De jonge en talentvolle Labyad dreigt transfervrij te vertrekken. PSV had eerder moeten doorpakken.
Over anderhalve maand wordt hij negentien. Zakaria Labyad, de jonge aanvaller van PSV, is in een spel van miljoenen verwikkeld geraakt. Het verhaal rond de speler is typerend voor de moderne voetballerij. Een bedrijfstak waarin sinds midden jaren negentig het Bosman-arrest de macht bij de spelers legde.
Labyad is een Utrechtse straatvoetballer en opgegroeid bij PSV. Hij is een exponent van de jeugdopleiding. In het seizoen 2004/2005 (als twaalfjarige) komt hij via Elinkwijk binnen bij PSV in de D2. Via de D1, C-, B- en A-junioren belandt hij vier jaar later al bij het eerste van PSV. Labyad geldt als een exceptioneel talent, debuteert al als zestienjarige in PSV-1.
Labyad en PSV zijn tevreden met elkaar, zo lijkt het. Op 21 januari 2010 ondertekent hij een vernieuwd contract bij de club. De dan zestienjarige blijft tot medio 2012 aan de Eindhovenaren verbonden. In het contract wordt in goed overleg met de speler een optie opgenomen waarin PSV verlenging van de verbintenis tot medio 2014 veilig stelt, zo lijkt het. Speelt Labyad een aantal wedstrijden (30), dan wordt het contract automatisch verlengd en bovendien krijgt hij in staffels meer salaris. Het lijkt een uitstekende deal, er zit maar één addertje onder het gras. Labyad moet voor de verlenging wel zelf tekenen. Als hij achttien is, mag dat voor vele jaren. Een zestien- of zeventienjarige mag nooit een contract ondertekenen dat langer dan drie jaar loopt. In goed vertrouwen wordt het contract met Labyad begin 2010 opgemaakt. De PSV-top, Labyad, zijn vader en toenmalig zaakwaarnemer Treffers denken op dat moment dat alles goed is. De verbintenis is gesloten onder de vorige PSV-directeur: Jan Reker.
Labyad ontwikkelt zich goed onder Rutten en wordt dit seizoen basisspeler. De top van PSV kijkt ondertussen te lang toe. Labyad heeft nog een verbintenis tot midden 2012 en steeds komt op vragen van het journaille het antwoord dat er een geldige optie is. Met die optie kan Labyad tot midden 2014 gebonden worden, is het verhaal van de directie, bij monde van Marcel Brands. Er klopt niets van.
PSV praat en praat voortdurend met Labyad, tot diep in het najaar. Labyad is dan al achttien jaar en zeven maanden oud. De rechtsbuiten heeft international Jeremain Lens uit het elftal gespeeld. Dat is opgevallen in het buitenland. Labyad blijkt bij Sporting Portugal aan de slag te kunnen en kan daar veel meer verdienen dan bij PSV. Hij kan een contract tekenen tot 2017 en daarmee zijn hele familie financiële zekerheid bieden. Het is een bedrag dat PSV nooit kan bieden, omdat daarmee het salarishuis van de spelers op de kop wordt gezet.
Labyad speelt het spel slim. Hij zegt dat hij wil bijtekenen bij PSV en laat de club opbieden. Over het eerste bod van de directie is hij teleurgesteld, later volgt optimisme. Hij tergt de leiding door uiteindelijk toch alle aanbiedingen naast zich neer te leggen. De top is wakker, Labyad is eind dit seizoen transfervrij en wil niet meer meewerken aan verlenging. Alarmbellen rinkelen bij PSV, want de optie in zijn contract is waardeloos. Hij kan daardoor zonder transfersom naar een andere club gaan. Rampzalig voor PSV, omdat Labyad nou net een speler was waarmee de club op termijn misschien een transfersom van tussen de 10 en 15 miljoen had kunnen binnenhalen.
De verhouding met de directie verhardt. Labyad laat door advocaten uitzoeken hoe het zit met zijn contract. PSV houdt naar buiten toe nog steeds vol dat de club Labyad via een optie met een pennestreek tot medio 2014 kan binden. Onzin, Labyad heeft het gelijk aan zijn zijde. Hij breekt zijn woord door te stellen dat er meer clubs zijn dan PSV. De optie in het contract van Labyad is ongeldig en de afspraken van begin 2010 blijken boterzacht. Het grote geld van Sporting Portugal heeft Labyad en zijn raadgevers in de greep gekregen. PSV blijft vertwijfeld achter. Weer lijkt het niet gelukt een speler uit eigen kweek goed te vermarkten. Bij de club zijn vaker spelers transfervrij of voor een beperkt bedrag weggelopen (Afellay, Van Bommel), terwijl ze bij goed contractbeheer vele miljoenen meer waard waren geweest.
PSV moet lering trekken uit bovenstaand verhaal en exceptionele talenten op hun achttiende snel langdurig proberen vast te leggen. De clubleiding liet bij Labyad de zaken te veel op zijn beloop, had hem sneller een passend voorstel moeten doen. PSV moet daar lering uit trekken. Geen situaties creëren die spelers in verlegenheid brengen en desnoods al op de achttiende verjaardag durven doorpakken.
Voor Labyad hoeft het nog niet te laat te zijn. Misschien ziet hij op tijd in dat zijn carrière gebaat is bij een langer verblijf bij PSV. Dreigementen om zijn salaris af te pakken helpen niet. Labyad en PSV moeten gezond verstand tonen. Labyad zit in een machtspositie en kan vertrekken, PSV kan alleen nog maar hopen.
-
De auteur is PSV-verslaggever bij het ED.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.




Sorteer reacties














