Homoseksuelen verlaten de kerk in Reusel na de mis van afgelopen zondag. foto René Manders
De feiten. Pastoor Luc Buyens uit Reusel weigert de hostie aan de
plaatselijke homoseksueel Gijs Vermeulen. Die steekt zijn geaardheid niet
onder stoelen of banken als prins carnaval en kandidaat-raadslid. Een rel
breekt uit.
Zie ook:
Actievoerders komen in het geweer tijdens een zondagsdienst in het dorp en
er volgt een aangifte tegen Buyens wegens discriminatie. Het is natuurlijk
nieuws dezer dagen, maar in zekere zin is het vreselijk oud nieuws.
De katholieke kerk heeft het al tweeduizend jaar lang ergens wel aan de stok
met de tijdgeest en autoriteiten die een kind zijn van die tijdgeest. De
kerk is er nog steeds. De tijdgeesten en de autoriteiten verdwijnen met de
generaties. Het leven na Gijs en Luc.
De kerk heeft dus vaker met
dit bijltje gehakt en zal er niet van wakker liggen. Over het eigen imago
maakt de kerk zich al helemaal nooit druk. Soms zitten de christenen in de
leeuwenkuil en soms zit christelijk 'grondpersoneel' zelf op de troon en
stuurt het anderen, zelfs mede-christenen, de brandstapel op. Pausen,
kardinalen en bisschoppen weten dat het zo is. Zij bestuderen de
(godsdienst)geschiedenis beter dan wie dan ook.
Hoe dan ook. In
Nederland zitten we al decennia in een periode dat de kerk geen goed kan
doen. Het begon met de geboortebeperking, abortus, vrije seks en celibaat en
gaat verder met euthanasie.
Voor het gemak wordt maar even
vergeten dat de kerk in onze tijd vooropliep tegen het
individu-vernietigende communisme. En dat zij steeds een lans breekt voor
het recht op leven en waarschuwt voor overdreven consumptie en gebrek aan
solidariteit. Dat zijn zaken die we (in het vrije westen) liever niet tot
onze tijdgeest toelaten.
De aangifte tegen Buyens zal geen kans
maken. De pastoor zal zich beroepen op de richtlijnen van het Vaticaan,
waaraan hij in zijn ambt wenst te gehoorzamen. De rechter zal zich niet
willen branden aan het heilige vuur van de (godsdienst)vrijheid, een
grondrecht.
Buyens zal als hij slim is verder aanvoeren dat er ook
homoseksuele priesters zijn, die hosties consacreren (heiligen). Voor de
duidelijkheid: dat zijn niet-praktiserende homo's. De bekendste Nederlandse
priester is Antoine Bodar, nota bene een homoseksuele man. Hij kwam voor
zijn wijding al voor zijn geaardheid uit. Bodar is voor veel homo's juist
een rolmodel. Wat discriminatie?
Blijft natuurlijk overeind dat
wat in Reusel gebeurt geen schoonheidsprijs verdient. Het komt over alsof
Buyens en Vermeulen zich willen profileren en de gelegenheid dankbaar
aangrijpen. Buyens die ballen toont door het braafste jongetje in de
godsdienstles te zijn en Vermeulen als het brutaaltje, dat ondertussen wel
vreselijk politiek correct is. Het aantal incidenten rond kerk en
samenleving zal in ons land toenemen. Zeker jonge priesters zijn vaak streng
in de leer, een tijdgeest in het Vaticaan. En die botst hard met de
tijdgeest die in (rooms-katholiek) Nederland heerst.
- De
auteur is redacteur geestelijk leven van deze krant.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
