Gewezen wordt op de verschraling van het basispakket voor de zorgverzekering en op een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Dat onderzoek betrof de opvattingen van Nederlanders over extra ziektekostenpremie voor mensen met een ongezonde leefstijl. Een meerderheid is daar voorstander van.
Het zou voor zowel voor- als tegenstanders zuiverder zijn geweest als ook de conclusie was vermeld dat de opvattingen hierover sinds de jaren '80 en '90 ondanks de toegenomen kosten, weinig veranderd zijn. Puur afgaand op de cijfers zou men kunnen stellen dat de solidariteit gelijk gebleven is. Ziet men het tegen de achtergrond van de ingrijpende veranderingen in de maatschappij, waarin het IK centraal is komen te staan, dan zou de stelling wel eens kunnen luiden dat de solidariteit is toegenomen!
Waar het commentaar nog suggesties doet voor een oplossing voor de stijgende zorgkosten, komt VVD-politicus Anne Mulder in zijn opiniebijdrage niet veel verder dan de stelling dat differentiatie in de premie op grond van leefstijl onmogelijk is (ED 1 oktober). Een teleurstellend verhaal. Er zullen hoe dan ook oplossingen moeten komen om de zorg betaalbaar te houden. De politiek kan daarbij niet blijven negeren dat een meerderheid voorstander is van extra premie voor mensen met een ongezonde leefstijl.
Misschien moeten we Denemarken volgen met een sterk verhoogde prijs voor ongezonde producten. En eindelijk eens werk maken van preventie. Met consultatiebureaus voor ouderen bijvoorbeeld.
Wanneer extra premie niet haalbaar of niet effectief is, zouden in elk geval de ziektekostenverzekeraars acties dienen uit te zetten voor een groeiend bewustzijn. Iedereen is medeverantwoordelijk voor het beperken van de kosten van de gezondheidszorg alsmede voor het in stand houden van het systeem van solidariteit.
Er zouden gerichte acties ondernomen moeten worden met de huisarts als initiatiefnemer, begeleider en coördinator. En die acties dienen op een zeker moment over te gaan in niet- vrijblijvende afspraken. Bij het niet nakomen van die afspraken zou dat onder meer financiële consequenties moeten hebben. Dieetadvies en programma's voor stoppen met roken lijken mij binnen zo'n benadering prima te passen. In plaats van deze uit het basispakket te halen, moeten ze anders, gerichter worden ingezet.
Het is zeer teleurstellend dat een politicus niet verder komt dan het aanhalen van wat praktische bezwaren. Anne Mulder blijft met zijn verhaal aanmodderen binnen het huidige systeem, terwijl duidelijk is dat we echt naar een systeem moeten waarin de persoonlijke verantwoordelijkheid zich in concreet gedrag gaat uiten. De houdbaarheid van ons zorgstelsel lijkt mij daarmee het meeste gebaat, omdat het een verandering inhoudt die gebaseerd is op het mentale draagvlak van de gebruikers in plaats van puur op het financiële draagvlak.
De auteur is Cor de Poorter en woont in Geldrop, waar hij bestuurlijke functies bekleedt in het ouderen- en vrijwilligerswerk.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.




Sorteer reacties














