De penningmeester van het Eindhovens Dagblad zal ongetwijfeld blij zijn dat PSV die prestatie nooit meer kan herhalen, want het was een kostbare trip. Van deze krant waren er drie man van de sportredactie, twee van de stadsredactie en drie van ons vaste fotopersbureau. Dat allemaal drie dagen in hotels in Stuttgart: daar moest wel héél flink voor in de bus geblazen worden.

Voor de sportredacteuren was het, net als voor alle andere betrokkenen, een aparte gebeurtenis – 'jouw' ploeg speelt niet elke dag zo'n historische wedstrijd – , maar toch werd de normale routine aangehouden als PSV een eind over de grens ging.

Op maandag het vertrek met alvast – vooraf of in het vliegtuig – een interview met een speler, op dinsdag eventueel nog een én de persconferentie met de trainers (in dit geval Guus Hiddink en Hans Dorjee) en vervolgens op woensdag niks, omdat je dan alleen op het begin van de wedstrijd 's avonds zat te wachten. En hopen dat je intussen geen blunders maakte, zoals die collega van het Algemeen Dagblad die aan de geblesseerde Zweedse spits Mats Magnusson van Benfica vroeg of hij het niet spijtig vond dat hij nu een tijdje niet voor Denemarken kon voetballen.

De wedstrijd zelf – 0-0 na verlenging en gewonnen na strafschoppen – was ongelooflijk saai en vervelend.

Er moest, door die verlenging en penalty's, na afloop op topsnelheid gewerkt worden om alles op tijd op de redactie in (toen nog) Best te hebben. Dat waren we echter wel gewend. En bovendien: het vond allemaal plaats op Duitse bodem en dat wilde zeggen dat alles – werkomstandigheden, elektronische verbindingen, telefoons – perfect geregeld was. Je kunt van Duitsers zeggen wat je wil, maar op die avond waren we uiterst blij met hun 'Gründlichkeit'.

Het winnen in 1988 van de Europacup I door PSV was niet alleen een hoogtepunt voor de club, maar zeker ook voor de redactie van het Eindhovens Dagblad.