Het kleine diertje wordt voorzichtig in een emmer gedaan. Al snel volgt er weer een fluitsignaal. Weer een rugstreeppad en dit keer ook een kleine watersalamander.

We zijn op de Strabrechtse Heide, het gedeelte waar in juli 2010 een grote brand heeft gewoed. Die sporen zijn nog altijd zichtbaar, maar je ziet ook dat de natuur zichzelf herstelt. Heideplantjes staan in bloei.

Staatsbosbeheer gaat het gebied opnieuw inrichten. Er komt een stuifzandgebied. Een laag humus wordt afgegraven tot op de minerale bodem van het verbrande gebied.

Smits: "Van het afgegraven materiaal maken we een soort duinenrij. Die gaat fungeren als bescherming tegen geluid en vervuiling van de A67."

De omvorming naar stuifzand voorkomt verlaging van de grondwaterstand en dat is volgens Staatsbosbeheer goed, omdat de Strabrechtse Heide aangewezen is als natte natuurparel.