article
1.6819209
RECENSIE - Het nieuwe jaar is door philharmonie zuidnederland met veel kanonnengebulder en muzikaal vuurwerk ingeluid. In het Muziekgebouw speelde het orkest voor de inwoners van Eindhoven een stevig concert, met Oostenrijkse, Duitse, Franse, Russische en zelfs Brabantse ingrediënten.
Recensie - Muzikaal vuurwerk Philharmonie Zuidnederland in Muziekgebouw Eindhoven
RECENSIE - Het nieuwe jaar is door philharmonie zuidnederland met veel kanonnengebulder en muzikaal vuurwerk ingeluid. In het Muziekgebouw speelde het orkest voor de inwoners van Eindhoven een stevig concert, met Oostenrijkse, Duitse, Franse, Russische en zelfs Brabantse ingrediënten.
http://www.ed.nl/extra/cultuur/recensie-muzikaal-vuurwerk-philharmonie-zuidnederland-in-muziekgebouw-eindhoven-1.6819209
2017-01-09T02:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6810184.1483533075!image/image-6810184.jpg
Eindhoven,Concert
Cultuur
Home / Extra / Cultuur / Recensie - Muzikaal vuurwerk Philharmonie Zuidnederland in Muziekgebouw Eindhoven

Recensie - Muzikaal vuurwerk Philharmonie Zuidnederland in Muziekgebouw Eindhoven

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Rob van de Laar
      Fotograaf
    RECENSIE - Het nieuwe jaar is door philharmonie zuidnederland met veel kanonnengebulder en muzikaal vuurwerk ingeluid. In het Muziekgebouw speelde het orkest voor de inwoners van Eindhoven een stevig concert, met Oostenrijkse, Duitse, Franse, Russische en zelfs Brabantse ingrediënten.

    De Duitse kant werd vertegenwoordigd door Richard Strauss (geen familie van de Weense Straussen), die in 1882 op achttienjarige leeftijd zijn eerste concert hoorn en orkest schreef. Hij schreef het voor zijn vader, professioneel hoornist, maar die vond het te moeilijk.

    Wat vader Strauss niet kon, kon de Helmondse Rob van de Laar wel, hij reeg de noten van dit opgewekte en lyrische concert met elan aaneen. Van de Laar ontving afgelopen woensdag de prestigieuze Nederlandse Muziekprijs. Hij werd door de commissie geprezen om zijn ‘vakmanschap en de vanzelfsprekendheid waarmee hij lange, lyrische en vloeiende lijnen in de muziek realiseert'.

    Klinkt de hoorn vaak wat terughoudend en afstandelijk, in de handen van Rob van de Laar is dit instrument, door Schumann ‘de ziel van het orkest' genoemd, als was. Zijn toon is warm, plooibaar en dynamisch, zijn muzikaliteit intelligent, zijn gedrevenheid groot, Van de Laar brengt de menselijke maat in de klank van de hoorn.

    Na Strauss werd de zaal overspoeld door de bommen en granaten van de Ouverture 1812 van Tsjaikovsky.