Boeren op de BioVakbeurs. foto GPD
LUXEMBURG - De Nederlandse boer profiteerde afgelopen jaar van de snel gestegen landbouwprijzen.
Het gemiddelde inkomen van boeren en tuinders steeg in 2007 met 4,9 procent. Daarmee zijn de inkomens in de agrarische sector ternauwernood terug op het niveau van 2000.Dat meldde het Europees statistisch bureau Eurostat deze week. ZLTO-voorman Antoon Vermeer: "Die inkomenstoename geldt niet voor de hele sector. Binnen de intensieve veehouderij is er sprake van een omgekeerde cyclus. Daar hebben mensen flink in moeten leveren vorig jaar."
Landbouwprijzen zijn flink gestegen, niet in de laaste plaats vanwege de explosief toegenomen vraag uit China. Vooral graanprijzen en oliezaden (voor onder meer biodiesel) rijzen de pan uit en ook voor zuivel wordt inmiddels meer betaald. De hogere graanprijzen hebben voor veehouders trouwens het vervelende effect dat veevoeder veel duurder is geworden.
In China steeg de inflatie in februari naar 8,7 procent, vooral door de sterk gesteven prijzen van levensmiddelen. De voedselprijzen stegen namelijk met 23,3 procent.
Vooralsnog lijken boeren in Europa het goed te doen bij deze stijgende vraag. In Litouwen, Estland en Tsjechië kregen agrariërs er vele tientallen procenten aan inkomen bij vorig jaar.
Volgens Vermeer blijven de inkomens, ondanks de stijging van vorig jaar, nog steeds flink achter: "Als je ziet dat we nu terug zijn op het niveau van 2000, dan lopen we toch zeven jaar ontwikkeling mis."
Grootschalige akkerbouw is in Nederland niet echt mogelijk, daar is het land te klein voor, volgens Vermeer, maar toch kan Nederland de concurrentieslag met grote landen als Brazilië wel aan. "Wij zijn niet bang voor de toekomst. Wij zitten hier erg kort op de consument en kunnen voldoen aan de vraag naar bijzondere producten, die ontstaat in welvarende gebieden. Bovendien liggen in West-Europa de eisen voor voedselveiligheid erg hoog. Wij kunnen daar als sector in Nederland aan voldoen, op voorwaarde dat er een fatsoenlijke prijs betaald wordt."
Vermeer betoogt dat de eis om maatschappelijk verantwoord ondernemen prima is, als daar maatschappelijk verantwoord inkopen tegenover staat. "Als je geen goede prijs geeft voor een scharrelei, kun je niet eisen dat de sector daar in doorinvesteert. Maar dat is wel de eis die zowel Brussel als Den Haag stelt. We moeten fatsoenlijk met elkaar omgaan. Wij willen best voldoen aan de hogere eisen, als dan niet de prijs bepaald wordt aan de hand van wereldmarktprijzen, waar die eisen heel erg anders liggen."
Een straatverkoper in Shenyan verkoopt zoete aardappelen. De vraag naar levensmiddelen in China drijft de prijzen op, zowel in China zelf alsook hier.
foto EPA/Ym Yik
