Bert Koeneman; voorzitter van de raad van bestuur van De Zorgboog.
Wat is er allemaal mis bij De Zorgboog?
"Nou, op
de eerste plaats herken ik het beeld dat in de pers wordt geschetst
volstrekt niet. En dat geldt ook voor het overgrote deel van het personeel.
Dat maak ik op uit de vele e-mails die ik de afgelopen dagen heb ontvangen.
Ook de verklaring van de ondernemingsraad (die meldde achter de
bestuursvoorzitter te staan, red.) heeft mij hierin gesterkt."
Dus er is volgens u helemaal niets aan de hand?
"Nee,
ik ontken niet dat er iets aan de hand is.
Wat is er dan
aan de hand?
"Het vertrek van mijn
collega-directielid Hans van den Bosch is natuurlijk heel triest. Voor
hemzelf en voor de medewerkers. Hans werkte 26 jaar bij De Zorgboog en was
actief als bestuurder én als verpleeghuisarts. Hierdoor kenden heel veel
mensen hem. Ik begrijp heel goed dat het voor medewerkers een grote schok is
als zo'n persoon opeens verdwijnt en niet meer terugkomt. Dat veroorzaakt
verbazing, wrevel en onbegrip. Vooral doordat de raad van toezicht niets mag
en mocht vertellen over het vertrek van Hans nam de onrust alleen maar toe."
Veel medewerkers van De Zorgboog zeggen de kwaliteit van de zorg achteruit te
zien gaan. Wat vindt u daarvan?
"Dat verbaast me. Ik
hoor geen geluiden dat de kwaliteit van de zorg vermindert. Bovendien scoren
we buitengewoon goed in klanttevredenheidsonderzoeken."
"
Wel kan ik me voorstellen dat veel mensen zich druk maken over de toekomst van
de gezondheidszorg. Daar maak ik me ook ernstige zorgen over, zeker met de
nieuwe bezuinigingen in aantocht. Veel zorgorganisaties zijn al hard
getroffen door de lagere tarieven voor persoonlijke verzorging en
verpleging. Evenals door de verschuiving van de indicaties; meer mensen
worden geïndiceerd op verzorging in plaats van de duurdere verpleging. De
Zorgboog heeft op verpleging en persoonlijke verzorging over 2008 anderhalf
miljoen euro moeten toeleggen. Dat gaat ten koste van ons eigen vermogen.
Als we niets doen, zakken we op een gegeven moment door het ijs."
"Wel zijn we verdomd blij dat we over 2008 overall een klein plusje van
zo'n drie ton boeken."
Wat doet De Zorgboog om in deze
tijden te overleven?
"We gaan er in ieder geval alles
aan doen om de kwaliteit van zorg op een hoog niveau te houden. Aangezien we
minder financiële middelen uit Den Haag ontvangen, zullen we onze
organisatie anders moeten gaan inrichten. Denk aan het invoeren van
efficiëntere werkprocessen, zoals een digitale productieregistratie in de
thuiszorg. Verder willen we op het gebied van huisvesting en zorgverlening
een aanvullend dienstenpakket aanbieden aan mensen die bereid zijn hier voor
te betalen."
In interne nieuwsbrieven van De Zorgboog
valt regelmatig het begrip angstcultuur. Hoe kan dat?
"
Ik vind dat een zeer verontrustend begrip. Het is een begrip dat om de zoveel
tijd weer komt bovendrijven. Ik heb me laten vertellen dat dat voor mijn
tijd ook al het geval was (Koeneman is sinds 2004 bestuursvoorzitter, red.)
Ik weet ook niet goed wat dat betekent 'angstcultuur'. Ik probeer als geen
ander te streven naar een open en eerlijke communicatiecultuur. Wat mij
betreft is alles bespreekbaar. Daarom hou ik ook sinds eind vorig jaar
eenmaal in de zes weken spreekuren voor alle medewerkers. Die worden druk
bezocht. Waar dan over wordt gesproken? Over vanalles, zoals de toekomst van
de zorg."
Deze krant heeft de afgelopen weken
tientallen mensen gesproken die zeggen erg bang voor u te zijn. Er zou zelfs
sprake zijn van een 'verlammende angst' onder het personeel. Kunt u zich
voorstellen dat mensen bang voor u zijn?
"Nee, daar
kan ik me helemaal niets bij voorstellen. Wij zijn in onze organisatie bezig
met een traject over open en eerlijk communiceren. Dat betekent dat je
elkaar mag aanspreken en dat iedereen moet openstaan voor kritiek. Ja, ik
spreek medewerkers wel eens aan op hun werk. Soms moeten mensen daar een
beetje aan wennen, want dat is redelijk nieuw bij De Zorgboog. Ik heb de
neiging om open en eerlijk vragen te stellen en mijn mening te geven. Dat
verwacht ik ook van anderen. Maar ik val nooit uit."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
