'Ik ben nu wel een beetje moe, ja'
- Foto's
- 1
De ogen zijn niet bloeddoorlopen, maar het scheelt niet veel. Joost van Bleiswijk ontvangt iedereen als altijd zeer enthousiast in de enorme werkplaats op Strijp T, maar de laatste dag van de Dutch Design Week kost het hem, en ook zijn partner Kiki van Eijk, zichtbaar moeite om alles goed in de gaten te houden.
De weken voorbereiding, de lange dagen en het ambassadeurschap van de DDW; beiden doen het met liefde en plezier, maar ze zijn moe. Uitgeput. En ze zijn niet de enigen.
Ook Ho Sun Ching is moe. Na al die voorbereidingen en vervolgens negen dagen bij je project staan op de Design Academy Eindhoven – gemiddeld van elf uur 's ochtends tot acht 's avonds – slaat de vermoeidheid toe. Ching, de winnaar van de ED-publieksprijs bij de kinderen met zijn Walk-in Closet kledingkast, zei bij de uitreiking dat hij elke dag zeker honderd keer zijn verhaal heeft verteld. "Maar ik vind het niet erg om te doen hoor; ik sta helemaal achter mijn product en vertel daar graag over. Alleen ben ik nu wel een beetje moe, ja." Dat was ook Hedwig Hulshof, die met haar bijzondere doodskist de ED-Publieksprijs bij de volwassenen won.
Kiki van Eijk wrijft zich nog even in de ogen en vraagt of ze het kabinet even open zal doen: haar nieuwste werk is breekbaar en er moeten een aantal dingetjes aan worden gedaan. Met één grote beweging zet ze de kast open en ontvouwt er zich letterlijk een juweel van een kabinet. Het iepenhout glanst, de messing knoppen herinneren ook al aan de naaikastjes van moeders en oma's. Van Bleiswijk toont eveneens zijn laatste werk en dat bestaat onder meer uit grote stalen tafels, stoer in al hun eenvoud, en mooie variaties op eerdere, kleinere versies.
Tegenover hun werkplaats tonen bij Studio Lieverse één kunstenaar en zes designers hun werk. In de zonnige ruimte toont Rianne Koens onder meer Peelpride, een serie keukenmateriaal dat opviel tijdens haar afstuderen aan de DAE. Studio Thier & Vandaalen is verder gegaan met het presenteren van bijzondere objecten in glazen omhulsels. Aan de andere kant van Eindhoven, op Sectie C, staat Rob van der Ploeg te glunderen: "Dit is inderdaad zoals ik het me drie jaar geleden had voorgesteld", aldus de initiator van de broedplek. In de voormalige industriële omgeving werken intussen zo'n zestig kunstenaars en vormgevers. "Vooral de mix is goed, tussen gearriveerd en net-beginnend. En vooral de etentjes bij de designers blijken een gouden greep. Mensen vinden dat echt geweldig."
Of er nog iets te wensen is voor Sectie C? Van der Ploeg: "Daar moet je niet te veel in willen sturen. Hier zitten heel veel creatieve geesten bij elkaar. Ik heb geleerd dat je dat heel goed aan hen kunt overlaten."
