Het bedrijfsleven voelt zich beknot door de overdreven aandacht voor natuur en milieu in Brabant. foto Kees Martens
Marten Toonder heeft ons met zijn Olivier B. Bommelboeken tal van bloemrijke figuren nagelaten.
Een daarvan, uit het verhaal 'De sloven', is de krokodil 'Vlijmen Fileer, Knark van de Tufkegel en aanliggende Slikken en Zompen'. "Deze grootgrondbezitter hield zich bij voorkeur in het poelwater op, waar hij genezing zocht voor scheuten", noteert Marten Toonder. Een recente brief van de provincie aan een bedrijf in Brabant rept van 'slikkige rivieroevers, stroomdalgraslanden en ruigten en zomen'. Verderop in de brief gaat het over 'glanshaver- en vossenstaarthooilanden'. Is dit een moedige poging van de provincie het literaire erfgoed van Marten Toonder te verrijken? Helaas, het zijn passages uit een brief van de provincie aan een bedrijf waarin een vergunningaanvraag wordt afgewezen.
Het Brabantse bedrijfsleven staat in het crisisjaar 2009 voor grote uitdagingen. Meer dan ooit is innovatie geboden om het voortbestaan van het bedrijf te verzekeren. Nieuwe producten en diensten zijn nodig om de mondiale concurrentie het hoofd te kunnen bieden. De producten van morgen moeten echter gemaakt worden binnen de structuren van gisteren, en dat geeft grote problemen.
We doelen hierbij vooral op de wet- en regelgeving rond natuur en milieu, met Natura 2000 als jongste loot aan de stam. Zorg voor de natuur is prima, maar niet binnen een alsmaar uitdijende milieubureaucratie.
De Brabantse industrie krijgt steeds meer te maken met complexe wet- en regelgeving rond natuur en milieu. Niet de milieu-
eisen op zich, maar de stapeling van wetgeving en wijze van uitvoeren door diverse overheden met
eigen interpretaties zorgen voor veel problemen. De overheid werkt aan deregulering, maar komt niet veel verder dan 'laaghangend fruit' als het schrappen van verouderde regels. Aan de meer complexe processen komt men niet toe waardoor de overheid voor veel bedrijven steeds vaker een hindermacht is. Natura 2000 dreigt aan dit proces weer een nieuw hoofdstuk toe te voegen. Er komen nieuwe regels ter bescherming van de natuur, die voor 162 natuurgebieden in beheerplannen moeten worden uitgewerkt. Dat betekent bijvoorbeeld dat industrieterrein Moerdijk op slot dreigt te gaan, met onverkoopbare grond als gevolg. Het betekent ook dat vergunningprocedures fors worden verlengd en verzwaard.
Vooral het feit dat nieuwe investeringen op Moerdijk nu al op een blokkade stuiten als gevolg van
Natura 2000 baart ons zorgen. Ook infrastructuurprojecten van de overheid – bijvoorbeeld de verbreding van de A2 ten zuiden van Eindhoven – lopen gevaar.
Nederland is als geen ander in staat Europese regels zowel te verzwaren als te compliceren. Verzwaren: Europese richtlijnen worden vertaald in harde doelstellingen, terwijl dat niet nodig is. Compliceren: Nederland is in staat om verschillende wetten en voorschriften op onnavolgbare wijze aan elkaar te verbinden. Natura 2000 wordt zo gekoppeld aan enerzijds verdrogingbeleid en anderzijds het beleid gericht op het verminderen van de uitstoot van stikstof. Zo heeft Brabant de strenge Nederlandse normen voor uitstoot van stikstof zelfs nog wat verzwaard en in veel gevallen praktisch onhaalbaar gemaakt. Dat komt doordat voor elke individuele inrichting het stand-still beginsel wordt gehanteerd: geen enkele toename van de uitstoot van stikstof is toegestaan. Dat is een absurde eis, want bij elk verbruik van fossiele brandstoffen komt stikstof vrij! Dan zouden er ook geen nieuwe auto's meer mogen worden verkocht in Brabant, want ook die stoten stikstof uit bij het verbrandingsproces! Brabant hanteert dus abusievelijk een veel te zware norm. Andere provincies (Zuid-Holland bijvoorbeeld) doen dat gelukkig niet, om nog maar te zwijgen over het buitenland. Welnu, aan die normen worden investeringsplannen van bedrijven in de buurt van een Natura 2000-gebied getoetst. En dat leidt dus standaard tot een afwijzende reactie. Aan een bredere afweging, met aandacht voor het totale milieuplaatje, komen we zo niet toe.
Natuurlijk heeft ook de BZW aandacht voor het milieu. Maar wij denken dat een verdere verbetering van de luchtkwaliteit het beste bereikt kan worden door het energieverbruik te verduurzamen, door minder fossiele brandstoffen te verbranden. Het Telos-rapport 'Energiek Brabant' bevat daarvoor concrete aanbevelingen.
De beheerplannen voor de Brabantse Natura 2000-gebieden staan op het punt definitief te worden. Hiervoor heb ik geschetst waarom wij dat, in de huidige opzet, volstrekt onverantwoord vinden. Eerst is een toets nodig van de maatschappelijke en economische effecten.
Al eerder adviseerden we het provinciebestuur ons 'eigen' Brabantse onderzoeksinstituut Telos hiermee te belasten. Een reactie bleef uit. De provincie dreigt daarmee haar eigen inspanningen om de economische crisis te bestrijden te ondergraven. Dat is toch ongehoord?
-
Peter Swinkels is voorzitter van de Brabants Zeeuwse Werkgeversvereniging BZW.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
