article
1.2179974
8-3-2009, Effenaar, Eindhoven. Het is iets langer dan een jaar geleden dat Nikki Kerkhof (25) uit Sint-Oedenrode het talentenprogramma Idols won. Ze bracht 'Naked' uit, werd onlangs genomineerd voor een Edison en twee FM-Awards en stond zondag in de kleine zaal van de Effenaar voor het eerste concert van haar clubtour.
KLEEDKAMERGESPREK - Hoe kijkt een artiest terug op zijn eigen optreden? Nikki
8-3-2009, Effenaar, Eindhoven. Het is iets langer dan een jaar geleden dat Nikki Kerkhof (25) uit Sint-Oedenrode het talentenprogramma Idols won. Ze bracht 'Naked' uit, werd onlangs genomineerd voor een Edison en twee FM-Awards en stond zondag in de kleine zaal van de Effenaar voor het eerste concert van haar clubtour.
http://www.ed.nl/extra/muziek/kleedkamergesprek-hoe-kijkt-een-artiest-terug-op-zijn-eigen-optreden-nikki-1.2179974
2009-03-10T01:44:58+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.5238458.1470141142!image/image-5238458.jpg
Popmuziek,Klassieke muziek,Muziek
Muziek
Home / Extra / Muziek / KLEEDKAMERGESPREK - Hoe kijkt een artiest terug op zijn eigen optreden? Nikki

KLEEDKAMERGESPREK - Hoe kijkt een artiest terug op zijn eigen optreden? Nikki

Foto's
1
    • Afbeelding
      Fotograaf
    8-3-2009, Effenaar, Eindhoven. Het is iets langer dan een jaar geleden dat Nikki Kerkhof (25) uit Sint-Oedenrode het talentenprogramma Idols won. Ze bracht 'Naked' uit, werd onlangs genomineerd voor een Edison en twee FM-Awards en stond zondag in de kleine zaal van de Effenaar voor het eerste concert van haar clubtour.

    Wat je ook van Nikki mag vinden, vanavond blijkt wel dat ze al die sms-euro's meer dan waard is geweest. Ze blaast ons weg, smijt haar hart in de strijd, maakt haar vader aan het huilen en oogst verdiend respect met 'How To Break A Heart', 'What Did I Do' en haar versie van 'How Come You Don't Call Me' van Alicia Keys. Na afloop treffen we haar backstage. Stuiterend van de adrenaline, op sokken en met behoefte aan een biertje. Of wijntje. Of champagne. Daar is ze nog niet uit.

    Het was echt een fantastisch concert.
    "Oh echt? Kei bedankt. Ik was in het begin strontzenuwachtig. Ik ben echt een stresskip. Vooral bij de eerste nummer voelde ik de zenuwen door mijn stem heen klinken. Het was dan ook niet zomaar een liedje. Ik heb het zelf geschreven. Speciaal voor mijn zusje, die ook in de zaal zat. Ze gaat trouwen en ik wil het straks op haar bruiloft zingen. Dit was de eerste keer dat ik het voor publiek zong. Na dat nummer viel alles van me af. Ik vond het allemaal super."

    Je stort jezelf er helemaal in, zonder reserves. Bij sommige nummers dacht ik even dat er vanalles zou breken en knappen.
    "Jahaha. Dat denk ik zelf ook wel eens als ik vier of vijf optredens achter elkaar heb gedaan. Maar vanavond niet hoor, ik krijg er alleen maar een enorme energiekick van."

    Welk nummer zou je vanavond het beste jurycommentaar geven?
    "Ik vond 'How Come You Don't Call Me' wel goed gaan. Jah, daar ben ik eigenlijk super tevreden over. "

    Wat viel tegen?
    "Mijn oortjes vielen uit mijn oren, dus ik moest ze er de hele tijd in terugproppen. Was wel een beetje een gedoe, niet dat het echt uitmaakt hoor, maar die oortjes heb ik nodig om mezelf te horen zingen. Dat soort dingen neem ik weer mee voor het volgende optreden."

    Tijdens sommige rustige nummers zat een deel van het publiek er heel hard doorheen te kletsen. Heb jij daar last van?
    "Nee totaal niet. Daar heb ik dus ook die oortjes voor. Haha. Laat ze maar kletsen, zou ik zeggen. Voor het publiek dat wil luisteren is het vervelender, lijkt me."

    Hoe anders ziet een gewone week er voor jou uit na Idols?
    "Net zo druk als net na Idols is het niet meer, maar ik ben wel nog steeds de hele dag met muziek bezig. Ik sta met zingen op en ik ga er mee naar bed. Vooral nu ik ook zelf nummers schrijf en beter gitaar leer spelen. Voor Idols was ik ook zangeres, maar moest ik er dingen bij doen om rond te komen. Dat hoeft nu gelukkig niet meer."