Tientallen lezers discussieerden de afgelopen weken met redacteuren van het ED. foto Ton van de Meulenhof
Dagelijks komt het Eindhovens Dagblad bij ruim honderdduizend huishoudens in Zuidoost-Brabant over de vloer. Maar de afgelopen drie maandagen hebben we het eens omgedraaid en hebben we tientallen lezers ontvangen in ons technisch bedrijf in Best.
We hebben ze warm onthaald, met koffie en gebak en een hapje en een drankje. En we hebben ze onze imponerende drukpersen laten zien. Maar – mocht die indruk ontstaan – het ging niet alleen om de gezelligheid. Het waren kritische lezers die gehoor hadden gegeven aan onze oproep om met de redactie in gesprek gegaan.
De aanleiding voor die oproep was de constatering dat er te veel fouten in de krant staan, taalfouten, slordigheden, verkeerde getallen, geografische missers en koppen die de lading niet dekken.
Dat is geen nieuw probleem. De strijd tegen fouten wordt op alle redacties gevoerd sinds er kranten bestaan.
'Taalfouten ontsieren de krant', kopte de Volkskrant enkele weken geleden. De NRC kastijdde zichzelf enkele maanden terug met een verhaal op haar opiniepagina's onder de kop 'NRC barst van de fouten. Waar is de eindredactie?'
Maar collectief falen is ook falen. En ook al zijn veel fouten verklaarbaar – de krant maken is mensenwerk en de tijdsdruk is vaak groot –, dat kan geen reden zijn om te berusten. Ons leek het in elk geval goed om daarover eens de confrontatie aan te gaan met onze lezers.
Dat vooral taalfouten een bron van ergernis zijn voor onze lezers hadden we wel verwacht. Al is het maar omdat wij ons daar zelf ook aan ergeren.
Niemand die zich zo stoort aan een fout, als de redacteur die er verantwoordelijk voor is, hield collega Rieks Holtkamp de lezers voor. Wat ons wel heeft verwonderd is dat taalfouten een verhaal volgens de meeste lezers niet minder geloofwaardig of betrouwbaar maken.
Kennelijk kunnen we een potje breken bij de mensen bij wie we in de meeste gevallen al vele jaren dagelijks in huis komen. Een enkele fout – het moeten natuurlijk binnen de perken blijven – is niet funest voor het vertrouwen in de gast die dagelijks het nieuws komt brengen.
De mildheid van de lezers heeft ons verrast. Maar misschien waren het wel onze grootste fans die hun kritiek een keer kwijt wilden. Want die kritiek was er wel degelijk. Sommige lezers hadden lijstjes opgesteld, andere kwamen met knipsels.
Een greep uit de vele op- en aanmerkingen:
Te lange zinnen – twee zinnen van 34 woorden in één verhaal – zorgen ervoor dat lezers de draad kwijt raken.
Moeilijke woorden worden vaak niet uitgelegd. Zoals ambigue (dubbelzinnige?) koeienuiers.
Buitenlandse woorden zijn storend en worden soms ook nog verkeerd gebruikt.
Een verkeerde datum of tijdstip zet lezers op het verkeerde been.
Fouten in koppen, die daardoor zelfs komisch worden: 'Automobilist slingerend op de bon'.
Te populaire koppen als 'Laura flikt het'.
Niet fout maar wel storend 'ophoesten' in de zin van betalen. "Zeer onsmakelijk", aldus een lezeres. "Ik heb zelf vroeger vrienden met tbc gehad."
Verhalen en foto's die over twee pagina's worden geplaatst zijn lastig uit te knippen.
'Onbenullige' berichten als 'Vrouw valt van fiets en breekt pols'.
Te veel doublures in verhalen, die beginnen op de voorpagina en op een binnenpagina verder worden uitgewerkt.
De 'veelschrijvers' in de brievenrubriek. "Die schrijven maar raak. Ik vind dat ze wel iets te vertellen moeten hebben."
De media – niet alleen het ED – hebben de neiging om het nieuws groter te maken dan het is.
Te veel aandacht voor beroepscriminelen als Holleeder. De feiten en verder niks!
Shownieuwsberichten over Jan Smit horen niet in het ED maar in de Privé.
De diepgang van de krant is verbeterd maar kan nog beter.
De lijst is verre van volledig. Wij gaan de balans opmaken en kijken welke lessen we eruit kunnen trekken. Dat kan nog lastig worden, want in veel gevallen waren lezers het onderling niet eens. 'Cruijff gepiepeld' vindt de een te populair als kop boven een redactioneel commentaar. Volgens een ander is het gewoon modern taalgebruik. De een stelt het op prijs als koppen heel precies de inhoud van een verhaal weergeven. Een ander vindt daarentegen dat koppen best mogen prikkelen. Een foto van de winnaar van The Voice of Holland hoort volgens de een niet op de voorpagina te staan. Een ander waardeert juist de keuze voor een lichter onderwerp juist.
Over nieuwskeuzes valt eindeloos te discussiëren, maar de kritische lezers waren het er wel over eens dat het ED moet oppassen met sensatienieuws en geen Telegraaf moet worden.
"Gaan jullie hier nu ook iets mee doen", wilden lezers weten. Het antwoord is 'ja'. En via deze rubriek zullen wij daar melding van maken. Een eerste effect is trouwens al zichtbaar. De vele klachten over te grote foto's – 'de krant moet geen foto-album worden' – hebben er al toe geleid dat we niet langer bijna standaard vijfkoloms foto's op nieuwspagina's plaatsen.
De avonden met kritische lezers zijn ons goed bevallen en we hebben ervan geleerd. Wat ons betreft zijn ze dan ook voor herhaling vatbaar.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
