Linde Donkers schaatst in Zweden.
Volledig scherm
Linde Donkers schaatst in Zweden. © Vincent Riemersma

Linde Donker uit Eindhoven schaatst barre tocht als overwinning op ziekte

FALUN/EINDHOVEN - Het leven van Linde Donker (30) uit Eindhoven werd getekend door chronische vermoeidheidsziekte. Zaterdag schaatste ze op het Zweedse Runnmeer 100 kilometer. Om geld in te zamelen voor de strijd tegen taaislijmziekte.

Na vijftig kilometer schaatsen over het verlaten Zweedse meer in bittere kou zat Linde Donker er al helemaal doorheen. Met een gebogen rug zat de Eindhovense (30) op een bankje in de verzorgingstent. Tranen in haar ogen. Zo veel pijn had ze in haar rug. ,,Het gaat niet meer,’’ zei ze. ,,Hoe kan ik nu nog verder schaatsen?’’

Bezorgd wreef haar vader over haar rug. Ook hij leefde mee met zijn dochter, die van zonsopgang tot zonsondergang wilde schaatsen. In acht uur en 46 minuten wilde ze minstens honderd kilometers maken. Ze wilde er geld mee ophalen, voor Skate4Air, een organisatie die strijdt tegen taaislijmziekte. Vooraf had Donker 750 euro als persoonlijk doel gesteld.

Ploeterend
Halverwege leek het slagen van de missie ver weg. Na een rugmassage, wat yoga- oefeningen en een warme pannenkoek krabbelde Donker weer op. Al kletsend met een lotgenote op het ijs vond ze haar ritme terug. ,,Als je samen schaatst, dan voel je niet zoveel pijn meer.’’ Al zwoegend en ploeterend reed ze de scheuren over. ,,Ik wilde al jaren in Zweden schaatsen,’’ vertelde ze ,,Dit is een droom die uitkomt.’’ Na negentig kilometer sloeg de vermoeidheid toe. Ze viel met haar gezicht op het ijs. ,,Een stomme val."

Voor de Eindhovense was de schaatstocht sowieso al een overwinning. Tot een paar jaar geleden werd haar leven getekend door een chronisch vermoeidheidssyndroom, ontstaan na de ziekte van Pfeiffer. ,,Ik ben tien jaar lang ziek geweest. Ik weet niet precies wat ik had, maar ik had geen energie en ik kon soms helemaal niets. Een trap oplopen in het station of een sprintje trekken was al teveel.’’

Negatieve spiraal
Donker kwam in een negatieve spiraal terecht. Ze kwam bijna haar huis niet meer uit en deed niets anders dan televisie kijken en eten. Ze kwam zestig kilo aan en was doodongelukkig. ,,Zelfvertrouwen had ik niet,’’ zei ze. ,,Ik was erg onzeker en ging bijna nooit bij vrienden langs. Mijn wereldje werd erg klein en ik ging vooral met mijn moeder om.’’ Ze maakte haar Havo niet af en werd niet toegelaten tot het MBO. Een baan vinden lukte niet.

Beetje bij beetje krabbelde ze op. Bij toeval kwam ze op de schaatsbaan terecht en werd gek van schaatsen. ,,Door de sporten kreeg ik energie,’’ zei ze. ,,En dan voel ik me goed. In een jaar tijd ben ik dertig kilo afgevallen.’’ Twee jaar lang leefde ze toe naar de schaatstocht in Zweden, georganiseerd door Skate4air. ,,Ik ben zo trots op mezelf,’’ zei ze nadat ze de finish over reed. Ze vloog haar ouders in de armen. Ze haalde uiteindelijk 1057 euro op.