Met een groep medebewoners deed Mientje gisteren mee aan een experiment: een peiling naar interieurbeleving in de seniorenhuisvesting. Sluiten de standaardkleuren, -meubels, -materialen nog wel aan op de heersende voorkeuren?

Want in die doorgaans toch wat oubollige entourage, zien onderzoeksters Anne Kleinbloesem (ontwerpster) en Judith Vroemen (woonadviseur) zichzelf niet snel wonen, als ze oud zijn. Vandaag moet blijken of de oudere generatie daar net zo tegenaan kijkt.

Voor het onderzoek werden twee units geplaatst in de voortuin van de Wilgenhof. De een gevuld met een antiek palet (veel eikenhout, bruin en geel), box 2 met een wat jeugdiger en vooral moderner interieur. Met fellere kleurtjes, interactieve designverlichting en geurverstuiving. "Wat moet ik daarmee?" vraagt Mientje, terwijl ze wat verdwaald door de 'toekomst' loopt. "Daar komen esoterische geuren uit", legt Kleinbloesem uit. Later: "Die verdrijven klinische en andere mindere geuren, die iedereen wel van de verzorgingshuizen kent." Ook zijn er leeslampen die aanspringen, zodra iemand in de sofa plaatsneemt. Dat soort extra's zijn aan Mientje niet besteed. "'t Is mij te wild hier." Ze vindt de kamer bovendien te klein. Maar ja, zo gaat dat bij een experiment.

Seniorenhuisvesters als Vitalis zijn meer dan ooit bezig om hun complexen 'democratischer' in te richten. Bestuurslid Pink van Veen van Vitalis: "Wij betrekken onze bewoners ook graag bij onze keuzes voor interieur en activiteiten. We willen graag dat die prikkelen en tot ontmoeting leiden. Dat gaat natuurlijk vooral de publieke ruimten aan. Hoe mensen hun eigen woning aankleden, bepalen ze voor het grootste deel zelf."

De interieurboxen van Vitalis staan tijdens de DDW op het Ketelhuisplein op Strijp S.