukken gebeuren voordat er iets gebeurt bij de gemeente maar ja ze zullen het te dr uk hebben om jonge crimineeltjes in de watten te leggen.. En het gevoel van veiligheid begint toch in je eigen straat.


Klaassen, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------


Station


Ik werk in het station aan de noordzijde aan de kant van de bussen. Als er daar gevochten wordt of iets anders, dan kunnen we 20 min of langer wachten tot dat er een diender langs komt. Een winkel in het station moest 3X bellen om een winkeldief op te komen halen en zat 40 minuten met die verdachte te houden. Er wordt heel laconiek op gereageerd als men daar terecht iets van zegt. Wij deden een aangifte van hetvolgende, een meisje van ong. 16 jaar komt bij ons binnen lopen en roept om hulp, daar er een man haar sexueel bedreigt en achter haar aan loopt. We bellen de politie en doen uitleg van het voorval. 20 min later komen er 2 vrouwelijke agenten heel rustig al buurtend vanuit de stad aangewandeld komen bij ons in de shop en wachten in het publiek tot ze aan de beurt zijn. Dan vraagt er een, "u had gebeld"? Ik ontplofte op dat moment. De cijfers zijn vele malen hoger als op de lijst van de gemeente staat. Ik kan geen enkele stimulans vinden om de politie nog te bellen, als je al 25 maal je neus gestoten hebt en ze je met de rotzooi laten zitten. Dit gevoel wordt ook steeds sterker om geen medewerking meer te verlenen. liefde komt van twee kanten en is niet te koop bij AH.


Lezer uit Veldhoven wil anoniem blijven (maam is bij de redactie wel bekend).


-----------------------------------------------------------------------------------


Vernielingen langs route naar binnenstad


Eindhoven de onveiligste stad van NL, ja. De ervaringen van 20 jaar wonen aan de (fiets) verbindingsroute GenderbeemdDe Hurk naar de binnenstad Ehv leveren het bewijs. Het gedrag van jeugdigen die met veel verbaal geweld en ingedronken naar de binnenstad trekken, de lege flessen bier die vanaf de fiets door au toruiten worden gegooid, Kantoorgebouwen worden aangevallen en in de vroege ochtend, enkele uren later, auto's vernielen, straatmeubilair aanvallen en zowel groepsgewijs als individueel een spoor van vernieling achterlaten. Met regelmaat tref je op het fietspad de onthoofde lantarenpalen aan. Aangifte, ach, in het persoonlijk gesprek klaagt de agant altijd: of over de centen of de werkdruk en via internet krijgt u het bericht, "bedankt voor uw aangifte". Na mijn zeg 20ste aangifte heb ik maar besloten de 2e kamer per e-mail te informeren over mijn ervaringen.


Ton, Eindhoven


------------------------------------ -----------------------------------------------



Niet alleen straat op


Twaalf jaar wonen in Eindhoven levert deze persoonlijke ervaring op: 2 woninginbraken, 1 inbraak in bedrijfspand, 5 auto-inbraken, 1 fietsendiefstal, ontelbare vernielingen en bekladdingen aan het (toenmalige) bedrijfspand, herhaaldelijke verbale bedreiging van mijzelf en cursisten. De fiets is teruggevonden, van de rest van de aangiftes heb ik nooit meer wat vernomen. Resultaat is dat ik me in het algemeen niet veilig voel en in elk geval 's avonds niet meer alleen de straat op ga.


Wanda, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------



Mijn stadje


Onveiligste stad van Nederland.... Ik woon in het centrum en natuurlijk zie je genoeg vage gasten rondhangen enzo maar daar heb ik persoonlijk geen last van. De tunneltjes rondom het spoor trekken mij midden in de nacht niet zo aan om alleen doorheen te lopen na het stappen maar gelukkig zijn er hele onvriendelijke taxichauffeurs die je scheldend naar huis brengen (is extreem kort ritje wat natuurlijk niet loont haha). Persoonlijk vind ik dat de politie zijn best doet, maar wat mij betreft mag er best wat fermer opgetreden worden. Zolang jij de wet niet overtreedt of de boel verziekt heb je niks te vrezen dus de mensen die wel bewust de boel verzieken kunnen wat mij betreft meteen goed aangepakt worden.


Als ik het statistiekje bekijk ligt de nadruk op de inbrakenvernielingendiefstallen, gelukkig niet op de echte grove misdaden, wat niet wegneemt dat men met zijn fikken van andermans bezittingen af moet blijven.


Ik zou graag een positief beeld zien in EHV waar men eens wat liever is voor elkaar (carnaval komt er aan, dus dat zou goed moeten komen 8-) en de hand uitsteekt ipv de middelvinger opsteekt.


Eindhoven is en blijft mijn stadje!


Sanne, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------


Vertrouwen naar anderen is compleet weg


Afgelopen jaar op 27 december ben ik beroofd van mijn portemonnee. Wat een leuke dag zou moeten zijn was plotsklaps over. Mijn partner werd die dag 50 en we gingen een dagje naar Maastricht. Op klaarlichte dag liep een licht getinte net uitziende jongeman tegen mij aan. Dit gebeurde op het station Weert. Dus ik liep door en na een paar meter was het besef er dat mijn tas lichter was. We draaiden ons om en de jongeman met nog een meisje en twee jongens waren weg. Ze hingen van tevoren in de stationshal. Waar wij van tevoren de kaartjes af hadden gestempeld. Helaas misten wij net die trein. Dus ze hadden mij als slachtoffer uitgekozen.


Zuur want de treinkaartjes waren weg, bankpasjes, verzekeringspas en wat mij het ergste wormt de foto´s van mijn kinderen. Herinneringen die niet in geld zijn te vertalen. Een gedichtje wat ik van mijn vriendin gehad heb toen het mij slecht ging. Mijn kortingskaart van de NS. Ook dat mijn identiteit op straat ligt. Nu weten ze waar we wonen en hoe we heten. De angst zit er goed in. Het gevoel van onzekerheid is als er mensen te dicht in de buurt komen is enorm toegenomen. Vertrouwen naar anderen is compleet weg.


Zelf kom ik regelmatig in Eindhoven en daar hangen ze in groepen. In de stad overal en bij het station. Vooral de rompslomp om nieuwe pasjes aan te vragen is niet meer leuk. De tijd die we kwijt waren en de ergernis dat anderen niet van mijn spullen af kunnen blijven is niet te verwoorden. Ook dat er op die dag geen aangifte gedaan kon worden door onderbezetting deed mij de das om. Dinsdag op onze 25 e huwelijksdag konden we aangifte doen. De kans dat ze opgepakt worden is miniem. Vooral de straffen zijn een lachertje omdat ze meestal minderjarig zijn.


Maar een gewaarschuwd vrouw telt voor twee. Mensen let goed op uw eigendommen.


Annelies Vonlanthen-Mes, Budel (ingekort door redactie)


------------ -----------------------------------------------------------------------



Super onveilig


Kort en goed: ik voel me SUPER ONVEILIG. Niet voor dieven of inbrekers want als student heb ik weinig bezittingen die het stelen waard zijn ,nee mijn angst betreft AANRANDING EN VERKRACHTING .Van de jongensmannen om mij heen hoor ik regelmatig dat ik "niet onaantrekkelijk" ben (ik vat kort samen) 't zal wel , zelf zie ik dat niet zo. Maar het doet mij wel beseffen dat als normale kerels dat zien het ook de sex misdadigers niet zal ontgaan en aan gezien die vrijwel onbeperkt hun gang kunnen gaan, en als ze al gepakt veroordeld worden , binnen een jaar of wat weer de omgeving onveilig maken, leef ik toch als kluizenaar. Ik durf in het donker niet alleen naar buiten, heb extra sloten op deuren en ramen, doe nooit de deur open als ik niet zeker weet dat er een bekende voor staat, ik ga nooit alleen fietsen of wandelen in natuur gebieden, ik ga nooit zomaar even langs bij mannelijke medestudenten of ik moet ze al wel langer en vrij goed kennen, enz. enz. enz. Wat alles nog erger maakt is dat ik van veel vriendinnen weet dat ze handelen zoals ik en bovendien noooooooooooit de straat op zullen gaan zonden pepperspray of i.d. in hun handtas !!


Maaike, Eindhoven


-------------------- ---------------------------------------------------------------


Lof voor justitie


Ik ben slachtoffer geweest van mishandeling. Toen ik met wat vrienden over de Willemstraat in Eindhoven liep ging een jongen volledig door het lint toen volgens hem iemand tegen zijn schouder aanstootte. Hoewel wij van niets wisten probeerden wij door uitgebreid excuses te maken de zaak te sussen. Helaas mocht dit niet baten, en kreeg ik een aantal rake klappen in mijn gezicht, waarna de jongen rustig wegwandelde. Terwijl ik bloedend en gedesorienteerd op straat stond kwam er toevallig een politiewagen de hoek om rijden. De agenten reageerden meteen, en de jongen werd snel ingerekend en ingesloten. Inmiddels is hij veroordeeld tot een gevangenisstraf en het betalen van schadevergoeding. De manier waarop de politie heeft gehandeld, de informatie-voorziening over de rechtszaak naderhand, de strafmaat en alles wat er om deze zaak heen is gebeurt heeft mijn vetrouwen in de Nederlandse rechtsstaat alleen maar enorm versterkt. Van mijn kant niets dan lof voor iedereen van Justitie (politie, slachtofferhulp, het OM en de rechters) die hierbij betrokken is geweest.


Jeroen, Son


-----------------------------------------------------------------------------------



Handtas in fietsmand


Op 17 november, 2008 fietste ik in ons dorp naar een kennis. Ik had mijn tas in mijn fietsmand gedaan. Soms doe ik het hengsel over mijn stuur en soms doe ik mijn hele tas in mijn fietstas achterop. Deze keer dus niet. Opeens kwam er een brommer naast mij rijden. Hij pakte mijn tas en ging er vandoor. Helaas had ik alles in mijn tas zitten van paspoort, portemonnaie, telefoon rijbewijs etc. Ik probeerde nog het kenteken te ontcijferen, maar dat was zo vies dat het onleesbaar was. Ik heb thuis de politie gebeld en zij hebben bij mij thuis het proces verbaal opgemaakt. Ik kan niet anders zeggen dat ik door hun goed opgevangen ben en dat ze mij alle tijd hebben gegeven om een getuigenisverklaring af te leggen. Uiteindelijk heb ik alleen maar financiele schade opgelopen en was ik wat meer op mijn hoede als ik weer op de fiets stapte. Bang ben ik niet geworden alleen maar erg boos, dat iemand mijn spullen heeft afgepakt. Helaas is deze (kleine) misdaad niet opgelost. Maar ik heb mijn lesje geleerd en heb mijn handtas niet zichtbaar meer in de fietsmand. Nu de dief nog.


Hetty, Best


---------------------------------------------- ---------------------------------------


Ook de bus is niet veilig



Als trouwe reiziger met het Openbaar Vervoer vertrouw je op de veiligheid om van A naar B te komen. Hermes is voor Eindhoven en omstreken een inmiddels betrouwbaar geluid geworden. Nieuwe bussen, informatie op een schermpje, lekker zittende stoelen, wat wil een mens nog meer ? Maar de schijn bedriegt soms. Al eerder was het mij opgevallen dat sommige chauffeurs hun peukje moeilijk kunnen missen tijdens hun rit. Ze zetten hun linkerraampje een kiertje open en zorgen ervoor dat de reiziger hun dwangneurose niet kunnen aanschouwen door de spiegels dusdanig op te stellen dat hun gezicht buiten beeld blijft. Helaas voor hen blijft de reiziger met een excellente neus op zijn hoede. De hele bus telt drie mensen op plaatsen achter mij en de tocht van het voorraampje trekt van voor naar achteren, dus?. Nou misgun ik de verslaafde zijn peukje niet, maar erger wordt het als de chauffeur het met de verkeersveiligheid niet zo nauw neemt. Een uitgebreid gesprek met de mobiele telefoon in de hand ligt dat even anders. Laat mij dat nu in de jaren dat het voor automoblisten al verboden is, a l twee keer overkomen zijn dat een chauffeur doodleuk met dat apparaat in de linkerhand uitgebreid een vrolijk verhaal met iemand ver weg aan het opboeren is. Als ik degenen die voor mijn veiligheid op de weg zijn aangesteld wijs op de gevaren, mag ik nog blij zijn dat ik op goed fatsoen kan uitstappen. Een bericht aan de directie via email geeft een lauwe reactie. Ook hen zal het een zorg zijn, denk ik dan. De politie van dit levensgevaarlijke gedrag op de hoogte stellen is overbodig.


Klaas de Graaff, Nuenen


-------------------------------------------------------------------------------------


Iemand binnen zonder dat je het merkt


Vrijdagavond ik zit met mijn vrouw tv te kijken als ze zegt wat wordt het toch koud hier binnen ik draai me om en zie dat de achterdeur openstaat, ik sta dus op om hem te sluiten in de veronderstelling dat hij is opengesprongen en ga weer zitten. Zaterdagmorgen pak ik de krant en lees op de voorpagina " Hoe onveilig voelt U zich " Ik denk nou dat valt eigenlijk wel mee want over het algemeen voel ik me best wel veilig, nog wel . Na een kwartiertje vraagt mijn vrouw waar is mijn portomonnee die lag hier toch gisteravond op de eettafel dat weet ik zeker dus ik zeg nou als hij er gisteren lag kan hij nu toch niet verweg zijn , dus wij zoeken . Geen portomonnee te vinden en zegt mijn vrouw met een lach er zal gisteravond toen de deur open stond toch niemand binnen zijn geweest, doe effe normaal zeg ik tegen haar. Poort op slot, wij in de kamer ,eettafel drie meter achter mij en dan iemand binnen komen zonder dat wij het merken? Dat kan toch niet . Wel dus want even later blijkt ook haar telefoon weg die lag ook op tafel . IK kan het nog niet bevatten dat het zo gebeurd is maar ik moet wel omdat de achter buurman op zijn garagedak de portomonnee terug vindt . Het veilige gevoel dat ik had ondanks twee eerdere inbraken is dit wel erg aangrijpend . Het idee dat een insluiper 3 meter achter mij staat in mijn huiskamer zonder dat ik het merk beangstigt ons in hoge maten en heeft ons veilige gevoel gevoel voor lange tijd weg genomen.


Ad van Vegchel, Eindhoven


-------------------------------------------------------------------------------------


Mishandeling en bedreiging



15 jaar geleden werd ik zwaar mishandeld. Mijn jongere zusje had haar relatie met de vader van haar twee kinderen beeindigd omdat hij een andere vriendin kreeg en mijn zusje dat niet accepteerde. Omdat ik de deur voor hem dicht hield sloeg hij de raam in. Toen ik zag dat hij dat ging doen draaide ik mijn hoofd weg voor het glas. Ondertussen stond hij binnen en sloeg met een knuppel zo hard tegen mijn hoofd vlakbij mijn slaap dat mijn oor afscheurde. Mijn broer die ook in de kamer stond sloeg hij een verbrijzelde kaak. In het ziekenhuis is mijn oor er aan gezet . De dokter zei dat ik geluk heb gehad,dat hij mijn slaap niet geraakt had anders kon ik het niet kunnen navertellen.


Ik ben na zes weken weer gaan werken, maar de schade die het met zich mee brengt is niet te overzien. Er zijn nog zoveel bedreigingen geweest , maar dat is teveel om op te noemen. Ik ben maanden in een ander stadsdeel boodschappen gaan doen want hij woonde vlakbij. Ik kwam hem overal tegen . Ik heb aangifte gedaan maar er was een procedure fout gemaakt en hij is hier niet voor gestraft. Als ik hem tegen kwam hield ik mij heel sterk maar als ik thuis was kon je me bij elkaar vegen. Ik voelde mij op mijn werk veilig dan hoefde ik niet achterom te kijken.


Ik ben steeds maar doorgegaan en kreeg op een gegeven moment klachten die ik niet thuis kon brengen want ik moest toch flink zijn. Ik kwam bij een psyc holoog en die zei dat ik rust moest nemen maar ik klamte me vast aan mijn werk ,daar was ik veilig. Ik heb dat drie jaar volgehouden en toen ging bij mij het licht uit. Ik leek wel een zombie en heb een jaar lang alleen maar geslapen .en bij de minste spanning plaste ik in mijn broek en moest ik braken. Het is heel raar dat je geen baas meer bent over jezelf,dat je het gevoel hebt dat keel dicht geknepen wordt van de spanning in je lijf, dat je geest en lijf allebei hun eigen gang gaan en je de kracht niet hebt om er iets aan te doen. Er waren dagen dat ik 22 uur sliep en de ene na de andere nachtmerrie volgde . Alle mensen die ik in de afgelopen jaren verloren had door overlijden kwamen voorbij. Ik raakte mijn werk kwijt want het bedrijf werd verkocht en ik werd niet mee over genomen. Ik had posttraumatisch stress en heb daar nu na 15 jaar nog last van. Vrienden haken af want je bent niet meer de persoon die je voor die tijd was. Het is raar als je denkt dat je door de klink van de deur omhoog te houden , zodat de dader je zusje geen pijn kan doen ,,jezelf zo eindigt.Ik zal het mijn hele leven bij me dragen omdat ik de dreun in mijn hoofd nog dagelijks voel. Het heeft zo'n impact op je leven dat is met geen pen te beschrijven.


Margaretha, Eindhoven


------------- ----------------------------------------------------------------------


Daders lopen geen hoge pakkans


In de nacht van 17 januari op 18 januari 2009 kwamen wij thuis van een verjaardag van de oma van mijn vriendin. Toen we lease-auto neer hadden gezet viel meteen op dat onze eigen auto was verdwenen. Meteen hierop zagen we dat het dakraam open stond en de voordeur was geforceerd. Meteen krijg je een ontnuchterend en naar gevoel. Het huis was geplunderd! Na verschillende jaren in de bloemenbuurt in Stratum en de inmiddels afgebroken polynorm-wijken in Strijp te hebben gewoond dachten we nu veiliger te wonen.


De situatie is natuurlijk niet zo erg als vlak voor de sloop in de polynorm wijken, maar nu werden we voor het eerst echt zelf getroffen. Vervelend is de machteloosheid die de politie uitstraalt. Eigenlijk lijken het invullen van een formuliertje en het op onze gemak stellen de belangrijkste taak. Ze melden ook dat het veel raak is (een aantal keer al op dezelfde avond én op dezelfde manier). De technische recherche blijkt al helemaal niks te kunnen doen of vinden (geen CSI dus). Zelfs de afdrukken op juwelendoosjes en de braaksporen op de deur zijn voor hem kwalitatief niet goed genoeg.


De vraag is of de daders op deze manier ooit kunnen worden gepakt. De goede man léék voornamelijk routinematig een beetje rond te kijken. We hebben (naar eigen idee) echter wel wat nuttige informatie waar wat mee gedaan zou kunnen worden als ze echt willen (of kunnen). Ook de verzekering zei dat het goed mis was met inbraken in Eindhoven "OP HET MOMENT" (bendes??).. Het gevoel van veiligheid is zeker aangetast. Maar het meest vervelende is de wetenschap dat de daders geen hoge pakkans lopen en ongestoord verder kunnen gaan.


Lezer uit Eindhoven wil anoniem blijven (naam is bij de redactie wel bekend).


-----------------------------------------------------------------------------------


Nachtdienst


Ik ben(al bijna 20 jr.) werkzaam in de nachtdienst in een verpleeg-verzorgingshuis in Eindhoven. Deze stichting levert ook extramurale zorg. Tot voor kort werd deze dienst 's nachts geleverd door 2 personen. Nu moet deze dienst, uiteraard wegens bezuinigingen, uitgevoerd worden door 1 persoon(vrouw). Niemand van mijn collega´s wil deze dienst ALLEEN uitvoeren, omdat ze zich´s nachts, buiten op straat, niet veilig voelen. Onze directeur vindt dat onzin. `s Middags 15.00 uur of ´s nachts 3.00 uur, maakt volgens hem, qua veiligheid niets uit. Maar wat is de meest onveilige tijd om alleen buiten te zijn? Wij willen er nl. voor `strijden` om deze dienst met 2 pers. te blijven doen.


Jol Gijsbers, Geldrop


-----------------------------------------------------------------------------------


Tegel door de ruit


Ook wij koesterden tot voor kort het idee dat wij niets te vrezen hadden, omdat er bij ons nu eenmaal niets te halen was, dachten wij....Tot oudjaarsdag j.l. Terwijl wij een winterwandeling maakten op de Malpie ging er bij ons een tegel door de (Termopane) ruit van 1.80 x 1.80 m aan de achterzijde van ons rijtjeshuis en werd in een snelle actie de laptop weggegrist die op tafel "voor het grijpen" lag. De buren hadden wel een klap gehoord, maar dachten dat het vuurwerk was. Toen wij thuis kwamen stonden wij als aan de grond genageld, de ravage van het gesprongen glas enorm. De politie was er vrij snel, alles werd uitgebreid genoteerd in het PV. Een globaal buurtonderzoekje leverde niets op, er waren geen bruikbare sporen. Alleen die losse tegels achter in het gangpad lagen wel erg voor het oprapen en de laptop in ons doorzonhuisje was wel erg zichtbaar..... Tja, krijg je alsnog het gevoel dat je het misschien ook zelf een beetje schuld bent..


Er moet in de omgeving op ons gelet zijn, de inbraak nauwkeurig gepland. Een laptpop is te vervangen, een nieuwe ruit gezet, maar dat is niet alles. De schrik zit er bij ons in, ons gevoel van veiligheid is weg. Moeten we alles wegstoppen en onszelf pantseren achter luiken en alarm, of is een grote en vooral valse hond of honkbalknuppel toch een optie?


Intussen weten wij van een deskundige dat de diefstal van computerlaptop in een opzicht anders is dan van zeg maar een antiek horloge: de nieuwe eigenaarheler is redelijk makkelijk te traceren via internet, server en IPnummer. Maar daar werd in het uitgebreide PV door de aardige agenten geen notitie van gemaakt. Tja als er geen belang wordt gehecht aan moderne en snelle middelen dan is daadwerkelijke opsporing een farce, hoeven dit soort criminelen niet bang te zijn te worden gepakt en blijft het opsporingspercentage op die bedroevende 7,6 % staan.


G. Buschman, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------


Nooit meer veilig in mijn eigen huis


In 1992 stief mijn man plotseling. Twee weken daarna werd er voor de eerste keer (op klaarlichte dag) ingebroken. Onze gehele collectie CD's, waaronder Chinese klassieke muziek, die ik in Hongkong en Taiwan had gekocht, horloges en sieraden van mijn man en mij en nog veel meer persoonlijke en andere spullen werden meegenomen. Twee weken later werd mijn gehele verzameling bonsai (84), waaraan ik tot 20 jaar aan had gewerkt gestolen. Er kwam een alarminstallatie, maar hetgeen zich in de tuin bevond werd twee weken daarna toch gestolen. Om nog een beetje een gevoel van veiligheid te krijgen, nam ik een student in huis. Hij was er bijna nooit, maar heeft wel op mijn kosten getelefoneerd en veel gereedschap uit mijn garage gestolen, maar hoe kon ik bewijzen dat hij het was geweest. Regelmatig stond er iemand met kwade bedoelingen in de tuin. de buren zeiden, toen ik het na vijf jaar opgaf flink te zijn, "we hebben je maar niet alles verteld, we hebben nog veel vaker iemand in jouw tuin gezien". Ik was er heel onrustig door geworden en dat gevoel is nooit meer helemaal verdwenen.


Ik ben sindsdien nog enkele malen verhuisd en woon nu al vijf jaar in een nieuwbouwwijk. Het is hier volkomen steriel! Een half jaar geleden stond om 12 uur 's nachts een man voor mijn tuin het huis in te gluren. Ik heb toen het gordijn gesloten, de lichten gedoofd en ben door een spleetje van het gordijn in een andere kamer gaan kijken wat er gebeurde. De man schuifelde achter de haag in mijn tuin voetje voor voetje naar de poort, die hij probeerde te openen. Helaas, die was gesloten. Ik kon hem en de grotere hond, die hij bij zich had, vrij goed zien. Omdat ik zenuwachtig was, trilde mijn hand en dat heeft de man blijkbaar gezien, want hij was opeens weg, de wijk in. In paniek belde ik 112, waar ik een stortvloed van verwijten over me heen kreeg. Ik mocht dat nummer niet draaien, want dat was alleen voor levensbedreigende situaties. Ik was heel verdrietig hierdoor, maar heb na twee dagen de telefoon gepakt om een klacht in te dienen wegens onbehoorlijk gedrag van een politieagente. Men vond het gebeurde heel erg en zei me de desbetreffende agente daarop aan te zullen spreken, een schrale troost. Ik voel me sindsdien helemaal nooit meer veilig in mijn huis. Helaas heb ik geen kinderen en kan ik nooit eens echt met iemand daarover praten. Bovendien ben ik inmiddels gepensioneerd en dus ouder geworden en voel ik me niet meer zo sterk als vroeger.


Ria, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------


Anarchistische stad


April 2001 hadden wij een brutale inbraak midden op de dag om half drie, terwijk we thuis waren en een klusje deden in de garage. Alle deuren en tuindeuren beneden waren dicht en onze dief is boven door een kleine opening van een raam in de logeerkamer gekropen en heeft alles meegenomen wat me dierbaar was, tot onze trouwringen aan toe. Het was een flinke buit dat wel, maar triest en een trauma voor het leven.


Veiligheid op straat? Een paar jaar geleden werd ik met mijn kleinzoontje van tien maanden tot drie keer op de Ouverture door automobilisten op het zebrapad bijna omver gereden. Ze gingen VOOR ME LANGS met een snelheid, die onverantwoord was.


Van de zomer zat er een vent in een overall op onze schutting en zei, dat hij een klusje bij de overburen had. Ik heb de poort open gedaan en zijn maatje stond buiten de brandgang te wachten (!). Het bleken potentiele inbrekers te zijn.


Veiligheid in huis? Neen, als ik de voortuin ga doen, zijn de achterdeuren allemaal dicht; 's avonds doen wij de deur voor niemand meer open, tenzij we weten wie er voor staat. Op straat moet je je tas dicht bij je houden, anders gaat er iemand mee van door. Ook in de auto is het voortdurend uitkijken bij een afslag, omdat geregeld steeds meer bromfietsers en fietsers de verkeerde kant van de weg berijden.


Er is te weinig controle en het zou ongelooflijk helpen als er meer preventieve politiecontrole was; al lieten ze zich maar zien. Nu lijkt het wel een anarchistische stad te worden, waar iedereen denkt het zijne te kunnen doen en er nog mee weg komt ook. Er moet veel gebeuren willen wij in ieder geval ons gevoel voor veiligheid terug kunnen krijgen. Laten we hopen, dat dit kan bijdragen tot een duidelijkheid over de werkelijke onveiligheid in onze stad, waar we toch met zijn allen moeten kunnen wonen en werken zonder voortdurend achterom te hoeven kijken.


Elisabeth, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------


Autospiegels


Regelmatig worden er autospiegels van de auto getrapt. Dit komt eens per 2 weken wel voor. Nu let ik er op waar en hoe ik mijn auto zet in de straat en als het even kan zet ik mijn auto in een andere straat neer. Tevens is er bij mij ingebroken. Ik woon in een flat dat eerst een algemene deur heeft en daarnaast de w oningdeur. Je zou toch denken, een dubbele beveiliging, maar niets is minder waar. En als je dan opnieuw je paspoort aanvraagt omdat die gestolen is, moet je ook nog boete betalen! Te gek.


M. Bode, Eindhoven


-----------------------------------------------------------------------------------







© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.