Ze leerden elkaar niet via de Brabantsedag kennen. Maar dat had eigenlijk gemakkelijk gekund. Want traditiegetrouw brunchen hun wagenbouwersgroepen, Van Gaal en Schenkels, een week voor de jaarlijkse optocht altijd samen. Bovendien zijn Twan van Rooij en Suzan Crotjee geboren en getogen Heezenaren. Maar destijds liet Crotjee het afweten bij de brunch. Dat is nu wel anders: "Voortaan gaan we altijd samen."

Al vanaf zijn negende trekt Twan elk jaar met de grote cultuurhistorische stoet door Heeze. "De Brabantsedag is voor mij een hobby, een gewoonte. Ik groeide ermee op." Eerst zat hij twee jaar bij wagenbouwersgroep De Rijten en nu al voor de vijftiende keer bij Vriendenkring Schenkels. "Zo'n groep voelt als een extra familie", vindt hij.

Zijn vriendin was aanvankelijk vooral een enthousiaste bezoeker van de jaarlijkse festiviteiten. "Ons pap en mam gingen vroeger meestal kijken en ik vond het altijd heel gezellig", vertelt Suzan. "In 2005 gaf mijn broer zichzelf en mij spontaan op bij Vriendenkring Van Gaal." De Brabantsedag hoort er in Heeze gewoon bij, vindt ze. "Elk jaar kijk ik ernaar uit. Na afloop, eind augustus, ben ik er helemaal klaar mee. Maar als het dan carnaval geweest is, denk ik: Het mag wel weer."

Voor haar wagenbouwersgroep houdt ze zich vooral bezig met het maken van de vele kledingstukken die in de optocht nodig zijn. Ook is ze lid van de activiteitencommissie. Twan bouwt bij Schenkels mee aan de doorgaans enorme wagens waarmee die groep jaarlijks deelneemt. En met de themacommissie is hij steevast vanaf januari bezig met de eerste voorbereidingen.

"We werken samen apart aan de Brabantsedag", vat Suzan hun verhouding met het evenement samen. Dat ze in verschillende groepen werken, zien beiden eerder als een voordeel dan als een bezwaar. "Ik word door Twan juist enthousiast gemaakt", ervaart Suzan. Ook haar vriend ziet enkel positieve kanten: "Door Suzan ken ik steeds meer mensen bij Van Gaal. Daardoor krijg ik meer ideeën en komen er nieuwe sociale contacten bij."

De Heezer wagenbouwersgroepen hebben over het algemeen nauwelijks onderlinge geheimen. Als het nodig is, helpen ze elkaar zelfs. Thuis hebben Twan en Suzan dan ook geen slot op de mond over de Brabantsedag. Zij: "Ik kan alles met Twan bespreken." Hij: "Bij mijn groep en bij die van Suzan vinden de meesten het positief dat we in verschillende clubs zitten. En er worden natuurlijk grappen over gemaakt. Bij Van Gaal vroegen ze of ik bij hen wilde komen bouwen. En mijn groep informeerde wanneer Suzan lid wordt."

Ondanks de goede onderlinge verhoudingen peinzen beiden toch niet over een transfer naar een andere club. Maar wat nu te doen als er later kinderen komen? Bij welke groep moeten die zich dan aansluiten? "Ik denk dat dat nog best moeilijk kan worden", verwacht Suzan. "Ach, misschien lost het zich vanzelf op en gaan ze naar de groep waar ze de meeste vriendjes of vriendinnetjes hebben", houdt haar partner een slag om de arm.

Duidelijker is het stel over de korte termijn, als het gaat over de winnaar van de optocht dit jaar. Want hoewel Twan een overwinning vooral als de spreekwoordelijke kers op de taart beschouwt, heeft Suzan een uitgesproken mening: "Ik wil scoren en boven Schenkels eindigen. En dat gaat ons dit jaar ook lukken. We beelden het inwendige uit van het uurwerk in de Zimmertoren in Lier. Toen ik het ontwerp zag, dacht ik: Dit wordt het."