Simone Vulto. foto Irene Wouters.
Simone Vulto (38) werkt sinds 1999 bij Philips Research, nu als leider
van Sonodrugs-project
Simone studeerde scheikunde aan de
Landbouwuniversiteit in Wageningen. Vervolgens hield ze zich bezig met
natuurkunde aan de universiteit van Leiden en promoveerde op het terrein van
de biofysica.
"Al tijdens mijn middelbare schooltijd leek het me leuk om iets met
kanker te gaan doen. Toch was dat er tot nu toe nooit van gekomen. Het
project Sonodrugs waarbij ik nu betrokken ben, spitst zich voor een groot
deel toe op de behandeling van kanker. Wat dat betreft vind ik het leuk dat
het zo is gelopen. Het is een uitdagend project, revolutionair zelfs.
Toekomst kunnen we niet voorspellen, maar we kunnen er wel voor zorgen dat
we controle houden over toepassingen die in de toekomst van grote waarde
kunnen zijn.
In mijn beginjaren bij Philips Research heb ik me
beziggehouden met het ontwikkelen van beeldschermen voor mobiele telefoons.
Het is ook een vorm van research maar het is een groot contrast met waar ik
me nu mee bezig houd. In 2005 ben ik me meer gaan toeleggen op de health
care. Net als Philips zelf overigens. Op het gebied van gezondheid is nog
veel te doen en te ontwikkelen. Het project Sonodrugs houdt zich bezig met
beeldgeleide geneesmiddeltoediening en is gericht op de ontwikkeling van het
lokaal toedienen van medicijnen met behulp van nanocapsules, een soort
microbolletjes. De capsules kunnen met echoapparatuur worden geactiveerd,
zodat geneesmiddelen op de juiste plaats worden afgegeven. We hopen dat op
deze wijze geneesmiddelen nauwkeuriger kunnen worden toegediend bij de
behandeling van bijvoorbeeld kanker en hart- en vaatziekten. Als
projectleider draag ik de zorg voor het project gedurende komende vier jaar.
Ik doe zelf geen research meer, ik denk nu meer mee over de inhoud zelf. Ik
moet er op toezien dat de partners in het project, zowel de industriële als
de universitaire met elkaar blijven communiceren en dat het project zijn
doelstellingen blijft nastreven. Je moet redelijk geduldig zijn voor dit
werk. Ontwikkelfases kunnen vaak jaren duren. Maar dat is inherent aan
research. Je bent lang en intensief met iets kleins bezig. Pas op termijn
wordt het groot. Neem dit project, daar staat nu vier jaar voor. Als alles
volgens plan verloopt, beschikken we over basiskennis waarmee weer verder
onderzoek kan worden gedaan. Er gaan weer jaren overheen voordat de kennis
wordt toegepast. De basiskennis die we met dit project vergaren, is als een
schatkist waaruit bij het verder ontwikkelen kan worden geput."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
