article
1.2092903
Op elke kunstbeurs moet je zoeken. Speuren naar dat ene schilderij of die kleine ets die je op zijn minst een paar dagen bijblijft. Dat is bij de gisteren geopende Kunstsalon in Eindhoven niet veel anders. Het is de tweede editie.
Salon voor een zo breed mogelijke smaak
Op elke kunstbeurs moet je zoeken. Speuren naar dat ene schilderij of die kleine ets die je op zijn minst een paar dagen bijblijft. Dat is bij de gisteren geopende Kunstsalon in Eindhoven niet veel anders. Het is de tweede editie.
http://www.ed.nl/extra/cultuur/salon-voor-een-zo-breed-mogelijke-smaak-1.2092903
2010-01-29T01:42:55+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.2092904.1350508004!image/image-2092904.jpg
Cultuur, kunst en recreatie
Cultuur
Home / Extra / Cultuur / Salon voor een zo breed mogelijke smaak

Salon voor een zo breed mogelijke smaak

Foto's
1
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Veertig galeries en kunsthandelaren presenteren voor elk wat wils op de Kunstsalon in Eindhoven. foto's René Manders
    Op elke kunstbeurs moet je zoeken. Speuren naar dat ene schilderij of die kleine ets die je op zijn minst een paar dagen bijblijft. Dat is bij de gisteren geopende Kunstsalon in Eindhoven niet veel anders. Het is de tweede editie.

    Vorig jaar heette het nog ArtFair, maar dat is omgezet in Kunstsalon en dat geeft inderdaad beter weer waar het de bijna veertig galeries om te doen is. Moderne en eigentijdse beeldende kunst tonen voor een zo breed mogelijke smaak. Dat was tijdens de eerste editie zo en nu presenteren de Nederlandse en Belgische galeries en kunsthandelaren wederom een beeld voor elk wat wils. Dat geldt voor de disciplines, waar glaswerk, beelden, grafiek en schilderijen elkaar afwisselen. Maar ook qua stijlen gaat het van links (lees: abstract) naar rechts (lees: figuratief). En alles wat daar tussen zit. En die laatste categorie maakt ongeveer tachtig procent van de beurs uit. En dat is jammer, want het is kunst die je te veel ziet op veel te veel plekken. Het zijn van die schilderijen die het goed doen boven een bank van een gezin dat geen tijd en zin heeft om goed te zoeken naar iets dat echt bij hen past. Het werk van Distel bijvoorbeeld, bij Art Ist Kunstgalerie, hoort in die categorie. Hij schildert vrouwen (vaak dezelfde overigens) die volstrekt wezenloos de ruimte in blikken. Je krijgt nooit een idee wat de vrouw beweegt, wat haar bezielt. Ze zijn verworden tot nietszeggende poppen. Maar: het is allemaal vlot gepenseeld en lijkt lekker modern... Dat het ook anders kan bewijst Mattie Schilders (galerie Hans Persoon). Ook hij heeft een voorliefde voor dat 'lekkere' schilderen en hij is ook niet vies van enig effectbejag, maar hij schildert tenminste vanuit zijn onderbuik en heeft ergens nog een beeld van wat hij ooit heeft waargenomen.

    Van een heel andere orde zijn de doeken van Kees van Bohemen die bij galerie Willy Schoots hangen. De in 1985 overleden schilder was er een van de oude stempel. Leunend tegen de Cobra, maar ook wel de Informele Groep, ontwikkelde hij een eigen stijl waarin hij vorm en kleur prima kon laten versmelten. Indrukwekkend is het schilderij 'Spoorwegemplacement Milaan', dat hij maakte in 1984, een jaar voor zijn overlijden. Het is indrukwekkend vanwege zijn grootte (160 bij 200 centimeter) maar vooral omdat Van Bohemen toch vooral bekend is door zijn eigenwijze (vrouwen)portretten. En dit is een prachtige sfeertekening van die boeiende, maar gelijk ook nare omgeving; eigen aan stations. De repeterende vormen van de rails en de biels, met op de achtergrond het massale van het enorme station; dit is simpelweg een heel goed schilderij.

    Verrassend is een tekening van Charles Eijk bij Private Art Collections. Zo heel veel tekeningen zie je niet van hem op beurzen en deze is wel heel toepasselijk want de tekening is van Eindhoven. Gemaakt op 10 juli 1948, met op de achtergrond onder meer de Catharinakerk. En we weten ook nog voor wie de tekening is bedoeld: 'Voor ma Merkx Helmond'.

    Ook wat oudere kunst is onder meer te vinden bij Art Dumay. Daar hangt onder andere het doekje 'Plassengezicht' van Cornelis Vreedenburgh. De in 1946 overleden schilder penseelde een waterpartij en boten en hij deed dat op een opvallend vlotte manier, zonder in gesmeer te vervallen. Het moet 14.500 euro kosten en dat is alleszins acceptabel. De Henk Helmantels die links en rechts te koop worden aangeboden, moeten iets meer opbrengen... Weer iets beter betaalbaar (rond de dertien mille) zijn de doeken die Pieter Knorr laat zien bij Art Mix Gallery. Ook dat zijn stillevens, maar ze zijn wat mij betreft meer doorleefd dan het ijzeren repertoire van Helmantel. Voor de kleinere beurs is er grafiek en zijn er tekeningen. Zoals die van Martine Janta. Zij toont twee houtskooltekeningen van schapenkoppen. Mooie 'portretten' zijn het, met het nodige lef en met groot gevoel voor het materiaal gedaan. Een verademing, na alle Q-koorts-ellende.