Aad Goudriaan tijdens de uitreiking van de Truck of the Year-prijs voor de DAF XF 105, in 2006 in Hannover.
Aad Goudriaan
Harrie Schippers
1/3
DAF-topman Aad Goudriaan is een man van records. Hij kan gerust stellen dat hij 'alles heeft meegemaakt bij DAF'. Record verkopen, record productiecijfers en record winsten.
Zie ook:
Maar ook een crisis die zich in record tempo manifesteerde. En dat ligt
Goudriaan kennelijk minder. In een jaar tijd kelderde de productie van 65
duizend trucks (in 2008) tot zo'n 22 duizend afgelopen jaar. Het
productiepersoneel draait soms duimen wegens gebrek aan orders. Tot eind van
de zomer geldt deeltijd-WW. Vorig jaar moest de productie maar liefst 92
dagen worden stilgelegd. Nieuwe orders bleven uit, duizenden eerder
geplaatste orders werden afbesteld. Transporteurs konden hun nieuwe truck
niet financieren of hadden er plots geen 'vrachtjes' voor.
De
truckindustrie is ongekend hard en snel getroffen door de crisis. Een
lichtpuntje: DAF wist zich tot dusver iets beter staande te houden dan zijn
concurrenten. Het martkaandeel van de Eindhovense truckfabrikant, dochter
van het Amerikaanse Paccar, is weer een half procentje opgelopen. Zes jaar
geleden, rond het aantreden van Goudriaan, was DAF nog de kleinste van de
zeven Europese truckfabrikanten in Europa. Nu is DAF (met een marktaandeel
van 15%) goeie derde, achter Mercedes (20%) en MAN (16,5%).
De
scheidende topman van het Eindhovense truckbedrijf blaakte van
zelfvertrouwen: "DAF zal het marktaandeel opvoeren tot 20 procent. Dat
betekent dat we ooit meer dan 240 trucks per dag gaan maken. Nu ligt dat
record op zo'n 180. Als de trend doorzet, worden we in 2008 tweede truckmerk
in Europa", aldus de DAF-topman tijdens een interview in 2006. Toen was
er in de verste verte geen teken van crisis. Bij Goudriaan, liefhebber van
klassieke muziek, moest alles 'presto'. Hij volgde medio 2004 Jim Cardillo
op die het bracht tot vice-president bij Paccar, de Amerikaanse moeder van
DAF. Goudriaan leek alles mee te hebben. 'Hij' overtrof de ene na de andere
productiepiek. Dat ging niet zonder slag of stoot. De FNV klaagde DAF bij de
Arbeidsinspectie aan vanwege schending van de arbeidstijdenwet. De
ondernemingsraad waarschuwde Goudriaan voor 'onaanvaardbaar oplopende
werkdruk'. Er werd door Jan-en-alleman gemokt omdat het personeel moest
doorwerken in de weekenden, tijdens de vakantie of allebei. De FNV deelde
'energierepen' uit aan de bedrijfspoorten om het DAF- personeel op de been
te houden. Met dat soort acties moet je bij Goudriaan niet aankomen.
"Je kunt niet van Pieter van de Hoogenband verwachten dat hij
wereldrecords breekt zonder dat hij last mag hebben van spierpijn",
stelde de DAF-topman toentertijd in deze krant. Bij de vakorganisaties en
bij DAF's ondernemingsraad lag Goudriaan niet echt goed. Halverwege vorig
jaar zegde de OR 'publiekelijk' – althans binnen het concern – het
vertrouwen in hem op. Een zeer uitzonderlijke stap, zeker bij zo'n groot
bedrijf als DAF. Normaliter wordt er alles aan gedaan om zo'n openlijk
conflict te voorkomen. DAF's personeelsvertegenwoordiging voelde zich echter
met regelmaat dermate geschoffeerd dat ze zich niet meer liet 'sussen'.
Commissarissen moesten uiteindelijk bemiddelen in de vertrouwensbreuk.
Goudriaan had zijn eigen kijk op DAF en de business. Zo greep hij
eigenmachtig in nadat onderhandelaars van DAF (nota bene onder aanvoering
van de nieuw benoemde topman Harrie Schippers) en de vakbonden een akkoord
hadden gesloten over het voorkomen van ontslagen tijdens de
werktijdverkorting die vooraf ging aan de huidige deeltijd-WW. De bonden
liepen woedend weg nadat Goudriaan die clausule zonder enige ruggespraak
schrapte uit het akkoord.
Of dit soort 'akkefieten' heeft
meegespeeld bij Goudriaans vertrek is volstrekt onduidelijk. Zeker is dat
hij liever op een hoogtepunt zou vertrekken, daarvoor is hij ambitieus
genoeg. Straks zal Harrie Schippers het stof moeten afblazen van DAF's
onstuimige groeiplannen, die na de crisis weer valide worden. Misschien gaat
hij die DAF-fabriek in Oost Europa bouwen, waar Goudriaan al in 2007 over
droomde. 'Tenslotte worden daar steeds meer trucks verkocht, worden daar
steeds meer onderdelen ingekocht en zijn de arbeidskosten in Oost Europa
fors lager'.
Schippers heeft de economie nog even niet mee.
Maar hij ligt wel goed bij het personeel, de ondernemingsraad en de
vakbonden. Het begin is gemaakt...
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
