Bisschop Hurkmans en minister Verburg (Landbouw) tijdens een mis voor mensen die getroffenen zijn door Q-koorts. foto Robin Utrecht/ANP
De rust lijkt enigszins terug in bisdom 's Hertogenbosch na de opgefokte
sfeer rond het wel of niet mogen ontvangen van de hostie door homoseksuelen.
De oplossing: bisschop Antoon Hurkmans zegt dat homo's en lesbo's eigenlijk
geen hostie mogen krijgen, maar laat het over aan ieders eigen geweten of
hij ter communie gaat.
De bisschop heeft daarmee heel pragmatisch gehandeld. Er is nu geen directe
reden meer voor protestacties van relnichten tijdens kerkdiensten.
Religieuze regelneven aan katholieke kant zien dat Roomse verboden toch
leidend blijven. De acties waren op gang gekomen nadat de pastoor van Reusel
aan een openlijk homoseksuele carnavalsprins geen hostie wilde uitreiken.
Hurkmans kreeg meteen kritiek na zijn stellingname, omdat die de kool en de
geit zou sparen. Te onduidelijk en liefdeloos naar de homoseksuele medemens
en te slap en te slaafs naar het Vaticaan. Maar gaat het daar eigenlijk wel
om? Antoon Hurkmans is bisschop in een geseculariseerd, ontkerkelijkt en
politiek erg correct land waar de inwoners niet bepaald meer wakker liggen
van homoseksualiteit. Je kunt Hurkmans nu de woestijn insturen als een
volgzame, zwakke kerkbestuurder. Met evenveel recht kun je hem de hemel in
prijzen als vredestichter en herder met inzicht.
Wie Hurkmans
kent, zal erkennen dat hij geen impulsieve besluiten neemt en dat hij een
vrome Brabander is. In dat opzicht is hij dus nogal vervreemd van het volk,
dat vroomheid en bedachtzaamheid ziet als iets uit lang vervlogen tijden.
Hurkmans schijnt zijn bisschoppelijke werk gewetensvol te doen. Het kostte
hem letterlijk nogal wat hoofdbrekens om aan de job te wennen; hij was niet
voor niets enige tijd overwerkt. Maar hij pakte de boel weer op en pakte
door. Neem Hurkmans' herstructurering van parochies (met fusies en
kerksluitingen) en dekenaten. Die hakt er weliswaar in bij heel veel mensen
maar getuigt ook van zijn realiteitszin als het gaat om betaalbaarheid van
en draagvlak voor kerkgemeenschappen. Het zal uit de lengte of de breedte
moeten komen, zien inmiddels steeds meer kerkgangers in. De herstructurering
stuit desondanks nog op kritiek her en der.
Van Hurkmans is ook
bekend dat het breken en delen van het brood in de eucharistie echt iets
goddelijks voor hem betekent. Het delen van het heilige brood met
medegelovigen is voor hem de ziel van de rooms-katholieke kerk. Het is wel
het laatste waar hij lankmoedig mee om zal gaan.
Hurkmans is ook
wetenschapper (hij was rector van het Sint-Janscentrum waar priesters worden
opgeleid) en beseft dat hij er met alleen vroomheid als bestuurder niet
komt. Polderland Nederland vraagt om oplossingen, waarbij alle voors en
tegens zijn afgewogen en iedereen zijn zegje heeft gedaan. In die zin is
Hurkmans' aanpak in de 'zaak Reusel' niet dom geweest. Bangerig ook niet. De
Bossche bisschop is echt niet zo'n angstig type. Hij stond als een van de
eersten op de barricades toen het ging om slachtoffers van de economische
crisis en de Q-koorts bij te vallen. Je moet sowieso lef hebben om
conservatief te zijn en te blijven in Nederland. Hoe de aanpak van de
affaire 'Reusel' in Rome en de herstructurering in het bisdom wordt
gewaardeerd door het Vaticaan zal mogelijk blijken uit wie tot hulpbisschop
wordt benoemd. Hurkmans heeft de paus enige tijd geleden om een hulpbisschop
gevraagd.
De auteur is redacteur geestelijk leven van deze
krant.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
