Staatssecretaris Paul de Krom is volgens velen te optimistisch over de arbeidsmarkt.
Toen de mijnen in Nederland werden gesloten en 40.000 arbeidsplaatsen verloren gingen, was ons land in rep en roer. Nu neemt het kabinet de sociale werkvoorziening onder vuur en komen 70.000 mensen met een arbeidsbeperking achter de geraniums te zitten – naar het lijkt zonder slag of stoot.
Staatssecretaris Paul de Krom van Sociale Zaken en Werkgelegenheid presenteerde deze week het voorstel voor de Wet werken naar vermogen (WWNV). Het kabinet wil vanaf 1 januari 2013 dat iedereen die (gedeeltelijk) kan werken, in zijn eigen onderhoud voorziet via een baan op de reguliere arbeidsmarkt. Een mooi streven, maar Abvakabo FNV voorspelt dat hier in de praktijk niets van terecht komt.
De staatssecretaris houdt vol dat er straks voor iedereen een baan is doordat babyboomers uittreden.
Door de krapte die dan op de arbeidsmarkt ontstaat, nemen werknemers ook mensen met een arbeidshandicap aan. Althans, dat voorspelt de staatssecretaris.
Uit een rapport van de Raad voor Werk en Inkomen blijkt echter dat er ondanks de vergrijzing geen tekort aan werknemers komt. Niet op de arbeidsmarkt als geheel, niet in specifieke sectoren. Aan de onderkant van de arbeidsmarkt wordt het dus dringen.
Door de komst van de nieuwe wet gaat de sociale werkvoorziening op slot. De WWNV is erop gericht om iedereen aan het werk te krijgen, maar mensen met een psychische, verstandelijke of lichamelijke arbeidsbeperking staan achteraan in de rij van werkzoekenden. Evenals werknemers die vallen onder de Wajong, WIJ en WWB. Zij hebben geen passende opleiding of te weinig reguliere werkervaring.
Uit onderzoek blijkt dat potentiële werkgevers arbeidsgehandicapten als een risico zien en daarom niet investeren in deze mensen. Een onderzoek van het vorige kabinet toont aan dat toonaangevende werkgevers ondanks hun goede intenties geen langdurige arbeidsrelatie aangaan met mensen met een arbeidsbeperking.
Om de match tussen werkgever en werknemer te laten slagen, is bovendien goede begeleiding nodig.
Werkgevers kunnen of willen deze begeleiding niet zelf geven of betalen. Door de bezuinigingen die de WWNV met zich meebrengt, zijn er straks voor begeleiding al helemaal geen middelen meer.
Voor arbeidsgehandicapten wordt het een hele uitdaging om aan de slag te komen. Het doet ons denken aan drijfzand; als je er door omstandigheden in terecht bent gekomen, is het verdraaid moeilijk om er weer uit te komen.
Het is de bedoeling dat in de toekomst maar dertigduizend mensen overblijven in de sociale werkvoorziening, terwijl dat er nu nog honderdduizend zijn. Iedereen die dan onder de WWNV valt, moet naar vermogen een reguliere baan hebben. Vind je die niet, dan is thuiszitten het alternatief. Zonder uitzicht op een baan, zonder collega's en zonder mogelijkheid om zelf geld te verdienen.
Kamerleden hebben de staatssecretaris al eerder gewezen op zijn veel te optimistische kijk op de opnamecapaciteit van de arbeidsmarkt. Dat leidde toen niet tot het bijstelling van de plannen. Abvakabo FNV doet nu een beroep op de Tweede Kamer om de Wet werken naar vermogen in de huidige vorm niet te accepteren. Staatssecretaris De Krom moet niet bouwen op drijfzand, maar kiezen voor een stevig fundament. In het belang van alle mensen met een arbeidsbeperking die graag aan het werk zijn en blijven.
Corry van Brenk is waarnemend voorzitter van de vakbond Abvakabo FNV.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
