Het waren roerige tijden. De Suez-crisis in het Midden-Oosten, de Hongaarse volksopstand die werd neergeslagen door de Russen.In het licht van die gebeurtenissen organiseerde de gemeente Valkenswaard eind 1956 een opstelwedstrijd voor de lagere scholen. Thema: de mensenrechten.

De zevenjarige Maria van Asten uit de eerste klas van de Sint-Janschool had geen aansporing nodig. „Verhalen spraken me aan”, vertelt ze nu, 62 jaar oud. „Ik herinner me dat meester Vosters het bijbelverhaal heel mooi vertelde, zodat het je bijbleef. Dingen die indruk op me maakten, schreef ik vaak op. Voor opstellen haalde ik goede punten. Tot en met de huishoudschool las ik graag ontroerende boeken met een happy end.” Omdat juffrouw Roos in de klas vertelde over slaven die slecht behandeld werden, ging Maria vol overgave met dat gegeven aan de slag. Ze maakte overuren op school, om daar het opstel eerst met de letterdoos te maken en het daarna op te schrijven. Dat mocht van de juf, die erbij bleef om te helpen. Het verhaal ging over een slaaf die zich bij de koning beklaagt over hoe zijn baas hem behandelt. De koning laat de baas opsluiten in het spinkot en voorziet de slaaf van een huis en goed eten.

Eind goed al goed, ook voor Maria. „Een tijdje later vertelde de juf dat ik van alle eersteklassers het beste opstel had gemaakt. Thuis geloofden ze het niet, dus ging mijn moeder met mij terug naar school om het na te vragen. Daar hoorden we dat we meteen bij de burgemeester verwacht werden. Er was geen tijd om nette kleren aan te doen. Het was winter en ik droeg een geruite broek en daaroverheen een gebloemd jurkje en een vestje. Onze school was de eerste in de gemeente waar jongens en meisjes samen les kregen. Maar als een meisje een broek droeg, moest er wel nog een jurkje overheen. Zo sta ik dus ook op de foto die het ED liet maken van ons bezoek aan burgemeester Van Hellenberg Hubar. Ik kreeg van hem een doos met kleurpotloden. Daar was ik blij mee. Het was een gezellige visite. Ik mocht er later in de klas over vertellen. En omdat het in de krant kwam, hadden we het er thuis ook nog vaak over.”

„De burgemeester adviseerde me meer te gaan schrijven. Hij stuurde me op de lagere school met oud en nieuw steeds een brief waarin hij vroeg of ik nog schreef. Die kaartjes herlas ik nog geregeld en ik schreef ook terug.” Maar schrijfster werd ze niet. „Dat werd bij meisjes ook nog niet zo gestimuleerd. Wel mocht ik op de huishoudschool de kantooropleiding doen.”

Omdat een kantoorbaan niet zo beviel, deed Maria tot haar eerste zwangerschap in 1977 precisiewerk voor Philips; ze monteerde ‘altijd met veel plezier’ pick-up-naalden in houdertjes.

En het ED? „Sinds ons huwelijk in 1972 zijn Harrie en ik abonnee. Ik kan de krant niet missen bij het ontbijt.” Harrie: „Ik hoef hem daarna niet meer te lezen, want Maria leest meteen alles voor.”

NAAM: Maria Rijkers-van Asten

WOONPLAATS: Valkenswaard

GEBOORTEDATUM: 21-11-’49

GEHUWD MET: Harrie Rijkers

HUWELIJKSJAAR: 1972

KINDEREN: twee dochters (30 en 34)

KLEINKINDEREN: twee jongens (7 en 9)