EINDHOVEN - Officier van justitie Van Horen was gisteren keihard in zijn eerste oordeel over Easy Life en de gedragingen van de bestuurders. "Louter leugens.
In alle periodes dat de verschillende bestuurders het voor het zeggen hadden. Ze besteedden hun geld aan nieuwe, dure wagens. Verschillende types. Ferrari, Mercedes, Chevrolet, Rolls Royce. Enige stijl kan hen niet worden ontzegd." Het leek alsof hij daarmee toch nog iets positiefs wilde zeggen. Voor het overige liet hij in zijn betoog geen spaan heel van de verdachten. "Waar het allemaal om gaat, is dat meer dan 42 miljoen is ontvangen en maar 7 miljoen is besteed aan polissen. De rest is weg en voor de gedupeerden is er maar een hele kleine kans dat er ooit nog iets substantieels terugkomt."Ex-manager Frits Rijnaard hoorde een forse straf tegen zich eisen, 3,5 jaar onvoorwaardelijk. Zijn advocaat voert overmorgen verweer. Van Horen had niets op met zijn verhaal dat hij er juist alles aan heeft gedaan om de zaak te redden. "Ook in de periode dat Rijnaard het voor het zeggen had, werd nauwelijks geld gestoken in levenspolissen. Dat was wat met beleggers werd afgesproken, maar het gebeurde gewoon niet. De facto was de aankoop van polissen in de periode-Rijnaard (een jaar) maar een paar ton, omdat een groot deel van de 4 miljoen die hij zelf noemt voortvloeide uit besluiten voor zijn bestuursperiode."
De officier hanteerde nog meer krachttermen. "Allemaal gebruikten de verdachten listige kunstgrepen in de vorm van bijvoorbeeld een website en prospectus. Wat daarin stond, werd absoluut niet nagekomen. Ze wekten via rentebetalingen vertrouwen, maar in werkelijkheid werd dat geld betaald uit nieuwe inleg. Daarmee is een piramidespel ontstaan."
De officier nam alvast een voorschot op het requisitoir dat de overige drie verdachten Wolbers, Oosterbosch en Van de Vondervoort te wachten staat. "Wolbers was de 'sales manager', de man die het product wist te verkopen, Oosterbosch presenteerde zich als de bedenker en grondlegger van het bedrijf dat handelde in levenspolissen. Van de Vondervoort was het manusje-van-alles, de man met de diploma's. Ze hadden allemaal hun eigen rol in het geheel."
Van Horen wil niets weten van de stelling dat de AFM of justitie te laat ingreep bij Easy Life. Bij justitie lag immers al op 27 februari 2007 een aangifte van de AFM. "De zaak is goed afgewogen, er was in eerste instantie geen redelijk vermoeden van schuld. Ook waren er geen meldingen van gedupeerden." Door telefoontaps ontstond op een gegeven moment wel een concrete verdenking. De officier meldde daarbij dat de vier verdachten in de ogen van justitie een criminele organisatie vormden. "Mensen die bij Easy Life werkten en kritisch waren, werden steeds gerustgesteld." Met deze opmerking leek Van Horen de veelgehoorde kritiek te willen pareren dat alleen de kopstukken rond Easy Life worden aangepakt.
"Hier is sprake van oplichting in zijn meest pure vorm. De verdachten moeten zich bewust zijn gewist van de schade die ze aanrichtten. Liefst 500 gedupeerden zijn alles kwijt. Ze wisten wat ze deden, het eigen gewin stond voorop."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
