article
1.6594187
Er kwamen de afgelopen weken weer ontzettend veel ontroerende reacties binnen op de redactie van het Eindhovens Dagblad op de oproep voor Allerzielen. In de krant van woensdag 2 november staat een selectie van mooie inzendingen. Hieronder treft u meer bijzondere gedichten, anekdotes, verhalen en odes aan.
Allerzielen 2016 - odes aan dierbare overledenen, bijzondere gedichten en verhalen
Er kwamen de afgelopen weken weer ontzettend veel ontroerende reacties binnen op de redactie van het Eindhovens Dagblad op de oproep voor Allerzielen. In de krant van woensdag 2 november staat een selectie van mooie inzendingen. Hieronder treft u meer bijzondere gedichten, anekdotes, verhalen en odes aan.
http://www.ed.nl/extra/mijn-ed/allerzielen-2016-odes-aan-dierbare-overledenen-bijzondere-gedichten-en-verhalen-1.6594187
2016-11-02T05:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4267026.1477330774!image/image-4267026.jpg
Eindhoven,Herdenking,Allerzielen
Mijn ED
Home / Extra / Mijn ED / Allerzielen 2016 - odes aan dierbare overledenen, bijzondere gedichten en verhalen

Allerzielen 2016 - odes aan dierbare overledenen, bijzondere gedichten en verhalen

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Er kwamen de afgelopen weken weer ontzettend veel ontroerende reacties binnen op de redactie van het Eindhovens Dagblad op de oproep voor Allerzielen. In de krant van woensdag 2 november staat een selectie van mooie inzendingen. Hieronder treft u meer bijzondere gedichten, anekdotes, verhalen en odes aan.

    Bekijkt u dit artikel in de nieuwsapp van het Eindhovens Dagblad? Dan ziet u maar één bericht. Bekijk de andere inzendingen op ed.nl

    Mijn broertje

    Alles is anders .
    Mijn gedachten
    Mijn woorden
    Mijn zorgen
    Mijn vragen
    Mijn angst
    Mijn glimlach
    Mijn hoop
    Mijn liefde
    Mijn leven


    Liefs JEZUS.

    Plony Hoevers

    Allerzielen

     

    Requiescat in pace - Rust in vrede

    Zij zijn in onze gedachten
    op deze dag
    Om de pijn te verzachten
    van het lange wachten
    op hereniging

    Eens gestorven
    lang of kort geleden
    blijven zij verborgen
    tot op de morgen
    van de afrekening

    Wij brengen chrysanten
    naar hun graf
    Witte afgezanten
    van verwanten
    In ontreddering

    Het meisje legt op het graf
    haar mooiste tekening:
    Elfjes en een giraf
    de kleuren spatten er af
    en het lijstje is bling bling

    Huib van Winkel, Waalre
     

    Allerzielen

     

    Zij en haar as

    Onder hoge bomen, tussen groen
    hebben we haar as uitgestrooid

    Haar as wordt bedekt
    met een bedje van rozenblaadjes,
    heel zorgvuldig samengesteld

    Een zwoele wind blaast zacht
    het bedje rozenblaadjes opzij
    De as, wie zij ooit was,
    wordt meegenomen

    Zwevend op een wolk
    baant ze zich een weg omhoog
    naar de hemelpoort,
    die open staat

    Vanuit de open deur
    komen engelen haar tegemoet

    De zwoele wind tilt haar op
    en draagt haar over

    De engelen nemen haar mee
    de hemelpoort binnen

    Daar wordt ze met
    open armen ontvangen

    Ze glimlacht

    Ze is tevreden

    Nelly de Brouwer, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Gemis

    Als iemand, waarvan je houdt er niet meer is
    Voel je diep van binnen rauw het gemis
    Je bent in rouw zegt een ander dan
    Alsof diegene echt weten kan
    Welke storm er in je lichaam woedt
    En je op je grondvesten schudden doet
    Een diep verlangen naar de tijd van weleer
    Terwijl je weet die tijd komt niet weer
    Je vraagt je steeds weer af: waarom?
    Waarom moest je zo vechten en lijden
    Tot diep verdriet van ons beiden
    Het machteloos toezien hoe dat verliep
    Raakte mij van binnen dieper dan diep
    Positief blijven en moed geven was het devies
    Maar toch was daar aan het eind alleen verlies
    Jouw leven raakte los van het aardse en van mij
    Toch voel ik je in mijn leven steeds aan mijn zij
    Lieverd, ik blijf van je houden, waar je nu bent
    Omdat onze liefde geen grenzen kent.

    Vivianne Linssen, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Altijd koos ze voor ons,’ hur joong’

    Ons mam heeft eindelijk voor zichzelf gekozen. Altijd koos ze voor ons ‘hur joong’. Het maakte niet uit wat haar zelf allemaal overkwam (en dat was veel), het leven moest door blijven gaan, voor ons ‘hur joong’. Wat er ook allemaal op haar pad kwam, ze bleef genieten van het leven en de bedrijvigheid om haar heen: ‘minne mens’, ‘min joong’ , daarna haar kleinkinderen waar ze ontzettend veel van hield en uiteindelijk ook nog eens achterkleinkinderen. Haar geluk kon niet op, ze was een echt familiemens en kon ontzettend genieten. Ze heeft heel veel in moeten leveren en toch bleef ze plezier houden, ze wilde door voor ‘hur joong’. Totdat ook het allerlaatste waar ze nog van kon genieten niet meer lukte en ze de stap moest zetten naar sondevoeding. Dat wilde ze echt niet en eindelijk koos ze niet voor ‘hur joong’ maar voor zichzelf. Wat vonden we dat dapper en wat vond zij dat zelf ontzettend eng! De laatste twee weken waren intensief maar heel mooi. Thuis in haar eigen omgeving genoot ze zo lang mogelijk van ‘hur joong’ en de drukte om haar heen. Mam…ons pap en wij missen je zo ontzettend. Wij…’jaw joong’.

    Hur joong: Marian, Mario, Gemma, Hanny en Jolan Vlemmings
     

    Allerzielen
     

    Mijn vriend

    Beschouwt het als voltooid
    Een lang leven ontplooid
    Getrouwd en gerouwd
    Verdroten en genoten
    Gewonnen en geronnen
    Het voegt niets meer toe
    Mijn vriend is moe

    Mijn vriend werd ge"eerd
    Gestudeerd en gedoceerd
    Geweten en vergeten
    Hij vind er niets meer aan
    En wil graag gaan
    Mijn vriend weet niet hoe
    Stervenshulp is taboe

    Mijn vriend
    Slikt al zijn pillen
    En zijn leven valt in stille
    Vandaag op AllerZielen
    Zal ok op het kerkhof knielen
    Ik leg witte chrysanten
    Bij de restanten
    Van vrienden en verwanten

    Huib van winkel, Waalre
     

    Allerzielen
     
     

    Een ode aan een echte vriend

    Je stond onvoorwaardelijk voor me klaar. Je geloofde in mij. Je gaf me je vertrouwen. Maar gaf ik jou ooit iets terug? Dat vraag ik me af sinds je me plotseling verliet: Drie weken na mijn huwelijk. Je kreeg een hartaanval, werd door de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Vanaf die ambulance lachte je mij nog toe. Ik vertrouwde erop dat het goed kwam.

    Maar in het ziekenhuis werd je definitief geveld door een tweede aanval. Nooit had ik me gerealiseerd dat je me ook zou kunnen ontvallen.
    Je voedde mij op door jezelf kwetsbaar op te stellen. Als ik iets gedaan had wat niet door de beugel kon zei je bijvoorbeeld: Ik was vroeger ook niet altijd zo’ n brave. Je stuurde me als 12-jarige met twintigduizend gulden naar het postkantoor om te laten zien hoe je me vertrouwde.
    Toen ik een beroepskeuze maakte, die ieder familielid afkeurde, steunde je mij. En toen ik er weer op terugkwam nogmaals. Nadat ik eenmaal een beroep had en geld verdiende en dit geheel naar eigen inzicht uitgaf zei je: Heb je wel eens nagedacht over kostgeld? Nee, dat had ik niet. Maar je had het op geen betere manier kunnen zeggen.
    Je stelde zelfs je eigen beroep in de waagschaal door me te helpen met het uitvoeren van een van mijn ideeën. Je hebt me veel geleerd en niets gevraagd: Je was een echte vriend.
    Je zoon.

    Jan van Engeland, Eersel
     

    Allerzielen
     

    In Memoriam: bedankt pa

    Oktober loopt ten einde en over enkele dagen is het Allerzielen. De dag om de dierbare doden te gedenken. Zoals gebruikelijk ga ik het graf van pa en ma, oneerbiedig gezegd, 'winterklaar' maken.
    Ik stap over het buxushaagje en zet de spade in de vochtige grond.
    Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar jou pa. Hoe je met de blote handen, meter voor meter, heidegrond ontgonnen hebt. Hoe je dag en nacht zwoegde om een florerend boerenbedrijf op te bouwen.
    Je leerde me lopen, fietsen. Je eeltige hand hield het zadel vast en dan was daar het bemoedigende duwtje in de rug.
    Je leerde me dansen! Staande op je wit geschuurde klompen, me vasthoudend aan je blauwe kiel, zette ik mijn eerste danspassen op de stenen keukenvloer.
    Ik denk aan de talloze keren dat ik mijn koffertje inpakte en na een onbezorgde vakantie weer moest vertrekken naar kostschool.Miste je me dan? Ik heb het je nooit gevraagd.
    Je corrigeerde me, toen ik als puber en bijna afgestudeerde juf, dacht het allemaal wat beter te weten en behoorlijk dwars lag.
    Mocht er een hemel zijn, dan zit jij nu tevreden achteroverleunend in je stoel en ik hoop dat je dan denkt: 'Gelukkig, ze is toch in hart en ziel die boerendochter van mij gebleven!'
    Bij deze pa, bedankt dat je me het vertrouwen en de kans hebt gegeven uit te groeien tot de persoon die ik nu ben!

    Mieke Bauwens v. d. Berk, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Charon

    Hoezeer ben ik met hen verbonden,
    die gingen langs de waterlijn.

    Mijn liefsten - door de dood geschonden
    toen zij de roep van ’t veer verstonden:

    Ik haal u over - gij zijt mijn.

    Andreas Inderwisch, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Quo Vadis

    Wat is een dag, een jaar, een mensenleven
    Wie weet, waarheen de wolken dwalen
    En wat de nieuwe morgen brengt?

    Alle vogels zingen van de jongste lente
    Maar Gij, zonder uur of schaduw
    Gij die nimmer wederkeert...

    Ik denk je alle dagen om mij heen
    Deze woorden, dit hart, de blauwe hemel
    waarin jij voorgoed verdween...

    Mark Meertens
     

    Allerzielen
     
     

    Rust in vrede

    Zonder onze overledenen zaten we nu niet hier in het heden
    Zonder deze mensen hadden we nu niks te wensen
    Daarom moeten we onze overledenen ten alle tijden blijven herdenken,
    en zo nu en dan een kaarsje branden of een bloemetje schenken
    We hebben het altijd druk en zitten vol met levenslust,
    maar ga je naar het kerkhof dan kan je genieten van de rust
    Dit is een goed voorbeeld voor je kinderen, die zullen zeggen:
    ‘’onze ouders gingen ook altijd,
    als wij niet gaan, krijgen we op den duur toch spijt.’
    Daarom rust zacht en in vrede.

    Chris Weemers
     

    Allerzielen
     

    Voor iedereen

    Voor iedereen een lichtje groot of klein ras of geloof

    iedereen een beetje aandacht want iemand verliezen is heel groot

    Erna van Bakel
     

    Allerzielen
     

    Een ode

    Een ode aan mijn moeder,

    mijn moeder.. Gewoon een lieve vrouw.

    Gewoon MIJN Moeder.

    Gewoon een ode...

    Omdat ik van haar hou !

    Dikke kus, Julia

     
    Allerzielen
     

    Niet vergeten

    Ode aan mijn ouders Sjaak van Hoof en Mia van Hoof van Kessel

    Nog lang niet vergeten.

    Antoinet van Katwijk van Hoof
     

    Allerzielen
     

    Altijd

    Lieve Gerard en Agnes,

    jullie blijven altijd in ons hart,

    Carla en Gerard
     

    Allerzielen
     

    Lieve Berry

    Altijd in mijn hart. Liefs aan mijn alles, en tot ziens en dan voor altijd!!!

    An Bombeeck
     

    Allerzielen
     

    Elke dag

    Bijna drie jaar ben je er niet meer; ik ga je elke dag meer missen.

    Iedereen is je vergeten heb ik het idee, maar jij blijft voor altijd mijn lief zusje!

    Je broer Ad van Oorschot
     

    Allerzielen
     

    Lieve mama,

    al zolang van me weg maar

    elke dag mis ik je nog

    Ik hou van je

    Yvonne van Woerkum
     

    Allerzielen
     

    Pa en ma

    Ik mis je verschrikkelijk ik hoop dat het goed gaat met jullie waar je ook bent.

    Henk Breda
     

    Allerzielen
     

    Ode aan ons pap

    Gewoon kort maar krachtig, ons pap, Rini van der Ven, kleine man, maar groots in daden!
    Gewoon een man, pap, opa om trots op te zijn!!

    Colinda

    Allerzielen
     

    Een groot gemis

    Vroeg of laat krijgt bijna ieder mens er mee te maken
    Door de dood je ouders kwijtraken
    Mijn vader: jong en plotseling in de nacht
    Mijn moeder: oud en juist niet onverwacht
    Twee soorten van verdriet en intense pijn
    Maar op de grafsteen staat: "Dat jullie nu voor altijd samen zijn"

    Dank je wel lieve vader en moeder

    Netty Kersten, Beek en Donk
     

    Allerzielen
     

    Harry van der Linden/van Opheusden, na 60 jaar

    Harry heeft eventjes geleefd. Tweelingbroer Peter leefde. Tijdens de bevalling ging het fout met onze moeder. In het ziekenhuis huilde Jet om Harry. Onze vader troostte; “richt je op Peter, hij is onze toekomst”. Moeder Jet heeft één dag verdriet gehad, ze stierf op 9 mei 1956.

    Onze vader wilde Jet en Harry in één kist begraven. De katholieke kerk weigerde. Moeder moest in gewijde grond en Harry (ongedoopt) in ongewijde. De hemel en de hel. Onze vader “praatte” met de bisschop. “Of samen in gewijde grond, óf samen in ongewijde grond”. De bisschop ging overstag, één mits... Harry mocht nergens worden vernoemd, niet op de kaart, de advertentie, de uitvaartmis of grafsteen.

    Het graf van Jet en Harry (ongenoemd) is geruimd. Dat van onze vader gaat binnenkort. Onze vader kon moeilijk praten over Jet en Harry. Waarom vertelde hij dit toch? De kerk trotseren was in die tijd niet niks.

    Ik hoop dat hij wilde, wat ik nu doe; hun zoon herdenken. De kerk is voor mij geen bedreiging, ons broertje blijft ons broertje, al heb ik hem nooit een kusje gegeven. Hij mag er zijn, genoemd worden: Harry van der Linden/ van Opheusden.

    Helma van der Linden, Dommelen
     

    Allerzielen
     

    Ode aan onze ouders,groot- en overgrootouders

    Lieve mama/oma Jo, sterke,wijze vrouw,doorzetster en ras optimist,
    Papa en super opa Ad,
    Worden nog elke dag door ons gemist.

    Want in 2010, kwam vier maanden na elkaar,
    Een einde aan hun levenspad.

    Beiden door ziekte, vrij plotseling ,van ons ’’weggenomen’’,
    Maar met mooie herinneringen achterlatend,voor altijd in ons hart.
    En… de wetenschap,dat we elkaar ‘’daarboven’’ straks weer tegen zullen komen.

    Dank, voor alles wat jullie ons, in ,en voor het leven,
    hebben meegegeven.

    Daardoor werden wij allemaal, hoe we nu zijn,

    Elke nakomeling van jullie, groot of klein!

    Liefs, namens ons allemaal

    Anita van Dijk-Willems, Nuenen
     

    Allerzielen
     

    Ons pap

    Mijn vader is er al ruim 50 jaar niet meer.
    Maar het doet nog steeds zeer.
    Ons moeder, zes zussen, echt een mooie tijd,
    Waren ons pap veel te vroeg kwijt.
    Bijna elke zondag op de fiet , vader zussen heerlijk op pad.
    Naar oma’s groentenwinkel in Tongelre, kregen allemaal een dubbeltje, en gebutst fruit mee, en dan hadden we het wel gehad.
    Memories, het mooiste wat er is,
    daarom is het dat ik hem nog steeds mis
    Voor alle mensen die een dierbare hebben verloren, wil ik een steuntje in de rug geven.
    Vooral gezondheid, en een bietje geluk in het leven.

    Mieke Wuijts, Valkenswaard
     

    Allerzielen
     

    Voor mijn man

    Gedachten.

    Soms hoop ik dat je aan komt bellen
    en me komt vertellen...

    ‘Weet dat ik weer iedere dag kom.
    En mag de poort dan open

    want ik kom net als eerst,
    weer gewoon achterom’.

    Ciel Saris, Son en Breugel
     

    Allerzielen
     

    Ons Moeder

    Al zoveel jaren weg, maar nog steeds niet vergeten,
    omdat je `n goed mens was, en ons Moeder heette,
    je cijferde jezelf weg, om alles te kunnen geven,
    aan ons, je negen kinderen, we hadden een goed leven.

    Een jeugd zo onbezorgd, zo warm en zo fijn,
    het had nog zoveel jaren, zoveel mooier kunnen zijn,
    maar jij ging dood, vertrok voorgoed, en wij bleven alleen,
    daarom voor jou, dit eerbetoon, want zoals jij was er maar een!

    Ria Hulsen, Boskant
     

    Allerzielen
     

    Oma Celin,

    Alweer 10 jaar geleden, dat we afscheid moesten nemen,
    de pijn in mijn hart daarbij is gebleven.

    Elke dag denk ik een moment
    aan iemand die ik en die mij ten volste heeft gekend!

    Bij en met ons hebt geleefd en wat hebben we samen onder 1 dak
    veel lief en leed beleefd.

    Aan tafel met koffie en thee, leefden we met elkaars belevenissen van vroeger
    en de dingen van de dag uit de krant (E.D), of in de nabije omgeving mee.

    Dank je wel lieve schat, ik hoop dat je me in stilte wilt beloven
    dat je met me/ons gezin meeleeft vanaf daarboven,

    Rust en dank je wel dat je er voor me was en ik er voor jou mocht zijn,
    Ondanks gemis, was dat een voorrecht, zo oprecht fijn!

    Kus voor jou en opa Bert

    Mickel Adams, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Voor mijn aardse geliefden

    Accepteer mijn nieuwe zijn,
    in een andere werkelijkheid.
    Ben tevreden met mijn nieuwe zijn,
    met mijn echte onsterfelijkheid.

    Huil niet om mijn nieuwe zijn,
    ben niet meer afhankelijk.
    Ondersteun je vanuit mijn nieuwe zijn,
    mijn verleden blijft toegankelijk.

    Gijs Megens, Mol Postel

     
    Allerzielen
     

    Forever young

    Toon Claassen, mijn vader, is vanwege een noodlottig ongeluk op 21 jarige leeftijd overleden. Iris Claassen, mijn dochter, is vanwege een noodlottig ongeluk op 20-jarige leeftijd overleden.

    Alletwee forever young en always in my heart RIP

    zoon van Toon en vader van Iris,

    Marcel Claassen
     

    Allerzielen
     

    Lieve pap en mam,

    het is al weer bijna 6 jaar geleden dat jullie zo snel van ons heen gingen. Ze zeggen dat het slijt maar nee, het gemis wordt sterker en meer. Jullie waren super ouders, opa en oma. De liefde en de mooie dingen leven in ons voort. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik jullie mis. Samen zijn jullie vooraltijd in mijn hart.

    Doei engeltje doei vaderke!

    Beppie Leenders
     

    Allerzielen
     

    Mijn tante Yvonne

    Dit gedicht heeft mijn kleinzoon Arjan Wijnen geschreven naar aanleiding van het overlijden van zijn tante, onze dochter Yvonne Bax-Toirkens. Zij is overleden op 7 juni 2016.

    Yvonne, mijn tante Yvonne
    die tante, die zo gek was op beesten.

    Yvonne, mijn tante Yvonne,
    die tante,die altijd zo gezellig was op feesten.

    Vijf maanden geleden,
    de dag dat de ellende begon.

    Wist ik me geen houding meer te geven,
    tegenover mijn tante Yvonne.

    Nog snel een weekje weg,
    een weekje sneeuw in plaats van zon.

    Toch was er warmte en
    iemand die scheen,
    dat was jij mijn tante Yvonne.

    En dan toch die rotziekte,
    en dat bij mijn tante Yvonne.

    Het had niet mogen kunnen,
    ik zou willen dat het anders kon.

    Met je ogen zo blauw,
    je haar zwart met rood.

    Je blijft voor altijd mijn tante,

    Zelfs na je dood.

    Wies Toirkens/Arjan Wijnen
     

    Allerzielen
     

    Lieve Papa,

    Het is niet alleen op Allerzielen dat we aan je denken.
    Het zit hem meer in kleine dingen, zoals een vlinder op een bloem een zonnestraal tussen de bomen of een roodborstje in de tuin, dan zijn mijn gedachten eventjes bij jou.
    Je 2e en 3e achterkleinkind is op komst en wat zou jij dat geweldig hebben gevonden.
    Uiteindelijk zijn dat weer de ‘blaadjes aan jouw levensboom’;, en leef jij in hen een stukje verder.

    Janny van Tuyl-de Haas
     

    Allerzielen
     

    Elke dag een kus van boven

    Toen mijn vader pas overleden was, zag ik overal diertjes vliegen. Prachtige vlinders, bijzondere vogels, grote bijen en hommels. Het leek wel alsof ze mij kwamen begroeten. Even langs kwamen vliegen, op mijn arm kwamen zitten, of zelfs even met hun snavel tegen het raam aan tikken. Opvallend was het. Onze tuin zoemde door al die vleugeltjes, in de bossen kwetterden de vogeltjes, lieflijk fladderend van tak naar tak. Een libel die voor mij uitvloog, opdat ik niet verdwalen zou.
    Een groet, een zoem, een klein gebaar. Prachtige kleuren en geluiden, woorden waren niet nodig. Mijn vader had ook niet veel woorden nodig. Mooie muziek, een klein gebaar, een lach, de liefdevolle blik in zijn ogen die ik zag als ik naar hem keek.
    Sinds mijn vaders dood staat in onze tuin een grote, gesmede vlinder, zacht wiegend in de wind. Gekocht bij een winkel in het noorden, vlakbij het kerkje waar hij zo graag kwam. Waar hij het altijd over had. Waar wij samen heen zouden gaan, maar wat niet meer mocht zijn...
    Maar telkens die zachte, gevleugelde, gevederde boodschappen na zijn dood...

    Ik krijg elke dag een kus van boven...
    Dag pappie...

    Marije Withaar, Budel
     

    Allerzielen
     

    Lieve Mam,

    Al 22 jaar moet ik je missen. Wij waren een 2-eenheid, sinds papa veel te vroeg was overleden en ons tweeën achterliet. Jij had ook al je enige zoon Hennie, op 13- jarige leeftijd verloren. Daarom ben ik geboren, toen jij al in de 40 was. Geen dag ben je uit mijn gedachten, wij hebben het samen zo fijn gehad en zoveel samen gedeeld. Rust zacht lieve mam en een speciaal kaarsje brand ik vandaag op Allerzielen, voor jou, papa en Hennie.
    Eens...zijn wij weer allemaal samen. Love You to the moon and back.

    ​Liefs,

    Irma van Hoogen
     

    Allerzielen
     

    Ode aan Peep

    Toen mijn vader pas overleden was, zag ik overal diertjes vliegen. Prachtige vlinders, bijzondere vogels, grote bijen en hommels. Het leek wel alsof ze mij kwamen begroeten. Even langs kwamen vliegen, op mijn arm kwamen zitten, of zelfs even met hun snavel tegen het raam aan tikken. Opvallend was het. Onze tuin zoemde door al die vleugeltjes, in de bossen kwetterden de vogeltjes, lieflijk fladderend van tak naar tak. Een libel die voor mij uitvloog, opdat ik niet verdwalen zou.

    Een groet, een zoem, een klein gebaar. Prachtige kleuren en geluiden, woorden waren niet nodig. Mijn vader had ook niet veel woorden nodig. Mooie muziek, een klein gebaar, een lach, de liefdevolle blik in zijn ogen die ik zag als ik naar hem keek.

    Sinds mijn vaders dood staat in onze tuin een grote, gesmede vlinder, zacht wiegend in de wind. Gekocht bij een winkel in het noorden, vlakbij het kerkje waar hij zo graag kwam. Waar hij het altijd over had. Waar wij samen heen zouden gaan, maar wat niet meer mocht zijn...

    Maar telkens die zachte, gevleugelde, gevederde boodschappen na zijn dood. Ik krijg elke dag een kus van boven.

    Dag pappie...

    Marije Withaar
     

    Allerzielen
     

    Allerzielen

    De wind verwijlde om je graf,
    wel wetend, dat ik komen zou. En ik, dat hij beroeren zou
    de bloem die ik je gaf.

    Aanminnigheid omwaaide jou.

    Ben Verheijen, Breugel
     

    Allerzielen
     

    Gerrit Goossens

    Onze vader bijna 99 jaar
    Hij overleed 5 januari van dit jaar
    Nog redelijk goed van lichaam en geest
    Is hij vele mooie jaren omgeven
    Van kinderen en kleinkinderen geweest
    De bezoeken in het bejaardenhuis waren nooit een sleur
    We stonden vaak bij hem aan de deur
    Vooral de feestdagen waren gezellig en fijn
    Helaas zal dat dit jaar niet zo meer zijn
    Maar we hebben het mooi en goed afgesloten
    En denken aan daar boven
    De vele mooie herinneringen zullen altijd blijven bestaan
    En op 2 november denken we daar nog eens extra aan.

    Bep Daris-Goossens, Borkel en Schaft
     

    Allerzielen
     

    Afscheid
    Zij zit boven op zolder, tussen dozen en rekken, tassen en zakken. Het huis is verlaten, maar ondanks dat van beneden tot boven gevuld met leven. Bruisend leven. Ze hoort het zingen, lachen, huilen. Om haar heen de sporen van een verleden. Zacht en vol intentie laat ze het door haar vingers glijden.

    Ze kent ze allemaal. Bij elk spoor hoort een verhaal van groot verdriet of van geluksmomenten.

    Het is het leven van haar moeder. Zorgvuldig bewaard tussen lagen papier. Achter gesloten kastdeurtjes vindt ze de knuffels van haar te vroeg overleden broers. Het is al jaren geleden.

    Moeder heeft ze een plaats gegeven boven op zolder, een beetje weggestopt, maar toch altijd aanwezig. Geeft dit aan hoe moeder dit verdriet ook in haar eigen ziel een plaats gaf? Weggestopt, maar toch altijd aanwezig…

    Vooraan op de overvolle zolder staat een doos met daarin de lakentjes en sloopjes die moeder zelf, met geduld en o zo veel liefde, geborduurd had voor de wieg van haar kindjes. Haar doopjurkje met doopkaarsen. De kussentjes met de trouwringen die ze droeg toen haar broers trouwde en zij bruidsmeisje mocht zijn.

    Deze doos met aandenkens waarin moeder zoveel liefde had verwerkt, stond daar speciaal voor haar als een soort van laatste geschenk.

    Deze doos komt voorlopig op haar eigen zolder te staan, ze hoeft tenslotte nog niet van alles afscheid te nemen.

    Toos van Riet, Valkenswaard
     

    Allerzielen
     

    Verloren bloesem

    Gruis dat speelt
    met verloren bloesem
    over het trottoir
    van nooit verteerd verleden

    Gruis dat breekt
    in handen van macht
    verkorrelt steen
    verwaait met toekomst

    Dit gedicht is geschreven door mijn dochter Maaike Andriesse. Zij besloot op 13 juli 2010 haar leven de beeïndigen en vroeg mij, haar moeder, dit gedicht op haar crematie voor te dragen. Om haar nooit te vergeten, een ode aan mijn allerliefste meisje!

    Paulien Ossebaard, Best
     

    Allerzielen
     

    Ode aan Ton van der Heijden

    Wat zou het mooi zijn als de hemel
    ook een bezoekuur had
    dan ging ik heel even
    naar boven en zocht ik je op

    Je grote broer Joop

    Joop van der Heijden, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Lieve Tess en haar oma Rini,

    Vorig jaar stond je nog alleen in de krant, nu staat je oma Rini er ook bij. In oktober is ze naar je toegekomen! Bij haar begrafenis lieten wij witte, roze en één groene ballon op! Die kwam van jouw lieve Tess!

    Jouw ballon vloog voorop, jij wees oma de weg! Elke dag denken we aan jou en oma, maar op 2 november een beetje extra!

    Mam
     

    Allerzielen
     

    Missen

    Piet uit het oog, maar niet uit mijn hart. Ik mis je,

    Netty
     

    Allerzielen
     

    Opa, munne maat

    Ik wou dat ik bij je was
    Waar dat dan ook is
    Even vragen hoe het gaat
    En zeggen dat ik je zo mis
    Al was het maar vijf minuten
    Om te kijken of hij gelukkig is

    ’s Avonds in jouw tuintje,
    Dan kijk ik naar de maan
    En zie ik tussen alle sterren
    Jouw ster daar staan.

    Het is de allermooiste
    Hij geeft het meeste licht
    En als ik heel goed kijk
    Zie ik jouw gezicht

    Ik mis je hier beneden
    En denk heel veel aan jou
    Zachtjes fluister ik naar boven
    Dat ik heel veel van je hou

    Hoe mooier de herinnering
    Hoe pijnlijker is ons verdriet
    Wij danken je voor wie je was
    En wat je in ons achterliet
    Als ik nog een ding tegen je kon zeggen

    Ik heb genoten

    Ik heb genoten

    Ik heb genoten van jouw liefde,
    genoten van jouw vriendschap
    en genoten van jou

    Ron, Tim en Wout Barten, Mariahout
     

    Allerzielen
     

    Ik mis je

    Als ik naar de hemel kijk

    En de wolken zo zie jagen

    Denk ik met LIEFDE
    terug aan jou
    al heb ik vele vragen

    Ik mis je , hier op aarde

    Ik mis je, het doet pijn

    Ik zou nog heel graag even
    bij jou willen zijn

    Anne-Marie de Haas-Kluijtmans
     

    Allerzielen
     

    De dood

    De dood hoort bij het leven,
    zoals het leven hoort bij de dood. Zonder dood was er geen leven,
    zonder leven was er geen dood.

    Ik hou van je mam,

    06-01-1932 / 19-04-2016

    Rob Veenstra
     

    Allerzielen
     

    Zonder titel

    Jullie ogen weer zien en jullie stem weer horen,
    De vertrouwde dingen sinds ik werd geboren.
    En al die anderen die zijn er ook niet,
    Wij bleven achter in leegte, heimwee en verdriet.

    Vorig jaar overleed enig kind van goede vrinden,
    Al moest ik met de trap naar boven, ik zou je vinden.
    Je meenemen en aan je ouders geven,
    Al is het maar voor heel heel even.

    Roelie van Ballegooijen
     

    Allerzielen
     

    Bij het graf van mijn kind

    Patrica, 5 jaar

    Zelden ruis of storing
    op lichtlijnen zon, maan,
    echo over koude akker,
    sonar naar de diepte.

    Met geen woord maar taal,
    vonkend uit opgeslagen beeld,
    beweging, ben jij woordvoerster
    van alle zwijgenden.

    Zoals jij,
    gedachten verborgen onder mijn huid,
    mij steeds weer opent.

    Zoals ik jou, eens
    toedekte, afdichtte,
    voor altijd toedicht.

    Catharina Boer
     

    Allerzielen
     

    Lieve Gerard en Agnes

    Jullie zijn voor altijd in ons hart,
    maar missen jullie nog steeds,

    groetjes, Carla en Gerard

    Carla van de Mosselaar, Helmond
     

    Allerzielen
     

    Onbezorgde jeugd

    Herinnering aan mijn vader

    Op een ondergelopen weiland
    schaatsles krijgen van je vader.

    Je bent nog maar zes en je
    draagt oude Friese schaatsen.

    Hij leert je achtjes draaien

    linksom, rechtsom,
    je valt languit op het ijs.

    Al snel doe je een wedstrijd,
    wie het eerst bij de knotwilg is.

    Hij laat je niet winnen, want
    leren verliezen hoort bij het spel.

    Je hebt er plezier in
    ondanks de kou,
    je zwoegt en oefent, valt
    en krabbelt overeind.

    Dan begint het voorjaar
    en is het uit met de pret
    maar…
    volgend jaar doen we weer
    wie het eerst bij de knotwilg is
    en dan win ik het vast van hem
    want dan ben ik al zeven!

    Ingeborg Bijlsma, Budel
     

    Allerzielen
     

    Mijn opa in memoriam

    In 1960 overleed hij op 88-jarige leeftijd. Een eerbiedwaardige leeftijd. Zeker toen. Mijn opa van vaderskant werd geboren in wat men nu de ‘ijzeren eeuw’ pleegt te noemen. In de eeuw van uitvindingen en industrialisering. Op Driekoningendag 1872. Toen Driekoningen nog een van de belangrijkste katholieke feestdagen en een vrije dag was. Hij was dan ook trots op zijn geboortedag.

    Ik herinner me mijn opa als kleine jongen vooral van het kwartje dat we van hem kregen bij het jaarlijkse nieuwjaarwensen. Rondkijkend in zijn tuin. Of lezend in zijn armstoel. Door ouderdomsdoofheid was lezen een belangrijk tijdverdrijf geworden. Communiceren met anderen was door zijn handicap, tot zijn zeer grote spijt, bijna onmogelijk geworden. Hij las boeken en de Katholieke Illustratie. Een belangrijk weekblad in die tijd. En natuurlijk Oost-Brabant als krant.

    Op een afgelegen maar mooi, oud en beschut plekje in de schaduw van een sierlijke beuk en enige coniferen, ligt mijn opa begraven. Al 56 jaar. Een paar keer per jaar ga ik kijken op dit mooie verweerde plekje. In het voorjaar en met Allerzielen zet ik een bloemetje neer. Een bescheiden. Een dat zijn mooie oude grafzerk niet verstoort. Dat past bij het karakter en de stijl van mijn opa en zijn tijd.

    Jac Hakkens, Eersel
     

    Allerzielen
     

    Lieve Carlo,

    Een jaar geleden was je nog in ons midden
    Nu al bijna een jaar in onze gedachten en ons hart.

    We missen je en zullen je nooit vergeten!Liefs van ons allemaal,

    Familie Van Nisselrooij
     

    Allerzielen
     

    Lieve pap +2010 en mam +2014,

    Nooit meer naar jullie verhalen luisteren,

    Nooit meer met jullie kletsen,

    Nooit meer met jullie lachen,

    Maar.... nog wel steeds super veel van jullie houden.

    Liefs, 

    Angelique Verstegen-Jonker, Willion en Amy, De Rips
     

    Allerzielen
     

    Zonder titel

    Al wat leeft
    tussen hemel en aarde
    geeft aan mij
    heel wat waarde

    Ik mis mijn geliefden
    die zijn overgegaan
    toch, vullen zij mij nog
    aan in dit aards bestaan
    en dan als ik de sterren ziet
    weet ik het wel
    wij vergeten elkaar niet.

    Liesbeth van der Schoot, Eindhoven
     

    Allerzielen
     

    Lieve papa Ad,

    Ik voel de pijn van binnen,
    Heb zoveel verdriet,
    Wil zo graag huilen,
    Maar kan het gewoon niet,
    Ik mis je voor de raam, zittend in jouw stoel
    Het voelt zo dubbel, het geeft zo'n leeg gevoel,
    Nooit meer horen; hoe is het meid?
    Het besef dringt door: Ik ben je kwijt.
    Nooit meer een knuffel, nooit meer een zoen,
    Want ik zou de afgelopen tijd nog graag over willen doen,
    Nog zoveel te zeggen, nog zoveel te vragen,
    Maar je bent er niet meer, jij die nooit klaagde,
    Lieve papa, je blijft altijd in mijn hart, vergeet dat nooit,
    Tot ziens mensen-mens, tot aan de andere kant, tot ooit.

    Rust zacht pap, ik mis je zo

    Je dochter Carin

    Carin van der Aa
     

    Allerzielen
     

    Ons mam

    Eigenlijk hebben we een paar jaar geleden al afscheid van ons mam genomen.
    Daar was een lief klein vrouwtje voor in de plaats gekomen.
    Die liet zien wat ze echt voor ons voelde.
    Gevoelens recht uit het hart, al wist ze soms geestelijk niet meer wat ze bedoelde .
    Soms zei ze dat ze bang was om dood te gaan .
    Dat ze daar boven dan voor keuzes kwam te staan.
    Ik heb haar geprobeerd uit te leggen
    Dat er in de hemel alleen liefde is Dat je daar niet hoeft te zeggen
    Bij wie je wilt zijn.
    Daar is geen afgunst of verdriet, alleen liefde.
    Dus kiezen hoef je daar niet.
    Zelf denk ik dat mijn vader en mijn broer haar bij haar laatste reis, bij de hand hebben genomen.
    Zodat ze veilig bij al die mensen waar ze van heeft gehouden thuis is gekomen.

    We missen je Mam, we zijn niemands kind meer.

    Maar je bent nu veilig en geborgen bij Onze Lieve Heer.

    Anneke

    A.Lueb Mulders, Veldhoven
     

    Allerzielen
     

    Stef

    Stef, ik mis je zo, je stem, je lach
    ik heb de afgelopen vijf maanden zo aan je gedacht

    Dacht dat ik het niet zou kunnen zonder jou
    na veertig jaar lief en leed en eeuwige trouw

    Moest ik jou op 63-jarige leeftijd laten gaan
    nu heb ik geen poot meer om op te staan

    Stef, ik hoop dat er in het hiernamaals iets is
    weet dat ik je voor altijd mis.

    Riet Baumans-Warmerdam
     

    Allerzielen
     

    Ode aan mijn overleden vader

    Je leven is voor altijd anders als je vader niet meer tastbaar in je leven is.
    niet meer tastbaar, maar wel voelbaar, in de herinneringen die je aan hem hebt,
    soms doen de herinneringen pijn omdat je hem mist ,
    soms doen die herinneringen je goed omdat je weet dat hij van je hield,
    soms zijn die herinneringen een hand op je schouder en helpen ze je om je leven zo zinvol mogelijk te leven .
    je leven is voor altijd anders geworden, zonder jou.

    Peter Raaijmakers
     

    Allerzielen
     

    Herinneren

    Ik verlies mij in herinneringen
    in gedachten hoe het was
    in gevoelens die er waren
    maar, wetend dat het afscheid nemen onherroepelijk was.

    Ik heb het opgeslagen in mijn binnenste
    en draag hem dagelijks met mij mee

    Het geeft kracht, want zijn Geest, die is onweerstaanbaar,
    die neem ik mijn verdere leven, troostrijk met mij mee!

    Annemie van Asten, Heeze
     

    Allerzielen
     

    Loslaten

    Loslaten van dromen en plannen,
    van tekens en licht om voort te gaan.

    In stilte van gemis.

    Loslaten van vreugde en pijn,
    herinneringen en hoop om voort te gaan.

    In niet weten.

    De liefde niet vergeten,
    de toekomst, de dagen.

    Om enkel te vragen,

    Te worden gedragen.

    Dag mijn lieve Jan...

    Jo Slaats
     

    Allerzielen
     

    Voor onze Hans

    Iedere dag opnieuw...
    telkens dat vreselijke gemis

    Iedere dag ervaren...
    hoe groot de leegte is

    Jij had het goed voor elkaar en...
    had altijd wat te doen

    Twee super kids, een lieve vrouw
    Alles komt goed .....tot de dag van toen

    Maandag 22 februari ...

    Nooit meer jouw gulle lach
    nooit meer jouw vriendelijk woord
    nooit meer die technische verhalen
    het geluk werd vreselijk verstoord

    Iedere dag opnieuw...
    telkens dat gemis
    Iedere dag opnieuw ervaren
    hoe groot de leegte is

    En toch...
    iedere dag opnieuw
    komen wij je tegen
    iedere dag opnieuw
    ben je om ons heen

    Zou dat kunnen komen omdat...
    je diep gegrift zit in onze harten?

    Wij missen je.

    Rien Hermans, Reusel
     

    Allerzielen
     

    Troostvol

    Ouders, partners en lieve vrienden verlieten mij voorgoed,

    Veel verdriet en gemis kwam in mijn leven,

    Maar hun mij gegeven belofte geeft mij weer moed.

    „Lieveling we zijn niet weg voorgoed,

    we zijn elk moment om je heen

    Rustig maar, geen verdriet, we laten je nooit alleen!”

    Deze belofte geeft me hoop en kracht,

    Ik weet, waar je ook bent… dat je op mij wacht!

    Trees Bauwens, Eindhoven

     

    Allerzielen
     

    Herfst, rust, stilte...

    Overdenken.

    Survivaltocht in mijn gevoel.

    Het verdriet en gemis van deze persoon, die erg gemist wordt door mij, kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden.

    Zijn naam Riny Berkers,

    In liefde en met een glimlach herdenken wij hem.

    B. Berkers-Coumans
     

    Allerzielen
     

    Roland

    Onze zoon Roland net 23 jaar , door vele ben je vergeten in je bestaan. Er zijn vele mensen die zeggen je moet doorgaan. Wij bestaan en denken er elke dag aan.

    Marianne van Gastel
     

    Allerzielen
     

    Ons vader

    Ik wilde het zo graag proberen
    voor jou een gedicht te creëren

    Maar ik kom steeds niet verder
    terwijl je het zo verdient

    Er was geen tweede zoals jij
    altijd dankbaar, geliefd bij iedereen en blij

    Dus grijp ik wederom weer terug naar wat jij in mijn poëziealbum schreef:

    Ik weet niet veel, ik weet toch wat
    blijf altijd papa’s schat

    En jij blijft voor altijd de mijne!

    José van Osch
     

    Allerzielen
     

    De ziel van mijn vader

    Vandaag, zaterdag 29 oktober 2016, hebben mijn moeder en ik mijn vader, Frans-Joseph van Laarhoven, naar zijn laatste rustplaats in Stiphout gebracht. Met een sympathiek kartonnen tasje van de DELA brengen wij zijn urn naar het kerkhof, vier maanden na zijn overlijden. Het lijkt in eerste instantie vooral een praktische daad, om zijn urn op het kerkhof te plaatsen.

    Eenmaal aangekomen op de plaats van zijn laatste bestemming, blijkt dit toch echt anders te zijn. Alsof de ziel van mijn vader door me heen komt. Alsof ik nog een keer tot in de vezels van mijn lijf voel hoeveel ik van hem hou. Hoeveel hij van mij gehouden heeft. En hoeveel we altijd van elkaar zullen houden. Hier of daar, waar het ook is.

    Tranen biggelen over mijn wangen. Van verdriet en dankbaarheid, allebei in één en dezelfde traan. Het is goed zo. Mijn vader heeft zijn welverdiende rust, voor mijn moeder breekt een nieuw leven aan en voor mij betekent het dat ik met een gerust hart mijn weg in Andalusië voort kan zetten.

    Op een dag zullen onze zielen elkaar weer ontmoeten.

    Dank je wel, pap!

    Arthur van Laarhoven, Cádiz (Andalusië, Spanje)
     

    Allerzielen


    Angelique

    Dit gedicht heb ik geschreven na het overlijden van mijn nichtje Angelique.

    Ze overleed vier jaar geleden op 46-jarige leeftijd. Dit jaar overleed haar vader. Tine van de Plas.

    Zelfs haar naam was mooi
    ‘gezonden door de engelen’

    ‘Ons’ Angelique was van iedereen

    Genietend heeft ze haar leven geleefd
    uitbundig, lachend, lief en gek.

    Met liefde voor haar gezin
    en de grote groep om haar heen.

    Toen was er opeens een stilte
    een oorverdovende stilte

    Onmenselijke beslissingen

    Intens verdriet, twijfel, kilte.

    Nu toonde ze haar moed en kracht
    acceptatie van wat het lot haar bracht.

    Nu moeten we verder zonder haar
    zonder die aanstekelijke lach
    zonder haar liefde en compassie
    zonder elk speciaal gebaar.

    Omdat ze zo bijzonder was
    zullen we haar steeds tegenkomen

    Omdat ze zo bijzonder was
    hebben de engelen haar teruggenomen.

    Hapert,
     

    Allerzielen

    Gedachte aan Ellen

    Zoekend naar iets wat er niet meer is
    voel ik haar warmte.
    In gedachte zie ik haar gezicht en ook haar silhouet
    ik pleng een traan
    en denk, het geeft niet schat
    zolang het mij maar rust geeft.

    Zoveel vragen
    maar het doet ook goed
    zolang ik maar voel dat jij bij mij bent.

    Durf ik er anderen nog mee te vervelen
    om mijn pijn en het verdriet te delen
    durf ik het gemis nog uit te spreken
    zonder dat ik er op wordt aangekeken.

    Zoveel vragen
    maar het doet ook goed
    zolang jij maar in mijn gedachten bent.

    A.Slegers, Helmond

    Allerzielen