Ruimte om vrij rond te huppen hebben de meeste dieren in de konijnenhouderij niet.
Het is de actiegroep Ongehoord weer gelukt: met schokkende beelden van verminkte konijnen haalden de dierenactivisten de media. De boeren op wie ze het gemunt hadden – onder meer in Elsendorp, Reusel en Deurne – zijn woedend.
Zie ook:
De beelden zijn wederrechtelijk verkregen: er is 's nachts ingebroken op hun bedrijf en alleen de zieke en gewonde dieren zijn op de film gezet. Door de gruwelijke beelden van konijnen met afgekloven oren, opeengepakte dieren in veel te kleine hokken en konijnen die in hun eigen uitwerpselen liggen, achter elkaar te monteren zou Ongehoord een vertekend beeld van de werkelijkheid geven.
Afgelopen zomer pasten ze hetzelfde trucje toe in de varkenshouderij. En – heel slim – beide keren bezochten ze een bedrijf dat werkt volgens het Beter Leven-keurmerk van de Dierenbescherming en het bedrijf van de branchevoorzitter. Bij de varkens ging het om Annechien ten Have, bij de konijnen om Sjef Lavrijssen uit Reusel. Doel: aantonen dat het keurmerk een wassen neus is en de branchevoorzitters het zelf ook niet zo nauw nemen met het dierenwelzijn. Hoe je daar ook over denkt: confronterend is het wel. De beelden zijn misselijkmakend en je moet al een dierenhater zijn, wil je niet even stilstaan bij je eigen vleesconsumptie.
Vlak voor kerst ligt het geluk van Flappie blijkbaar extra gevoelig. Op de site van deze krant stromen de reacties binnen. De teneur: het is verschrikkelijk wat we dieren aandoen en als we dan vlees eten, dan alstublieft biologisch. De betrokken boeren worden afgeschilderd als dierenbeulen die alleen aan de centen denken en het doodnormaal vinden dat er 'af en toe wat uitval is'.
Een enkeling durft het op te nemen voor de konijnenhouders en zet kanttekeningen bij de montage en het vertekende beeld dat wordt opgeroepen. Boze mensen zijn er ook. Zij storen zich er aan dat het ED de wederrechtelijk verkregen beelden op zijn website zet (ze zijn intussen verwijderd) en voorbijgaat aan het menselijke aspect, dat de betrokken veehouders zich rot zijn geschrokken. Er is bij hen ingebroken door dierenactivisten. En dat is doorgaans fanatiek volk. De betrokken veehouders staan te kijk op internet, compleet met naam en adres erbij en voelen zich naar eigen zeggen onveilig op hun eigen bedrijf.
Als gevolg van de negatieve publiciteit krijgen ze anonieme scheldtelefoontjes en sms'jes. En dat terwijl ze zich gewoon aan de wet houden. Er zijn duidelijke regels waaraan de huisvesting van vleeskonijnen moet voldoen. En de welzijnseisen worden de komende jaren nog verscherpt. Een kooitje van een 'voedster' is nu ongeveer 3.000 vierkante centimeter en wordt straks 4.500 vierkante centimeter. De hoogte wordt zestig centimeter in plaats van de nu gangbare dertig, zodat het dier fatsoenlijk rechtop kan zitten. Een vleeskonijn krijgt straks een kooitje dat veertig in plaats van dertig centimeter hoog is. En dat er af en toe een dier ziek wordt of de één aan de ander knaagt, zo is de natuur (al is dat in deze context misschien niet de beste omschrijving) nou eenmaal.
Schokkend? Gruwelijk? Of inherent aan de consumptiemaatschappij? Het is maar hoe je er tegenaan kijkt.
Dierenwelzijn is blijkbaar een rekbaar begrip. Een vegetariër en een vleeseter zullen hartgrondig van mening verschillen. De één vindt dat een konijn kuilen moet kunnen graven; de ander heeft geen moeite met de bio-industrie want hij of zij wil betaalbaar vlees eten en accepteert dat daarvoor dieren hun leven lang in een donkere stal of in een kooitje zitten. Want ruimte om al die dieren in de wei te laten grazen, huppen, tokken en ga zo maar door, is er gewoonweg niet in ons landje.
En dan is er nog een grote groep die begaan is met de hondjes en de poesjes en liever niet nadenkt over welk leven een plofkip, mestkalf, ophokvarken of vleeskonijn heeft gehad en welke uitwassen daarbij horen. Dat die er zijn, staat buiten kijf. Bekijk de website van Ongehoord of (iets minder schokkend) Wakker Dier maar eens. De laatste komt op voor de rechten van dieren met legale acties: indringende reclamecampagnes bijvoorbeeld tegen de kiloknaller. En boekt op die manier resultaat: biggen worden niet meer onverdoofd gecastreerd, in de schappen bij Albert Heijn ligt alleen nog varkensvlees met het Beter Leven-keurmerk en C1000 heeft de kiloknaller uit de winkels verbannen.
Ongehoord kiest voor een andere, zeer omstreden aanpak. De organisatie wil geen beter leven voor landbouwhuisdieren maar afschaffing van de bio-industrie. Ze wil dat bereiken door veeboeren aan de schandpaal te nagelen en de consument – de vleeshufter om één van die woorden van 2011 maar eens te gebruiken – op het gemoed te werken. Maar mensen zijn kort en selectief van geheugen.
Gaan we met z'n allen minder vlees eten als we weten hoe het op ons bord terecht komt? En weten we dat eigenlijk niet allang? Door de actie van Ongehoord worden we weer eens met de neus op de feiten gedrukt, namelijk dat er in de intensieve veehouderij veel voor verbetering vatbaar is. Maar of er daardoor met kerst minder dieren in de pan worden gehakt, is op z'n minst twijfelachtig.
-
De auteur is redacteur van het ED.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
