ANP
(ACHTERGROND) Een overval op een winkel hoeft niet altijd op trauma’s uit te lopen. De detailhandel heeft een eigen hulpdienst, die de werknemers meteen helpt.
Klanten lopen in en uit voor sigaretten en sigaren, veel gelach. Niemand is hier op zijn Amsterdamse mondje gevallen. Eigenaar Yuri Dijkstra (38) is als een vis in het water, hij loopt sinds zijn vierde rond in deze zaak. Maar vraag hem naar de overval – toch vijf jaar geleden – en hij verandert. Begint te wiebelen met zijn benen, moet een paar keer koffie halen. "Als er pistolen op je worden gericht, denk je dat het afgelopen kan zijn. Dat gevoel raak je niet zomaar kwijt."
Gek
Inmiddels heeft hij ook twee inbraken achter de rug, met veel schade. "Die kosten veel meer geld. Maar ze maken nauwelijks indruk vergeleken met een overval." Dijkstra heeft zelfs een tijd overwogen om te stoppen met de zaak. "Ik ben te verliefd op mijn winkel. Maar onderaan de streep weegt er geen bedrag op tegen een overval. Ik heb een vrouw en kinderen en er hoeft maar een gek binnen te stappen..."
Vijf minuten
'Een standaardgevalletje' noemt hij het. Vrijdagavond half negen, een half uur voor sluitingstijd: twee jongens op een scootertje, gemaskerd, met pistolen. In de kassa zit maar een paar honderd euro, want het geld wordt weggestopt in een systeem waar niemand bij kan. Dus moet de kluis open. Maar daarin worden alleen de strippenkaarten bewaard. Hooguit vijf minuten zijn ze binnen geweest, maar het voelt als een half jaar. Dijkstra onthield het kenteken. De scooter was gestolen, ze zijn nooit gepakt.
Zweverig
Dijkstra stond in zijn zaak met een jongen van 18 jaar. "Die werkt nog steeds af en toe als invalkracht. Ik informeer wel eens, maar hij heeft nergens last van." Hij zelf werd in de dagen na de overval opgevangen door een hulpverlener van bureau D.O.e.N., hij heeft zogeheten EMDR-therapie gehad, een behandelmethode tegen trauma's.
"Het klinkt heel zweverig, maar het heeft me geholpen. Hij liet me het opnieuw beleven. Je vertelt het verhaal van de overval en net als in de film zoom je in op de heftigste scènes. Daarna kreeg ik een koptelefoon op, dan hoor je klikjes afwisselend links en rechts. Bij de overval blokkeren je hersens, op deze manier proberen ze het denken en het gevoel weer te verbinden."
Mes in hart
Het heeft geholpen, zegt hij. "Laat me nu een foto van de daders zien, dat voelt als een speldenprik. Vroeger was dat een groot mes in mijn hart." Maar hij blijft erg waakzaam. "Als ik ergens ben, ga ik altijd op een plek zitten met overzicht. Ik ben me er meer dan anderen van bewust waar ik ben en wat ik doe."
Goede jongens
En het vertrouwen in de medemens loopt een flinke knauw op. "Ik ben niet afstandelijk, maar het duurt wel lang voor ik je vertrouw. Maar ik weiger om iedereen als een overvaller te zien. Er zijn heel veel meer goede mensen dan slechte." Hij wil ook niet in zwart en wit denken. "Er zijn slachtoffers van een overval die een pleurishekel ontwikkelen aan Marokkanen of aan kleurlingen. Dat weiger ik. Ik ken hier in Almere Haven zo veel goede jongens van alle soorten van afkomst, het slaat echt nergens op."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
