Geef ouders beheer over leerlingendossier

Ouders moeten het recht hebben om te weten hoe hun kinderen zich op school gedragen. foto Koen Suyk/ANP

Leo zit in de derde klas van het vmbo.Een opvallende leerling die met zijn korte lijf niet goed in de schoolbank past. Leo woont bij zijn twee vaders en gaat nooit naar zijn biologische moeder. Hij behaalde een Cito-score van 538, met een IQ van 103 en hij heeft lange tijd pilletjes geslikt omdat hij zo druk kon zijn. Op de basisschool was Leo vaak agressief naar andere kinderen.

Al die informatie en nog veel meer vind ik in het elektronische leerlingendossier. In Magister, het administratieprogramma van mijn school, kan ik Leo's doopceel lichten en ik kan zien of mijn collega's dat ook doen. Naast de cijfer- en absentieadministratie is Magister een leerlingvolgsysteem waarin elke notitie over Leo wordt bewaard.

Het verslag van een gesprek op een ouderavond? Een mentorgesprek na een heftige ruzie? Het verontwaardigde telefoontje van thuis toen Leo onterecht straf had gekregen? Leraren vinden in Magister alles terug. Als ik wil weten of Leo in de eerste klas ook zo vaak te laat kwam bij biologie, weet ik dat na een muisklik. Het commentaar van mijn collega biologie komt meteen mee.

Thuis loopt Stef rond en die zit ook in 3 vmbo. Of Stef ook een opvallende leerling is weet ik niet zeker, maar als vader bereiken mij weleens verontrustende berichten en ik maak me zorgen. Magister helpt mij als vader niet om informatie te krijgen, want ouders hebben geen toegang tot het elektronische dossier van hun kind. Slechts de cijferadministratie kan ik van Stef thuis openen. Een voldoende voor biologie? Hoe ging het proefwerk Frans? Meer informatie geeft Magister mij niet over Stef. Ik weet niet hoe zijn mentor in de tweede klas de pittige oudergesprekken heeft geregistreerd en ook niet hoe zijn huidige leraren die registraties beleven.

De informatie in Magister over mijn zoon is voor mij niet beschikbaar. Ik ben daartoe als ouder niet geautoriseerd, zo liet het bevoegde gezag mij officieel weten.

Leo en Stef zijn verzonnen, maar de gang van zaken zoals hier beschreven is gebaseerd op de werkelijkheid. Scholen beheren het elektronische dossier van hun leerlingen en bepalen wie wanneer welke informatie krijgt over andermans kinderen. Maar het is niet moeilijk om uit te leggen dat individuen het recht behoren te hebben om gegevens uit een opvoedingssituatie zelf te beheren. Vanuit die gedachte is de wetgever duidelijk geweest. Iedereen heeft het recht om te weten welke gegevens over hem of haar worden verwerkt in een dossier. Dat staat zelfs in de grondwet.

Voor minderjarigen geldt dat ouders dat recht hebben. Daarbij komt dat ouders hun kind het beste kennen en daarom allerlei incidenten kunnen duiden.

Het is daarom wonderlijk dat scholen wegkomen met de mededeling dat de belanghebbenden niet geautoriseerd zijn om een belangrijk gedeelte van hun dossier te kennen. Volgens de wet is het eigenlijk omgekeerd: als ouder zou ik de verschillende professionals op school kunnen autoriseren om informatie over mijn kind te krijgen of niet te krijgen. Daarmee zou recht worden gedaan aan mijn positie als ouder die verantwoordelijk is voor de opvoeding en opleiding van mijn kinderen. Alleen in zeer uitzonderlijke gevallen waarin ouders niet vanuit hun instinct het beste voor hebben met hun kind mag getornd worden aan die positie van eindverantwoordelijke. Bij Magister lijkt het erop dat scholen vanuit een zekere gemakzucht de regie naar zich toe hebben getrokken. Alsof scholen beter dan ouders weten welke informatie over een kind relevant is en welke niet.

Het drukke gedrag van Leo in de klas mag dan voor mij als leraar heel vervelend zijn, de ouders van Leo weten waarschijnlijk waar het vandaan komt. Als ik in Leo's elektronische logboek een aantekening maak, dan hebben zijn ouders niet alleen het wettelijke recht meteen kennis te nemen van die aantekening. Het belang van Leo is ook gediend met die kennis. Ouders gaan immers ten principale als eerste over het belang van hun kind en daarom moeten zij volledig en zonder voorbehoud geďnformeerd worden.

-

De auteur is leraar natuurkunde in Helmond en vader van vier schoolgaande kinderen.

Meer Mening

• wo 23-05 Europa moet volwaardige rol opeisen in NAVO
• wo 23-05 Inwoners Jemen hebben internationale steun nodig
• za 19-05 BESTE LEZER: Dezelfde wedstrijd gezien door een andere bril
• za 19-05 Klassen hoogbegaafden in gevaar (OPINIE)
• vr 18-05 Nieuwe vakbeweging moet ook jongeren binden
• vr 18-05 Philips zit de vakbond dwars bij Pensioenfonds
• za 12-05 BESTE LEZER: Ta tak i. Ikke ta fra
• za 12-05 Media, denk na over privacybeleid (OPINIE)
• za 12-05 Jongeren zijn juist welkom in de bouw (OPINIE)

Sorteer reacties

Ik heb een zoon in het middelbaar onderwijs. Eerst op een locatie alwaar het aantal uitvaluren opliep tot 30 (niet gelogen!!) per week. Ik was ook vertegenwoordigt in de zogeheten "ouderraad" steeds meer werden de gespreksonderwerpen verschoven naar de problemen waar de direktie tegenaan liep met klap op de vuurpijl dat er op een gegeven moment zelfs keihard gelogen werd op het gebied van informatie die verstrekt werd. Als mensen liegen geen probleem maar wanneer je bij een gefundeerde onderbouwing van een leugen wederom belogen wordt verliest de toegevoegde waarde van een "ouderraad". Mijn zoon heb ik na weer een schoolweek met 30 uitvaluren zelf van school verwijderd en aangemeld op een andere vestiging van de schoolleiding. In beginsel werden gouden bergen belooft en zou er alles in het werk gesteld worden om de reeds opgebouwde leerachterstand middels een speciale "procedure" op kort tijdsbestek ingehaald worden.

Ik heb gemerkt dat mijn zoon mogelijk daar het een instromer is "behandeld" wordt alsof hij van een andere school verwijdert is. Werkelijk alles wordt negatief benadert bij voorbaat. Tijdens gesprekken gevraagd waar het plan van aanpak blijft omtrent de leerachterstand. Kreeg te horen "nou toevallig is daar gisteravond over vergadert, Dat komt er op kort termijn aan en wel zwart op wit." Na een maand nog steeds niets mogen ontvangen noch mogen horen.

Thans wordt mijn zoon samen met een twee vrienden zelfs benadert als zijnde "" de drie musketiers".

Wederom tijdens een gesprek gevraagd op basis waarvan dit gebeurt en wat denkt u? ze weten totaal niets negatiefs op te noemen! Hij is 1 keer beticht van spijbelen. Ik werd gebeld dat hij 7 uren gespijbelt zou hebben. Ik schrok me een hoedje en nam contact met mijn zoon op. Hij zat gewoon op school en zelfs in de les. ik zei hem na de les even langs de administratie te lopen. Dit deed hij en werd te woord gestaan en behandeld alsof het een leugenaar was. Een onderwijzer mocht hij er gelukkig bij halen. Deze onderwijzer ging uit zijn dak tegen de administratie vanwege de falende boekhouding. Mijn zoon had op de nieuwe locatie een nieuw vakkenpakket en dit was gewoon niet bijgewerkt in hun eigen administratie. De personen die hem op voorhand beschuldigde liepen zonder wat te zeggen weg.
Ik heb vanochtend om zijn volledige dossier gevraagd om in staat te worden gesteld zelf op zoek te gaan naar een eventueel antwoord op mijn vraag. "op basis waarvan wordt mijn zoon op dergelijke wijze bejegend". Ben dus enorm benieuwd wat er gaat gebeuren in deze

B. Boogert - 21-02-2012 | 14:08

De auteur weet blijkbaar niet dat hij, op basis van de Wet Bescherming Persoonsgegevens, het recht heeft om inzage en kopieën te krijgen van het leerlingdossier. Verder mag hij, volgens diezelfde wet, vragen om zaken te verwijderen die niet kloppen of zijn eigen mening in het leerlingdossier op te laten nemen, indien hij het niet eens is met iets.
De ouder als dossierhouder lijkt geen goed idee te zijn, omdat de scholen nou eenmaal ook specifieke 'onderwijskundige' informatie nodig hebben en ouders die niet altijd op waarde kunnen schatten óf zelfs informatie liever niet terugzien in het dossier van hun kind.

Wat wel te merken is, is dat veel scholen niet goed weten wat de rechten van ouders zijn met betrekking tot het leerlingdossier. Hierover mag wel eens een artikel in de krant.

Paul - 17-10-2011 | 16:22

Zelf docent en mentor zijnde gebruik ik dat leerlingvolgsysteem spaarzaam (en bij collega's merk ik datzelfde). Als ik een notitie plaats bepaal ik zelf wie dat mogen lezen. In alles wat persoonlijke zaken betreft beperk ik dat tot afdelingsleiders, zorgteam en mentor. De eersten hebben dat nodig indien er iets bijzonders met het kind aan de hand is en ik (mentor) afwezig en niet te bereiken ben, zorgteam zodat er een voorgeschiedenisje ligt indien iets zich zou ontwikkelen tot iets dat de aandacht van het zorgteam nodig heeft, en de mentor (dwz wie in een volgend jaar mentor van dat kind is kan het dán zien).

Laat overigens niemand zich voorstellen dat het gaat om iets dat afgedrukt hele pakken papier zou omvatten.

Ik zou niet willen dat anderen dan degenen die ik noemde dat zouden kunnen inzien. Dat zou betekenen dat elk notitietje een op goudschaaltjes gewogen documentje zou moeten worden, voorzien van kwalificaties en voetnoten om potentiële misverstanden te voorkomen. Een ouder die daarom vraagt kan dat echter wat mij betreft in het bijzijn van mijzelf en mijn afdelingsleider inzien.

En als dat per se anders zou moeten dan leg ik wel een schriftje aan in plaats van zelfs het hoognodige nog in zo'n systeem te plaatsen.

Jan - 15-10-2011 | 20:43

Ik lees met verbazing het relaas van dhr.Diederen. Mijn kind gaat naar een school voor voortgezet onderwijs in het Kempische Bladel. Ook ik loop daar als ouder soms tegen vragen aan die ik graag beantwoord zie. Ik zie dat als een gezonde kritische houding jegens de school waar je kind enkele jaren vertoeft. Deze school gaat daar positief mee om, tracht daar ook iets van te leren. Het blijft immers een gedeelde verantwoordelijkheid voor ouders en school om de schooljaren niet alleen zo productief mogelijk te laten verlopen, maar zeker ook zo prettig mogelijk voor de kinderen.
Zo heb ook ik een keer tijdens een ouderavond gevraagd om inzage in de inhoud van het dossier van mijn kind. Ik werd daarop gelijk meegenomen naar een kamer waar ik volledige inzage kreeg in alles wat er lag. Compleet met uitleg. Ook de, voor ouders, 'vervelendere' dingen kreeg ik te lezen. Maar ik moest toegeven, het zag er prima uit. Geen woord gelogen. Kortom, het kan dus duidelijk anders dan het voorbeeld uit Helmond.

Ron - 15-10-2011 | 13:43

Er zijn wel meer onwelvoeglijke zaken die ouders niet mogen weten over het onderwijs aan hun kind. Zo heeft OCW er zojuist voor gezorgd dat ze alle informatie van hun website verwijderd hebben over het percentage bevoegde leraren van wie hun kinderen les hebben. Inmiddels wordt een op elke drie à vier lessen in het voortgezet onderwijs gegeven door onbevoegde docenten, of docenten biologie die wiskunde geven, en docenten gymnastiek die Nederlands geven. Ouders krijgen dat niet te horen. Ook in het basisonderwijs worden onbevoegde klassenassistenten met de regelmaat van de klok ingezet om bevoegde leerkrachten te vervangen, ook langdurig. Ook dat krijgen ouders niet te horen.

Minister Van der Hoeven (CDA) heeft er voor gezorgd dat iedere docent een vak mag geven dat hij geen dag van zijn leven heeft gestudeerd en waarvoor hij niet bevoegd is. De school hoeft noch de ouders, noch de Inspectie te informeren. De praktijk t.a.v. onbevoegd lesgeven is totaal uit de hand gelopen, zozeer zelfs, dat OCW het niet meer bijhoudt en er zich ook niet meer direct verantwoordelijk voor stelt.

Dus heeft uw kind op school ongeveer twaalf schoolvakken? Dan mag u er op rekenen dat hij/zij les krijgt van drie of vier onbevoegde leraren. Die geven uw kind cijfers en adviezen, schrijven in het dossier, en zijn de belangrijkste drager van de onderwijskwaliteit. Maar hun eigen kwaliteit als vakdocent hebben ze nooit laten vaststellen en het vereiste diploma hebben ze nooit gehaald.

Dat OCW dit gedoogt, is schandalig.

Hannes Minkema - 15-10-2011 | 13:36

1 2 Volgende

Reageren

Naam: E-mail: Reactie:

Forumregels

De website van het ED is een platform voor discussie. Lezers wordt de gelegenheid geboden om in forums te reageren op geselecteerde artikelen, commentaren en columns. Scherpe en kritische reacties dragen bij aan het debat. Om de discussie in goede banen te leiden, gelden de volgende spelregels:

1. Elke reactie wordt vooraf door de redactie beoordeeld. De redactie heeft het recht om zonder verdere toelichting bijdragen te weigeren, te bewerken of in te korten.

2. Reacties moeten kort en bondig zijn (maximaal 250 woorden), leesbaar en begrijpelijk zijn en inhoudelijk betrekking hebben op het onderwerp van het betreffende artikel.

3. Voor de discussie gelden elementaire fatsoensnormen. Schuttingtaal en scheldwoorden zijn niet toegestaan.

4. Reacties die beledigend of discriminerend zijn, (oncontroleerbare) beschuldigingen, bedreigingen bevatten of oproepen tot haat of geweld worden niet geplaatst.

5. Reacties mogen geen privégegevens van derden bevatten.

6. Reacties die anoniem zijn of onder een valse naam worden ingestuurd, kunnen worden geweigerd.

7. Reacties mogen geen auteursrechten overtreden en geen commerciële boodschappen bevatten.

8. Het ED staat open voor kritiek – zowel positief als negatief – op de krant en op haar redacteuren. Correcties en aanvullingen op artikelen zijn welkom. Inhoudsloze kritiek wordt niet geplaatst.

9. Het IP-adres vanwaar wordt gereageerd wordt altijd vastgelegd.

10. Reacties, of citaten daaruit, mogen worden gebruikt op alle publicaties van het ED (websites, krant, sociale media, enz.).

De redactie is niet kinderachtig. Laat u dus niet ontmoedigen door de spelregels. Ze zijn uitsluitend bedoeld om een goede discussie te bevorderen. De redactie gaat zorgvuldig te werk. Mocht u desondanks reacties op de website ontdekken die in strijd zijn met de spelregels of anderszins niet door de beugel kunnen, laat ons dat dan weten via e-mail.