Volledig scherm
Hein Hendriks (links) zaterdag in Dynamo. © Jean Pierre Reijnen

Doodzieke frontman laat Tech-9 nog één keer knallen in Dynamo Eindhoven

EINDHOVEN - Het leek deze zaterdag weer even de jaren '90 in het Eindhovense jongerencentrum Dynamo, toen veel geboekte bands nog gewoon met de fiets konden komen. 

Voor de ingang hangt een rookgordijn van zware Van Nelle, binnen de geur van bier en klotsende oksels. Kale koppen maken de dienst uit in de pit en iedereen heeft dorst, getuige de rij bij de bar. Legitimatie heeft niemand nodig. ,,Het is een grote reünie", vertelt Hein Hendriks, frontman van Tech-9, die afsluiten. ,,Met historisch affiche. In dertig jaar vol optredens, speelden deze bands nog nooit op dezelfde avond." En allemaal voor een paar blikjes bier, de opbrengst gaat naar het KWF.

Stil
Vier maanden terug ontdekten ze het in het ziekenhuis, waar hij voor zijn versleten rug kwam. Kanker. Uitgezaaid. Hij was in shock, net als zijn gezin - vriendin, drie kinderen-, vrienden en al die andere oude rockers. Iedereen was er stil van. Maar stilte duurt nooit lang in de punkwereld. Gitarist Maurice van Oorten, met wie hij begin jaren '80 in een Strijpse garage begon, belde op. ,,Zullen we nog één keer knallen?" In een oogwenk was iedereen gemobiliseerd. Gestopte bands kwamen weer bij elkaar na een Facebookberichtje. Alle kaartjes (575) waren binnen een dag weg. ,,Dat doet me veel. Achteraf had het ook in de Effenaar gekund", zegt hij. Maar dat boeit hem niet. ,,Het draait om het spelen. We stonden voor mensenmassa's op Dynamo Open Air en Dour, maar net zo lief voor een handjevol in een jongerenhonk."

Doorgedraaid
In België kregen ze de bijnaam 'koning van de wazige tenten' omdat geen dorp aan hen ontsnapte. Van bordelen tot oude kloosterkelders. Ze kwamen overal, zonder boekingskantoor of platenmaatschappij. Memorabel was een optreden in een verlaten stationsrestauratie voor vijftig doorgedraaide Tsjechen. ,,Op grote festivals gaat alles strakker. Sta je tien meter van het publiek af. Ik wil af en toe een been ontwijken." Op het podium hangt een levensgroot portret van Hein, die de hele achterzijde bedekt. Zijn blik verraadt dat hij de banner het liefst er zo vanaf trekt. Dat is de punker in hem. Schoppen tegen alles. Maar onder die stoere buitenkant, die kale kop en getatoeëerde armen zit een 'bescheiden Strijps menneke'. Dus zegt hij: ,,De Dynamo bedoelt het allemaal goed." Net als het zinnetje 'laatste wens' op de website. ,,Ik ben ongeneeslijk ziek maar veel mensen gaan ervan uit dat het dan meteen afgelopen is. Ik heb slechte dagen, maar werk nog en doe alles. Ik ben nog niet dood." Op het podium is hij nog een keer de furieuze frontman van weleer. Met meer kracht dan ooit, schreeuwt hij zijn teksten door de microfoon. ,,Ik zou jullie graag allemaal spreken", zegt hij. Maar vanavond laat hij zijn muziek het woord doen. Vuisten gaan in de lucht als Tech-9 met het toepasselijke We will remember you en een hoop extra bandleden afsluit. Met hier en daar een traantje, maar vooral veel zweet.

In samenwerking met indebuurt Eindhoven