Zondag, 28 oktober

Eigenlijk vind ik het nu wel genoeg geweest. Gisteren met vriendinnengroep gaan eten bij Rood. Eerst nog proesecco en oesters bij de tent die we nu al gaan missen, Bar le Noir, vervolgens op de fiets door de kou naar Strijp T waar Piet Bergman ons stond op te wachten met lekkere hapjes en drankjes. Ik schat dat we met zo'n 50 mensen aan een lange, uiteraard rode, tafel zaten en dat was vooral heel gezellig.
Daarna terug naar Strijp S waar een feestje van Kattekwaad was in Area 51. En om toch vooral niks te missen ook nog even kijken bij De Fabriek waar Groener Gras het had overgenomen met een Mexicaans doodsfeest. Veel bezoekers lieten zich schminken en gingen los op de dansvloer. Raar gezicht hoor, die lachende en dansende doodskoppen. Nog vreemder zag het eruit als 2 doodskoppen een serieus gesprek voerden. Zelfs de entreekaartjes waren geheel in stijl. Dat doet Joris van Groener Gras altijd perfect. Dit keer had hij roze en blauwe suikerdoodskopjes gemaakt als tickets. Heel mooi.

En nu? Nu vind ik het wel genoeg geweest. Ben niet meer van plan om nog een laatste keer naar Bar le Noir te gaan, niet meer naar de expo in de Schellens-fabriek die ik tot grote schande nog niet gezien heb, niet meer naar het kerkje in de Bergmanstraat om een mooie installatie te bekijken die afgestudeerden met elkaar verbindt, niet meer naar MAL, waar Tigre Blanco optreedt ter afsluiting van de DDW. Allemaal niet meer. Denk ik. Maar het is pas 13 uur, dus het kan nog helemaal anders lopen..

Vrijdag, 26 oktober: Huwelijksaanzoek in TAC en ze zei ja!

Een goed feestje! Dat was het zeker in TAC. Een echt designersfeest, met hippe, jonge, mooie mensen. En een optreden van de nu al legendarische Faul Mouthed Barbarella's van frontman Joost van Bleiswijk (hij kan ook alles he ;-)). Elk jaar treden ze een keer op. In TAC tijdens de DDW. Stof van de gitaren blazen en spelen maar. Repertoire? Dat bepaalt het publiek. Door een titel en akkoorden naar de bandleden te smsen. En dan hebben ze nog een hoge hoed met papiersnippers waar woorden en letters op staan. 3 grepen uit de hoge hoed en er ontstaat ter plekke een nummer. Bijvoorbeeld 'Ik zing een A en dat doe je mij niet na', dat wordt een hit als je het mij vraagt.
Dat het kwalitatief hoogstaand is wat de Faul Mouthed Barbarella's spelen, tja, dat niet echt. Maar het is leuk, zeer vermakelijk en het publiek heeft heel veel lol. Van Bleiswijk is een entertainer. Hij duikt in het publiek en het publiek duikt tegen elkaar.

Een goed feestje dus. En helemaal voor David en Kris. Via een sms naar de band vroeg David zijn geliefde Kris ten huwelijk. En ze zei ja! Een DDW-huwelijk! En ssst, nog niet tegen iedereen verder vertellen, want hun moeders weten het nog niet. Excuses voor de vage foto van het stel, maar ik vind dat dat nu wel mag.



Anita Vliegenberg, internetredacteur ED

Donderdag, 25 oktober: In de Flipside is het nooit gewoon

De Flipside. Ik heb het al eerder vermeld in dit blog. Maar omdat er zo ontzettend veel te doen en te bekijken is op zaterdag 27 oktober denk ik dat de Flipside een beetje hulp nodig heeft, omdat het zo ver fietsen is. Achteraan in Woensel, Vaartbroek. Er is een expositie van het gereedschap van designers en kunstenaars. 'Als de conventionele gereedschappen tekort schieten dan zal er een eigen gereedschap gemaakt moeten worden'. Tom Frencken, Max Lipsey, Compagnie Dams, Jan van den Dobbelsteen, Roel Weenink, Bertus Frideal, Mander Liefting, Paul Segers, Job Martens , Wouter Ent , Werner Klompen, Luk Sponselee, PeLi Design laten zien waar ze mee werken.
Ook demonstreert Bertus Fridael nog een keer zijn duurzame fornuis.
Zaterdag wordt de expositie afgesloten met 2 1 man bands uit Australie: Made for Chickens by Robots en BJ MORRISZONKLE. Ben benieuwd. Gewoon zal het niet zijn, zoals er nooit iets gewoon is in de Flipside. Er staat dan ook op de website: Verwacht concerten met een backwards beaten ragtime, out of tune blues, hammering on keyboards and outlandish rhythms from your nightmare.
En dan kun je daarna weer de stad in om naar een ander vrolijk designerfeestje te gaan. Want er zijn er genoeg.

Anita Vliegenberg, internetredacteur ED

Woensdag, 24 oktober: My knitted Boyfriend

Wie een alternatieve rondleiding wil op de Graduation Show in de Witte Dame, kan samen met André Amaro de route volgen. De hele week leidt hij bezoekers langs afstudeerprojecten die met eten te maken hebben. Zoals bijvoorbeeld de sensuele lepels. Ik weeet niet meer precies van wie de lepels zijn, maar ik weet dat André het geweldig vond. Als je met hem op pad gaat, dan mis je natuurlijk veel projecten, dus ik heb mijn eigen route gevolgd. De snelle, langs zo'n beetje alles.

Opvallend veel mode - mooie badpakken en geweldige tassen die je niet draagt maar aantrekt - en textiel zag ik. Maar ook veel urban gardening, een groente-apotheek en een vloer van grove kiezels die verrassend zacht aanvoelen (gemaakt van foam). Helaas mag je de meeste ontwerpen niet aanraken. Deze vloer wel. Zacht en warm. Het allerallerleukste van de Graduation Show vond ik My Knitted Boyfriend van Noortje de Keijzer:

My Knitted Boyfriend is een kussen met een verhaal. Een kussen met een persoonlijkheid. Een kussen om te kussen! Of, nou ja… om te knuffelen, te kroelen, te liefkozen, en om mee te lachen. Want deze man is altijd vrolijk. En flexibel is hij ook. Houd je van snorren dan heeft hij een snor. Houd je van brillen dan draagt hij een bril. Hij zit lekker op de grond, op je bank, of aan je keukentafel. Maar het allerliefst ligt hij naast je, bij je in bed. Met jouw hoofd op zijn borst en zijn armen om je heen. Zodat je je nooit meer alleen voelt. Met deze man weet je het zeker, hij zal je nooit verlaten.

Zo staat op de website. Lief he! Zeker het filmpje kijken.

Anita Vliegenberg, internetredacteur ED


Dinsdag 23 oktober

Vanmiddag naar Strijp S geweest en een beetje rondgekeken. Bij Cirque du Gerard veel mode. En mooi. Vooral de kleding van mooie stoffen van Sanne Jansen maakte indruk op mij.

Buiten bij het Ketelhuis demonstreerde Bertus Fridael zijn Woodgas Stove, een zeer duurzaam fornuis. Dat gaat als volgt: je vult de pitten (cilinders) met bijvoorbeeld afvalhoutjes, die steek je aan, het gaat flink branden. Echte vlammen komen eruit. Dan kun je er al op koken. Intussen verkoolt het hout en tijdens dat proces van verkolen komt er gas vrij. Je kookt dus op het gas van hout.
Door de vlammen is het een beetje een mannenfornuis of generaliseer ik nu? Vuur is toch een mannending. Maar volgens Fridael is het gewoon een kwestie van wennen en anders koken. Je moet er bij biljven, want het is natuurlijk open vuur. Behalve op hout brandt het fornuis op gedroogd organisch afval. Met een zak afvalhoutjes kun je toch al gauw 2 tot 3 uur koken. (Dat kost ongeveer 2 euro).
Fridael is zo'n twee jaar bezig geweest met het ontwerpen van dit fornuis. Ik vond het interessant.
De woodstove is nog te zien bij het Ketelhuis en zaterdag bij de Flipside in Vaartbroek. Een beetje uit de richting, maar altijd de moeite waard.

Terwijl ik dit zit te tikken is het Stroomhuis een beetje halverwege haar DDW-marathon. Van dinsdagochtend 10 uur is er van alles te doen tot woensdagochtend 10 uur. Er is werk te zien van verschillende kunstenaars (bijvoorbeeld prachtige tegeltjes van Nanda Smit), Piet Bergman serveert Friet van Piet met zijn beroemde pickles, live muziek, appelmoes van Kiki, heerlijke cocktails van EHV Shakes van Heet Brood en dj's.

Anita Vliegenberg, internetredacteur ED

Maandag, 22 oktober: DDW-maandag is toetjesdag

Gezellig druk was het maandagavond in het Ketelhuis. Tussen 19 en 20 uur konden mensen toetjes in een bierglas inleveren en meedingen naar de Dutch Design Toetje Award. Wat 5 jaar geleden begon als een tegenactie tegen de elitaire DDW, is uitgegroeid tot een volwaardig onderdeel van het programma. Met een knipoog weliswaar, maar de deelnemers zijn fanatiek. Zo wil Joost van Bleiswijk al voor de derde keer de eerste prijs winnen en het is hem nog steeds niet gelukt. Hoe goed hij ook zijn best doet. Het niveau van de toetjes is echt hoog. Ze zien er prachtig uit en sommige gebruiken wel 15 verschillende ingredienten. En allemaal super-origineel.

De toetjes varieerden van Saksische leverworst met uitjes en nog meer tot de 50 Shades of Red. André Amaro praatte alles op zijn eigen manier aan elkaar: "Van Tiroler porno tot nog erger".

Drollen, bloemen, een soort melkwegje in een glas, alles kwam voorbij. Want dat is de enige voorwaarde om mee te doen. Inleveren in een stapelbaar bierglas. Nog een constante factor in het evenement is de jury: initiatiefnemers Munne en Danny en de prijswinnares van de eerste wedstrijd Nichon.

De jury had het moeilijk. "Diep respect voor de deelnemers" en "Waanzinnig hoog niveau".

Ach, het was weer een gezellige avond. Lees er hier meer over.

Anita Vliegenberg, internetredacteur ED

Zaterdag 20 oktober: Bij La Bolleur moet je zijn

Wat een avond. Na een heerlijk pompoensoepje en lekkere plaatjes van Woody bij MAL1956 verder naar het Wilhelminaplein. Daar staan de vlaggen van La Bolleur en van daaruit trok een stoet van design-liefhebbers de stad door naar de 6 designpleinen. Steeds meer mensen haakten aan bij de March4Design en iedereen kreeg een sjaaltje om met de tekst Forza Design. En dat werd ook geroepen. Hard. Compleet met toeters, vuurwerk en spandoeken. We leken wel design-hooligans!
Via de funnel van Martin Schuurmans liepen we naar de gecrashte auto van Maarten Baas, de luchtballon op de Markt, de stoelen van Nacho Carbonell voor de
Catharinakerk en tenslotte naar de uitkijktoren van Kiki & Joost op het Fensterrein.

Alle ontwerpers waren keurig op tijd op hun plek om iets te vertellen over het werk op de pleinen. Maar ook dat ze de tocht geweldig vonden. Het weer was perfect. Dat was voor ons meelopers fijn, maar beter nog voor de luchtballon van Lucas Maassen en Erwin Thomasse. Deze ging dus ook mooi de lucht in en verandere weer voor even de skyline van Eindhoven.

In het Ketelhuis speelde intussen Allez Soldaat, de band van Björn van der Doelen. Een lekkere cocktail erbij die Josine Beugels maakt in haar nieuwe barretje: Ehv Shakes. Opvallend zijn de neons op veel plekken in de stad. Deze zijn allemaal van de Duitse kunstenaar Munne. Ik zal er later een mooie slideshow van maken.

Na de coktails weer terug naar het centrum, want de March4Design eindigde bij het boerderijtje van La Bolleur aan de Smalle Haven. La Bolleur staat bekend om haar geweldige feestjes tijdens de DDW. Het lijkt of iedereen daar uiteindelijk samenkomt. Zo ook zaterdag. Er waren veel te veel mensen. Lang niet iedereen kon naar binnen, maar daardoor werd het buiten ook erg gezellig. Maar binnen moest je zijn. Waarom? Ik denk gewoon voor de mensen of voor de plek. Je moet nu eenmaal bij La Bolleur geweest zijn. Dat moet zelfs Lidewij Edelkoort gedacht hebben, want ook zij stond lekker aan de bar te kletsen. En zo is het daar: bekend en onbekend, beginners en gevorderden, voornamelijk jong, maar toch ook wel een wat ouder publiek. Kortom: gezelligheid. In het dansgedeelte moest je wel meedoen, want daar was het zo druk dat je af en toe opgetild werd en iets verder weer neerkwam. Een goed feestje dus!

Anita Vliegenberg, internetredacteur ED

Vrijdag, 19 oktober: Opening DDW

Er waren nogal wat buitenlandse gasten, vrijdagavond tijdens de opening van de elfde Dutch Design Week in het Klokgebouw op Strijp S. Die waren eerder deelnemer of gast geweest bij het Design Forum en bleven vanzelfsprekend nog even hangen voor de opening. Gezellig, even babbelen en borrelen.

En ook zij kregen een flitsende show voorgeschoteld met gefilmde toespraken van een trits mensen die iets te zeggen had over waar design nu precies voor staat. Van burgemeester Rob van Gijzel tot en met ZLTO-baas Elise Lempkes. Flitsende beelden en teksten werden kunstig geprojecteerd op een enorm rond ‘gordijn’ en dat werkte soms bijna hallucinerend. Een kekke modeshow van Eindhovense bureaus en een spetterend optreden van Eric Vloeimans maakte de opening compleet.

Maar de show werd gestolen door Mary-Ann Schreurs, als altijd niet te beroerd was om ferme uitspraken te doen. De cultuurwethouder werd voorafgegaan door Geert Hurks van het gelijknamige bouwbedrijf en Thom Aussems van woningcorporatie Trudo. ‘De week is een goede boost voor de economie in deze regio’, aldus Hurks en ook: ‘Wat hier gebeurt moet iedereen weten’. Aussems: ‘Wat de DDW doet aan branding voor Strijp S is enorm en daar ben ik uiteraard heel erg blij mee.’

De Eindhovense ambassadeurs van de DDW, vormgevers Kiki van Eyk en Joost van Bleiswijk gaven aan heel veel zin in de week te hebben. ‘Ik denk dat het gaat knallen’, gaf Van Eyk als antwoord op de vraag wat de DDW zou brengen. Van Bleiswijk: ‘Het mooie van de week hier in Eindhoven is dat je zo dicht bij de designer zit. Je kunt zijn werkplek zien en vaak zelfs een kopje thee met hem drinken in de woonkamer. Dat is uniek, dat maakt de DDW echt bijzonder en dat is iets wat je in Londen of Milaan niet aantreft.’

En toen was daar Schreurs (D66) die een brood kreeg aangeboden (eenzelfde soort brood siert de omslag van het vierde Trendboek dat gisteren ook aan de wethouder werd overhandigd. Zelf brood bakken, dat gaat haar niet zo goed af, daarom was ze oprecht blij met het biologisch verantwoord gebakken brood. Ze stak verheugd haar neus in de enorme mik en dwong bijna iedereen rond haar hetzelfde te doen. Ja, lekker, maar staat het nu met de design? ‘Aha, nou, eigenlijk komt het erop neer dat design nodig is voor alles wat wij doen.’ Even stilte en dan: ‘Zonder design heeft Eindhoven geen toekomst!’ En toen dat eenmaal vertaald was voor de buitenlandse gasten, waren zelfs die eventjes stil. Je zág ze denken: ‘Dat is een heel bijzondere wethouder…’

Rob Schoonen, chef kunstredactie ED

Donderdag, 18 oktober: Te veel om te kiezen

Al zou je de hele week vrij zijn en elke dag van 's ochtends tot 's avonds op pad zijn, dan nog kun je niet alles zien. Natuurlijk moet je kiezen, maar dan nog! Ik heb het officiële programma nog niet eens goed bekeken. Dan ben je al een avond bezig. Ik vertrouw op wat ik hoor om me heen waar ik absoluut moet gaan kijken. En dan zijn er de bevriende designers/ kunstenaars die allemaal iets leuks gaan doen. En allemaal geven ze een feestje om het te openen.

Ik heb vanmiddag al een klein rondje door de stad gelopen om te kijken naar de opbouw. Zie de foto's in het fotoalbum. Nacho Carbonell is bezig met 12 + 1 stoelen te maken op het plein voor de Catharinakerk. Het ziet er veelbelovend uit. Verderop op het Clausplein maakt Martin Schuurmans van Collaboration O samen met Tiddo Bakker een funnel op het Clausplein. Een funnel is een trechter. Deze staat dan weer in verbinding met iets moois op het Lichtplein. Vijf pleinen staat deze week ter beschikking tot designers. Deze pleinen staan met laserstralen vanaf de Regent met elkaar in verbinding. Heb ik me laten vertellen. Kiki en Joost bouwen een toren op het Fensterrein en boven de Markt komt een luchtballon te hangen. La Bolleur heeft het Wilhelminaplein, maar zij waren vanmiddag niet aanwezig. Morgen weer even gaan kijken.

De stad ademt design. Elk hoekje is gevuld met officiële deelnemers, maar ook heel veel niet-officiële deelnemers. En eigenlijk is dat nog veel leuker. Maar dat betekent dat er nóg meer te zien en te doen is. Ik had me voorgenomen om niet te gaan stressen, maar het begint stiekem toch al. Ik wil gewoon niks missen en ik probeer zoveel mogelijk te zien en te beleven. Whish me luck!

Anita Vliegenberg, internetredacteur ED