Behalve roeping heeft leraar ook een baan (OPINIE)

Auteur: door Job Tonnaer |   dinsdag 31 januari 2012 | 02:38 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 01 februari 2012 | 09:34

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Minister Marja van Bijsterveldt van Onderwijs moest het ontgelden op de protestmanifestatie van leraren, vorige week donderdag. foto Erik van 't Woud/ANP

Minister Marja van Bijsterveldt van Onderwijs moest het ontgelden op de protestmanifestatie van leraren, vorige week donderdag. foto Erik van 't Woud/ANP

Op 26 januari staakte een grote groep leerkrachten uit het voortgezet onderwijs tegen de plannen van minister Marja van Bijsterveldt van Onderwijs. Eindelijk, zou ik er aan toe willen voegen.

De goede waarnemer zal waarschijnlijk zijn opgevallen hoe kortzichtig mensen als Marja van Bijsterveldt (CDA) en Ton Elias (VVD) over onderwijs denken.

In twee zinnen zou een willekeurige scholier hun reactie kunnen samenvatten als 'er moeten wel uren worden gemaakt' en 'een weekje vakantie minder is echt niet erg'.

Al jaren wordt docenten verteld, dat ze gewoon les moeten geven en niet zo moeten zeuren, omdat ze toch zo veel vakantie hebben. Helaas kan dit beeld verder versterkt worden, doordat docenten vreselijk plichtsgetrouw zijn en niet snel in opstand komen. Ze zullen eerder voor hun leerlingen kiezen, dan eens kritisch naar hun eigen positie kijken.

Bovenstaande gecombineerd zorgt in de praktijk helaas voor een voortwoekerende onwetendheid over de huidige problematiek binnen het onderwijs.

Het leerkrachtentekort wordt niet opgelost met consequente beeldvorming van de leerkracht als naïeveling, die gewoon wat harder moet werken en blij moet zijn met zijn vakanties.

Naar mijn mening wordt het hoog tijd, dat de leerkracht niet enkel blijft reageren met 'werken met kinderen geeft zoveel voldoening', maar gewoon eens kritisch naar zijn eigen positie kijkt. Behalve 'een roeping' is het namelijk ook gewoon een serieuze baan!

Er is geen beroepsgroep, die in de afgelopen jaren steevast zo veel elkaar tegenwerkende maatregelen heeft moeten doorvoeren, waarvan ieder weldenkend mens wist (de leraar op de eerste plaats), dat deze vaak geen zoden aan de dijk zouden zetten. Denk aan het massaal stimuleren van enorme scholenfusies en er later doodleuk achter komen, dat deze leerfabrieken individuele ontplooiing toch niet bevorderen en klassenverkleining daarvoor noodzakelijk is.

Of de interessante golfbeweging, waarbij om de zoveel jaar geroepen wordt dat het Nederlandse taal- en rekenonderwijs ver onder de maat is. Dit wordt door niemand wetenschappelijk onderbouwd, maar iedere leraar ziet deze waanzin om de zoveel jaar terug komen en opnieuw voor paniek zorgen en ook voor onbegrip bij ouders.

Enig idee waar de enorme opgebouwde kennis en vaardigheden binnen het speciaal onderwijs goed voor waren? Een leerling met een specifieke zorgvraag is niet geholpen met het verdwijnen van deze specifieke vakkennis. Passend onderwijs betekent in de praktijk, dat iedere reguliere school veel extra zorgleerlingen moet opnemen. Een verschraling van de zorg voor de zorgleerling, maar ook voor de gemiddelde leerling. Want deze leerling ziet de aandacht naar de voormalige zorgleerling gaan.

Tenslotte: de urennorm. Leerkracht en leerling zijn het over één ding eens: scholen zien – om aan de urennorm te voldoen – geen andere oplossing dan leerlingen zonder les te laten 'ophokken'. Veertig uur erbij betekent in de praktijk een werkweek erbij. Alles wat voorheen in de vakantie gedaan werd, doet men dan (onbetaald) nog steeds in de vakantie. Het heeft helemaal niets met kwaliteit te maken, maar richt zich puur op kwantiteit.

Samengevat zegt Van Bijsterveldt dus: los het maar op, werk effectiever, maar wel zonder middelen. Je krijgt geen geld, maar je moet er wel steeds meer extra voor doen.

Er is toch veel geld in onderwijs gepompt de afgelopen jaren? Het aloude gezegde van 'een sigaar uit eigen doos' is hier van toepassing.

Wat in het basisonderwijs wordt bezuinigd, wordt met veel bombarie als extraatje toegezegd aan het voortgezet onderwijs, of omgekeerd. Zo is van investeren nergens sprake.

Kenniseconomie? Laat me niet lachen. Investeren in vooruitgang, ontwikkeling en onze toekomst kost geld, maar vraagt bovenal om realiteitszin en niet om hypocriete praatjes van een minister.



Job Tonnaer woont in Helmond en is als leerkracht werkzaam in het basisonderwijs.


© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
De auteur stelt dat er geen onderbouwing is voor de teruggang van het niveau van het reken- en taalonderwijs. Met een beetje googelen kom je er achter dat Nederland het helemaal niet zo slecht doet (http://www.guardian.co.uk/news/datablog/2010/dec/07/world-education-rankings-maths-science-reading), wat ook de ervaring van Harry Nak is, die met mensen uit verschillende landen samenwerkt. Wij Nederlanders doen het zo slecht nog niet. Maar betekent dat dan dat we stil moeten blijven zitten? Harry Nak heeft 6 jaar op een VWO gezeten, en terugkijkend waren dat verloren jaren. Dat is een persoonlijke ervaring, geen wetenschappelijke studie, maar ik zou graag zien dat er op hoog niveau les wordt gegeven. Zuid-Korea en Finland, here we come!

Daarnaast klaagt de auteur over verschraling van het onderwijs doordat speciaal en normaal onderwijs worden samengevoegd. Internationaal wordt binnen het speciaal onderwijs samenvoeging al langere tijd gestimuleerd. Kinderen willen graag naar een gewone school. Die willen niet naar een school voor gekke kinderen. Daarmee worden stickers op kinderen geplakt, waar ze nooit meer van af komen. De tijd dat we jonge mensen hun hele leven met een dure uitkering het bos in konden sturen, is over. Dat geld is er niet. Veel kinderen uit het speciale onderwijs kunnen met kleine aanpassingen gewoon mee in het normale onderwijs, waarna ze een normale baan kunnen krijgen. Daarmee wordt iedereen gelukkiger.

Het laatste punt: 40 uur extra les geven per jaar. Een tijd geleden schreef een andere leraar in dit opiniedeel van de krant dat lesgeven niet het probleem is, maar dat er veel te veel vergaderd wordt. Want als je vergadert, dan hoef je geen les te geven. Er zijn namelijk nogal wat leerkrachten die met de verkeerde motivatie voor het vak hebben gekozen. Beetje een Nederlands probleem, al dat vergaderen, dat je eigenlijk in geen ander land terugziet. Als leerkracht zou je moeten springen om meer les te mogen geven. Daar heb je immers je opleiding voor gedaan, daar zou je passie moeten liggen. Minder vergaderen, laat leraren lesgeven.
Harry Nak - 01-02-2012 | 08:30
Het zou mij niet verbazen als het lerarentekort nog gaat oplopen als gevolg van de negatieve publiciteit en het onbegrijpelijke optreden van de minister, want wie wil er nu leraar worden, of blijven, als voortdurend wordt gezegd dat ze niet moeten zeuren en dat ze veel te veel vacantie hebben. Al 30 jaar geleden gingen leraren demonstreren tegen het beleid van de toenmalige minister Van Veen o.a. omdat de lerarensalarissen met bijna 2% werden verlaagd. Sindsdien is het niet beter geworden, in tegendeel de scholen moesten gaan werken als een bedrijf en overbetaalde leken kwamen als managers de school binnen. Die bij mij op school heb ik nooit op iets anders kunnen betrappen dan een beetje rondlopen en domme vragen stellen of collega´s lastig vallen. En deze regering wil dat Nederland gaat behoren tot de top 5 van Europa of de wereld zelfs.
Paul van der Cingel - 01-02-2012 | 09:52
wat een gruwel is dat mens die zich bijsterveldt noemt
pk - 31-01-2012 | 17:21
een zeer labiele en domme minister .
mr petten - 31-01-2012 | 17:05

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Forumregels


De website van het ED is een platform voor discussie. Lezers wordt de gelegenheid geboden om in forums te reageren op geselecteerde artikelen, commentaren en columns. Scherpe en kritische reacties dragen bij aan het debat. Om de discussie in goede banen te leiden, gelden de volgende spelregels:


1. Elke reactie wordt vooraf door de redactie beoordeeld. De redactie heeft het recht om zonder verdere toelichting bijdragen te weigeren, te bewerken of in te korten.

2. Reacties moeten kort en bondig zijn (maximaal 250 woorden), leesbaar en begrijpelijk zijn en inhoudelijk betrekking hebben op het onderwerp van het betreffende artikel.

3. Voor de discussie gelden elementaire fatsoensnormen. Schuttingtaal en scheldwoorden zijn niet toegestaan.

4. Reacties die beledigend of discriminerend zijn, (oncontroleerbare) beschuldigingen, bedreigingen bevatten of oproepen tot haat of geweld worden niet geplaatst.

5. Reacties mogen geen privégegevens van derden bevatten.

6. Reacties die anoniem zijn of onder een valse naam worden ingestuurd, kunnen worden geweigerd.

7. Reacties mogen geen auteursrechten overtreden en geen commerciële boodschappen bevatten.

8. Het ED staat open voor kritiek – zowel positief als negatief – op de krant en op haar redacteuren. Correcties en aanvullingen op artikelen zijn welkom. Inhoudsloze kritiek wordt niet geplaatst.

9. Het IP-adres vanwaar wordt gereageerd wordt altijd vastgelegd.

10. Reacties, of citaten daaruit, mogen worden gebruikt op alle publicaties van het ED (websites, krant, sociale media, enz.).


De redactie is niet kinderachtig. Laat u dus niet ontmoedigen door de spelregels. Ze zijn uitsluitend bedoeld om een goede discussie te bevorderen. De redactie gaat zorgvuldig te werk. Mocht u desondanks reacties op de website ontdekken die in strijd zijn met de spelregels of anderszins niet door de beugel kunnen, laat ons dat dan weten via e-mail.