Volledig scherm
Het Ongemotiveerd Kunstenaars Collectief is ermee gestopt. © Fotopersburo van de Meulenhof bv

Einde voor Ongemotiveerd Kunstenaars Collectief in Eindhoven

EINDHOVEN - De naam zegt eigenlijk alles. Het Ongemotiveerd Kunstenaars Collectief (OKC) startte in 2005 als tegenbeweging van het competitieve sfeertje op de kunstacademie. Met een eindexpositie en laatste performance in TAC kwam donderdagavond een einde aan twaalf jaar OKC.

De exporuimte in TAC lijkt lukraak gevuld met aparte attributen en bijzondere kostuums. Welkom bij het OKC, waar geen plek is voor esthetiek, wel voor confettikanonnen.

Te midden van die chaos halen oprichtster Liselotte de Groot en zusje Karlijn verhalen op waar oude rocksterren jaloers van worden. Een Tilburgse geluidsman probeerde de zussen te stoppen door de cd doormidden te breken – die helaas van de volgende act was – en een recensent gaf hen een 1,5, het laagste cijfer ooit. Hij noemde als enige positieve dat de uitgang open was. Ook kregen ze drie keer een festivalverbod. Liselotte: ,,Lowlands niet meegerekend.”

Ontslagen
Daar zouden ze drie dagen optreden, maar ze werden na één performance ontslagen. ,,Gedoe met organisaties was wel een terugkerend probleem.” Liselotte: ,,Ze vonden ons of geweldig of verschrikkelijk. Karlijn: ,,Waardering is leuk, een kroeg leeg spelen ook.” Hun acts waren minstens net zo uiteenlopend. Designerbingo of knutselhoekje waarna half Solar rondliep met zelfgemaakte papieren verjaardagshoed, maar dan met glitterpiemels. ,,We deden altijd wat onszelf leuk leek.”

Grenzen opzoeken, daar ging het om. Happy hardcore draaien als vrouwelijk dj-team, juist toen de revival net voorbij was. Of een feministische noise metalband starten in een scene met enkel ruige, langharige kerels. Ze traden op van Duitsland tot Ierland.

Tijdens een tour van een week boekte een vrouw die hun act niet goed kende, het OKC op een prestigieus kunstfestival. Die organisatie was achteraf zo boos dat ze niet alleen de afgesproken vergoeding weigerde te betalen, maar het OKC zelfs een rekening voor al het eten en drinken presenteerde. Karlijn de Groot: ,,Wat we nooit konden betalen, want het was in een chique restaurant. Ik voelde het al fout gaan toen we opkwamen in vaginakostuums voor een publiek vol nette vrouwen met witte wijn.”

Het OKC begon niet voor niets als ‘anti-kunst’. Liselotte: ,,Alle studenten op de kunstacademie het St. Joost benaderden het vak zo serieus, terwijl dat juist niet hoeft.”

Niet serieus
Samen met Nina de Wit richtte ze het OKC op, al snel reisden ze met caravan van festival naar festival. In adamskostuums inclusief beharing, of in net te strakke, kleine pakjes. Niet alleen het stijve kunstwereldje, vooral zichzelf niet serieus nemend.

Karlijn de Groot: ,,We zijn niet bang om lelijk te zijn. We dachten nooit gaat dit te ver, eerder dit is te saai.” Het OKC was voor zeven Eindhovense kunstenaars een creatieve uitlaatklep waarin alles mocht. Liselotte: ,,Het kon niet fout gaan.”

Een van hen zei dat het zijn droom was in negerzoenen te baden en hup, het volgende optreden rolden ze door opblaasbadjes vol negerzoenen en vla. Daarna zetten ze nog een bovenverdieping blank door een met vla verstopte doucheput. Karlijn. ,,Dat was gênant, juist die avond wilden we ons inhouden.” Ze lachen nog steeds overal even hard om. Maar ze zeggen ook: ,,Dat fijne ongecontroleerde is er een beetje uitgeslopen.”

Of, zoals OKC’er Lars onlangs verwoordde: De leden hebben het individueel te druk om ongemotiveerd te blijven.

In samenwerking met indebuurt Eindhoven