Melina Apostolidou. foto Irene Wouters
Melina Apostolidou (32) werkt sinds 2000 bij NXP Semiconductors als
Research Scientist.
Melina studeerde natuurkunde aan de Aristotle
universiteit van Thessaloniki in Griekenland. Na haar studie kreeg ze via
een Europees uitwisselingsproject de kans om bij Philips Research
werkervaring op te doen.
Ze kreeg een baan aangeboden en besloot te blijven. In 2004 begon ze
naast haar werk bij Philips Research (inmiddels NXP Semiconductors) een
deeltijdstudie Information and Communication Technology aan de TU/e. Met
haar afstudeerproject won ze de Design Award 2007 van de TU/e.
"Creatief en inventief bezig zijn binnen de kaders van de technologie,
dat is echt mijn ding. Daar heb je wel vrijheid voor nodig. Doordat er
steeds meer en sneller ontwikkeld moet worden, wordt vrijheid steeds
beperkter. Vroeger konden researchers en chipdesigners eindeloos aan nieuwe
ontwerpen sleutelen. Maar tegenwoordig wordt het veelal door businessplannen
bepaald. De tijdspanne waarbinnen je werk moet zijn afgerond, wordt steeds
korter. Op dit moment ben ik bezig met een project voor het ontwerpen en
uitbouwen van een chip voor draadloze communicatie die zich in een
autosleutel bevindt. De techniek zorgt ervoor dat alle informatie van de
auto op de sleutel zit en dat de sleutel tegelijkertijd kan communiceren met
de auto. De eigenaar kan zijn auto zo bijvoorbeeld op afstand vast
voorverwarmen. Daarnaast kan allerhande technische informatie via de sleutel
worden uitgelezen.
Het team waarbinnen ik werk bestaat uit
vrijwel alleen mannen. Ik weet niet of het anders zou zijn als er meer
vrouwen zouden werken, maar ik zou het wel prettig vinden. Laatst hadden we
een stagiaire, toen voelde ik me wel een beetje een rolmodel. Alsof ik aan
haar moest laten zien dat het niet uitmaakt als je een vrouw bent in een
technische mannenomgeving, maar dat je gewoon goed in vak moet zijn. Vrouwen
zijn veruit in de minderheid hier op de High Tech Campus. Gelukkig komen er
steeds meer. Ook NXP is wat dat betreft positief aan het veranderen. Het
gaat me er niet om dat er per se meer vrouwen moeten zijn, maar ik vind dat
er minder onderscheid gemaakt mag worden tussen mannen en vrouwen. De
beeldvorming in Nederland is hardnekkig, dat verbaast me. Ik dacht dat het
er anders aan toe zou gaan. In Amerika waar ik ook heb gewerkt, werden
mensen veel meer op hun kennis en capaciteiten beoordeeld. Het ging er over
of iemand een man of vrouw was. Veel mannen hier op de campus zeggen ook dat
ze geen onderscheid maken. Grappig genoeg hebben de mannen die dat het
hardst roepen vrijwel allemaal, een vrouw thuis zitten die fulltime voor het
gezin zorgt. Mijn vriendinnen op de campus ervaren dat bijna allemaal
hetzelfde. Laatst hoorde ik dat een vrouw was aangesteld als groepsleider.
Ze was jong en ze was moeder. Mijn mannelijke collega's reageerden in eerste
instantie positief, waarna ze zich direct afvroegen of het team waarvoor ze
verantwoordelijk was, dan ook meteen kleiner zou worden. Waar halen ze dat
vandaan? Ik blijf me er over verbazen, Nederland staat toch bekend als een
progressief land? Wat dat betreft moet er nog veel veranderen. De High Tech
Industrie is nog veel te mannelijk. Als technisch geschoolde vrouwen te veel
hobbels op hun carrièrepad tegenkomen, stokt hun ontwikkeling. Terwijl de in
de high tech competente vrouwen juist hard nodig zijn."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
