De Mierlonaar is niet alleen met een bijzondere verjaardag naar het paviljoen gekomen. Ook met een oude krant. Een Eindhovens Dagblad uit 1996, met een paginavullend verhaal. 'Herinneringen aan Mierlo's rampdag' is de kop.

Het verhaal gaat over de grote brand, die op 27 augustus 1921 in de Marktstraat woedde. 'En mijn vader komt aan het woord. Hij was tijdens het interview 90 jaar. Hij vertelde over de ramp, die hij als vijftienjarige jongen beleefde', aldus Van Dijk, 'n 'echte Mierlose Mens'.

Ad van Dijk - die nog steeds vlakbij de ouderlijke woning huist - heeft het artikel zestien jaar bewaard. Hij is zichtbaar trots op de wijze waarop zijn vader in het verhaal figureert. Het is bovendien nog een tastbare herinnering aan zijn pa, die vlak voor de millenniumwisseling overleed. Hij was toen bijna zeventig jaar abonnee van de krant.


'Koffie bij de shopper?'

'Wilt u een kopje koffie bij de shopper?' Het is een van de meest gehoorde uitspraken in het ED-paviljoen, deze donderdag in Mierlo. Het dorp heeft de primeur van de ED 100-toer. Voor de tweede dag kunnen abonnees terecht aan de voet van de molen in het dorpscentrum voor de nieuwe ED-shopper. En om kans te maken op een spraakmakende blauwe ED-fiets.

De afgelopen dagen zijn enkele honderden boodschappentassen afgehaald door de 'ED-leden'.

Bij de introductie van de tabloid (klein formaat krant), circa zes jaar geleden, gaf het Eindhovens Dagblad voor het eerst een boodschappentas cadeau. Dat sloeg zo goed aan, dat de shopper nog steeds volop in het straatbeeld van Zuidoost-Brabant wordt gezien. Vandaar dat bij het eeuwfeest ervoor gekozen een nieuwe boodschappentas cadeau te geven.

De tas is ontworpen door de in Utrecht geboren en getogen Gerdine Duijsens. De afbeelding van twee dames (inclusief krant) is ook afgebeeld op speciale (koffie)kopjes van het ED en zusterkrant Brabants Dagblad.

‘Helmond was betere keuze geweest’

Nee, een naam wil ze niet noemen. Maar twijfels heeft ze nog steeds wel over de annexatie van Mierlo door Geldrop. ‘Helmond was een veel betere keuze geweest’, zegt ze. ‘Dan hadden we veel meer voorzieningen gehad.’

Op haar vierde kwam mevrouw naar Mierlo. Tussen haar 17e en 35e was ze weg. Maar ondertussen woont ze alweer 22 jaar in het ‘kersendorp’. ‘Het is hier heerlijk’, zegt ze enthousiast over Mierlo. Nee, trots op haar dorp. Maar met de naam in het ED? ‘Nee, dat hoeft niet’, lacht ze.

De Mierlose kijkt in het ED-paviljoen naar de documentaire over de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2004 waarbij een reeds ‘geamputeerd Mierlo’ (een deel ging naar Helmond voor Brandevoort) uiteindelijk haar zelfstandigheid verloor. De documentaire is gemaakt in samenwerking met Jos van der Vleuten en Leo Lenssen van de plaatselijke heemkunde vereniging Myerle.

‘Nu moet ik ook op de fiets voor een paspoort’, zegt ze. ‘En Helmond is echt niet verder dan Geldrop. Bovendien stopt er geen bus bij het ziekenhuis en gemeentehuis in Geldrop. Maar ja, op herindeling en zo hebben wij als gewone mensen geen invloed.’

Niet alleen de emoties, maar ook de mooie verhalen komen deze donderdag los in Mierlo, de eerste halteplaats van het ED-paviljoen. Mensen ontmoeten elkaar.

En de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld. Zoals het verhaal over zoon Toon, die door toerfietsers is aangereden en in het ziekenhuis is beland. Of de opa van de papa van een kind, die betrokken was bij het kersenfeest.

De toevallige ontmoeting van Kees en Willem

'Hoelang woonde gij in Mierlo', roept Mierlonaar Kees Maas (89) naar plaatsgenoot Willem van Leerdam (58). 'Och', zegt Van Leerdam. 'Dat is toch al zo'n vijfentwintig jaar.' De andere man lacht. 'Nou ik ben ondertussen aan de een-en-veertig jaar.' Een hartelijk gebulder vult het ED-paviljoen in het Mierlose centrum.

Beide mannen zitten op tien meter van elkaar. 'Maar ehm, hoe gaat het eigenlijk met je. Ik had je eerder thuis verwacht', zegt Maas. Van Leerdam: 'Gij bent nooit thuis.' De mannen lachen nog een keer hartelijk. De voormalige horeca-ondernemer schuift aan bij de plaatsgenoot op leeftijd. Onder het genot van een kopje koffie praten de beide mannen bij.

Het is kwart voor tien. Het ED-paviljoen is eigenlijk amper open. Het begint aardig druk te worden. Steeds meer Mierlonaren schuiven bij elkaar aan. Op de achtergrond draait een speciale documentaire over de Dikke Boom, het Kersenfeest en de annexatie door Geldrop. Die wordt afgewisseld met een documentaire over het Eindhovens Dagblad.

Ondertussen buurten Van Leerdam en Maas verder. 'We kennen elkaar goed', zeggen beide mannen in koor. 'We hebben vroeger ooit nog eens samen een carnavalslied opgenomen', zegt Van Leerdam. Maas schudt zijn hoofd. En dan te bedenken dat beide mannen import zijn. ',Ja, voor de echte, oude Mierlonaar maakt dat wel nog wat uit', zegt Maas, geboren in Zeeland en op zesjarige leeftijd naar Eindhoven verhuisd. Vervolgens naar Mierlo gekomen.

Van Leerdam wist voor zijn komst niet af van het bestaan van Mierlo, bezweert hij. 'Ik las een kwart eeuw geleden in het Eindhovens Dagblad over dit dorp. Mijn vrouw en ik dachten, daar moeten we eens gaan kijken. Nou, we wonen er nog steeds ...'