Tanks en dialoog gaan samen

Auteur: door Henk Jan Ormel |   donderdag 22 december 2011 | 02:40 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 22 december 2011 | 09:56

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Leopardtanks mogen volgens de Tweede Kamer niet aan Indonesië worden verkocht.

Leopardtanks mogen volgens de Tweede Kamer niet aan Indonesië worden verkocht.

Een motie tegen de verkoop van tanks aan Indonesië is pure symboolpolitiek, die contraproductief is voor de mensenrechtendialoog.

Zonder enig debat heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen waarin de regering wordt opgeroepen om geen Leopardtanks te verkopen aan Indonesië. Tegenstanders van de levering stellen dat Indonesië op grote schaal mensenrechten schendt in Papoea en de Molukken.

Hierover maakt ook het CDA zich grote zorgen, maar wij zijn van mening dat deze motie juist zal bijdragen aan een verslechtering van de mensenrechtensituatie in Indonesië. Deze motie zal in de praktijk de mogelijkheid van een dialoog met de Indonesische autoriteiten over mensenrechten beëindigen.Met deze motie slaan we onszelf tevreden op de eigen borst en helpen de Papoea's en de Molukkers van de regen in de drup.

Het CDA vraagt stelselmatig aandacht voor de zorgelijke mensenrechtensituatie van de Papoea's en de Molukkers. Ook het geweld tegen christenen op Java is zorgelijk. Tijdens de begrotingsbehandeling heeft het CDA de minister opgeroepen om de mensenrechtenambassadeur deze minderheden te laten bezoeken en in contact met de Indonesische autoriteiten iedere keer onze grote bezorgdheid te uiten over de positie van etnische en religieuze minderheden. Juist in een dialoog met de autoriteiten is iets te bereiken voor de mensenrechten. Deze dialoog wordt ongetwijfeld afgebroken als Nederland overgaat tot een totale wapenboycot. Het vingertje van Pronk werkte destijds ook contraproductief. Toen was nog sprake van het niet- democratische Suhartoregime. Nu is Indonesië een democratie waar heus wel het nodige op aan te merken valt, maar waar toch ook grote vorderingen worden gemaakt en men open staat voor dialoog.

Waarvoor heeft Indonesië tanks nodig? Het land ligt midden in een gebied dat geopolitiek van groot strategisch belang is. De Straat van Malakka is de olienavelstreng voor China. De ASEAN- landen maken zich op om het hoofd te bieden aan eventuele expansieneigingen van China. De groei van de militaire uitgaven van China is enorm. De tanks worden waarschijnlijk op Sumatra, Java en Kalimantan geplaatst. Het lijkt me legitiem dat een soevereine democratie zich wil verdedigen.

Het risico dat tanks worden ingezet tegen opstandige Papoea's of Molukkers is minimaal. Een dergelijk groot wapen zet je niet in tegen je eigen bevolking. Zeker in een eilandarchipel als Indonesië is een tank daar een uitermate ongeschikt middel voor. Een defacto wapenboycot tegen Indonesië zal de steeds beter wordende relaties behoorlijk bekoelen. De dialoog die nu met Indonesië over mensenrechten wordt gevoerd, kan alleen productief zijn als deze in een goede verstandhouding en met wederzijds respect gehouden kan worden. Ik ben ervan overtuigd dat de verkoop van tanks Nederland de kans geeft om opnieuw extra druk op Indonesië te zetten om de Papoea's en de Molukkers meer autonomie te geven binnen de territoriale integriteit van het land. Een wapenboycot zal deze deur dichtgooien en de diplomatieke betrekkingen reduceren tot de basiscontacten.

Het is een illusie te denken dat Indonesië nergens anders aan tanks kan komen. Andere Europese landen staan in de rij! De motie die in de Tweede Kamer is aangenomen, is pure symboolpolitiek die contraproductief is voor de mensenrechtendialoog met Indonesië. Ik pleit ervoor om de verkoop van tanks aan Indonesië niet op voorhand uit te sluiten, maar te koppelen aan voorstellen die bijdragen aan een verbetering van de mensenrechtensituatie voor met name de Papoea's en de Molukkers.

Door Henk Jan Ormel, buitenlandwoordvoerder van het CDA in de Tweede-Kamer.


© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
In de zeventiger jaren verkocht NL de overtollige AMX-13 tank naar Indonesië.

Voor de mensenrechtendialoog leverde dat 'geen enkele voet tussen de deur op'. Waarom zou het nu anders zijn, meneer Ormel? Vanwege het verlaten van het niet-democratische tijdperk van het Suharto-regime? Toe nou,.......

Cavalerie b.d. - 28-12-2011 | 23:32
Dit is het eeuwige argument om alles maar te accepteren: als wij het niet doen dan doet een ander het wel. Beste meneer Ormel natuurlijk zit Indonesie niet te wachten op tanks uit Nederland. Er zijn genoeg andere bronnen waar Indonesie wapentuig kan kopen. En het argument dat ze die niet in zullen zetten in eigen land tegen de bevolking is natuurlijk hartstikke naief, en horen we ook niet voor de erste keer. Er worden tegen Papua's helicopters en gevechtswagens ingezet terwijl ze niet of nauwelijks bewapend zijn. En dat gebeurde niet alleen tijdens het Suharto-regiem.
Dus u mag het symboolpolitiek noemen, en daar wil ik u ook nog gelijk in geven, maar het is in elk geval een duidelijke statement, die hard aankomt, want Indoensie zal dit als een belediging opvatten. Beter kun je ze niet raken, want verder trekken ze zich van de internationale protesten over de mensenrechten in West-Papua bijzonder weinig aan. Het zou het CDA sieren als ze zich net als enkele andere politieke partijen eens luid en duidelijk achter de mensenrechtenprotesten zouden opstellen richting Indonesië. Uiteindelijk gaat het om mensen die 50 jaar geleden nog deel uit maakten van het Koninkrijk der Nederlanden en die wij op 1 december 1961 een vlag en een volkslied hebben gegeven op weg naar hun onafhankelijkheid in 1970. Inmiddels zuchten ze al bijna 50 jaar onder het juk van het bijzonder gewelddadige Indonesische neokolonialisme.
Chris P. van der Klauw - 23-12-2011 | 05:34

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Forumregels


De website van het ED is een platform voor discussie. Lezers wordt de gelegenheid geboden om in forums te reageren op geselecteerde artikelen, commentaren en columns. Scherpe en kritische reacties dragen bij aan het debat. Om de discussie in goede banen te leiden, gelden de volgende spelregels:


1. Elke reactie wordt vooraf door de redactie beoordeeld. De redactie heeft het recht om zonder verdere toelichting bijdragen te weigeren, te bewerken of in te korten.

2. Reacties moeten kort en bondig zijn (maximaal 250 woorden), leesbaar en begrijpelijk zijn en inhoudelijk betrekking hebben op het onderwerp van het betreffende artikel.

3. Voor de discussie gelden elementaire fatsoensnormen. Schuttingtaal en scheldwoorden zijn niet toegestaan.

4. Reacties die beledigend of discriminerend zijn, (oncontroleerbare) beschuldigingen, bedreigingen bevatten of oproepen tot haat of geweld worden niet geplaatst.

5. Reacties mogen geen privégegevens van derden bevatten.

6. Reacties die anoniem zijn of onder een valse naam worden ingestuurd, kunnen worden geweigerd.

7. Reacties mogen geen auteursrechten overtreden en geen commerciële boodschappen bevatten.

8. Het ED staat open voor kritiek – zowel positief als negatief – op de krant en op haar redacteuren. Correcties en aanvullingen op artikelen zijn welkom. Inhoudsloze kritiek wordt niet geplaatst.

9. Het IP-adres vanwaar wordt gereageerd wordt altijd vastgelegd.

10. Reacties, of citaten daaruit, mogen worden gebruikt op alle publicaties van het ED (websites, krant, sociale media, enz.).


De redactie is niet kinderachtig. Laat u dus niet ontmoedigen door de spelregels. Ze zijn uitsluitend bedoeld om een goede discussie te bevorderen. De redactie gaat zorgvuldig te werk. Mocht u desondanks reacties op de website ontdekken die in strijd zijn met de spelregels of anderszins niet door de beugel kunnen, laat ons dat dan weten via e-mail.

Poll

Bent u minder gaan werken als gevolg van de daling van de kinderopvangtoeslag en de hogere tarieven voor kinderopvang?

Specials