Eindhoven Airport
Er is geen verschil meer tussen de gebezigde taal van de directeur en de bestuurder/wethouder. Ze staan allebei in hetzelfde koor te zingen. De verwevenheid en samenwerking tussen commerciële belangengroepen en openbaar bestuur zijn zo intens dat het niet interessant meer is wie wat zegt en met welke pet op.
Je zou denken, dat het in een toenemende wereldcrisis verstandig zou zijn om een adempauze in te lassen voor zoiets als een tweede terminal en een hotel bij een luchthaven. Niets daarvan. Maar al zijn de Airporters/bestuurders nog zo snel, de crisis achterhaalt hen wel.
"Met de wetenschap van nu zouden we dergelijke investeringen niet meer zo snel uitvoeren en zouden we als openbaar bestuur ook niet zo'n intensieve samenwerking zijn aangaan met marktpartijen", zo heet het over enkele jaren.
Dan wordt ook de vraag gesteld: Kon u dit onheil voor de burgers niet zien aankomen? Het antwoord zal luiden: "Nee, dat konden we niet. Het was normaal. Iedereen deed het. Het bleef binnen de kaders van de toenmalige wetgeving. Het was bovendien knap ingewikkeld allemaal en vaak snapten we ook niet alles." Laatste vraag: U wist toch wel het verschil tussen voortgang en vooruitgang? Antwoord: "Nou eigenlijk niet zo. Dat kwam nooit aan de orde. Dat leefde in onze kringen niet."
Duurzaamheid, luchtvervuiling, aantasting van gezondheid en leefomgeving, overlast, kortom milieu? Het doet er allemaal niet meer toe. Of, zoals we een dezer dagen een neo-liberaal tijdens een onderonsje fier hoorden zeggen: "Dat spul kunnen we nog steeds niet op onze boterham smeren, soms wel leuk als marketing-tool."
Jasper van der Schoot
Knegsel
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
