De lidmaatschapsaanvraag moet ter stemming worden voorgelegd aan de vijftien leden van de VN Veiligheidsraad. Palestijns lidmaatschap maakt alleen een kans indien negen leden zich er voor uitspreken en de permanente leden geen gebruik maken van hun vetorecht.
Van groot belang is wat de opstelling zal zijn van de permanente EU-leden in de Veiligheidsraad en hoe Nederland reageert op Europese ja-stemmers of onthoudingen. Nederlands afwijzende reactie belemmert wat wellicht de laatste mogelijkheid is om de Israëlische bezetting te beëindigen en een tweestatenoplossing tot realiteit te maken. Dat is slecht voor zowel Palestijnen als Israëli's.
Op 31 oktober wist de Palestijnse Autoriteit lidmaatschap van de Palestijnse staat te realiseren bij de VN-organisatie Unesco, een stap die niet alleen symbolisch maar ook praktisch bezien van grote waarde is – het geeft concrete handvatten voor de bescherming van Palestijns cultureel erfgoed. Verrassend was de stemming – en de verdeeldheid – over het Palestijns Unesco-lidmaatschap onder de Europese landen. Landen als Nederland en Duitsland vormden met hun nee-stem een kleine minderheid. Andere EU-lidstaten onthielden zich van stemming. Elf EU-lidstaten stemden vóór. In die laatste categorie vielen landen als Frankrijk, Spanje, België, Finland en Ierland. Het is tekenend voor de ontwikkelingen die de afgelopen jaren binnen de EU hebben plaatsgevonden.
Terwijl Nederland als een van de weinige landen vierkant achter Israël blijft staan, verliezen veel EU-landen hun geduld met Israël en de regering-Netanyahu. Het vredesproces zit muurvast, terwijl de Israëlische nederzettingen in de bezette gebieden gestaag doorgroeien. De internationale gemeenschap heeft zich duidelijk uitgesproken voor een tweestatenoplossing, maar door het ontbreken van enigerlei vorm van onderhandelingen wordt de kans hierop kleiner en kleiner. Het was voor de Palestijnse Autoriteit de primaire reden rechtstreeks naar de VN te stappen om een Palestijnse staat erkend te krijgen.
Nederland heeft zich tegen deze stap gekeerd, en geeft daarmee een impuls aan het bestendigen van de bezetting, terwijl juist de druk op de regering-Netanyahu moet worden opgevoerd om eenzijdige bouwactiviteiten in de nederzettingen te staken. De bezetting is niet alleen destructief voor de Palestijnen, maar heeft ook een catastrofaal effect op Israël en de Israëlische samenleving.
De vraag is hoe de Europese leden van de VN Veiligheidsraad zullen stemmen. Zwichten landen als Frankrijk en Groot-Brittannië onder de Israëlische én Amerikaanse druk om zich onomwonden uit te spreken tegen de Palestijnse aanvraag voor VN-lidmaatschap?
Het is aan onze regering en aan onze minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal te beseffen dat de wereld, en ook een groot deel van Europa, niet langer wil wachten op een Palestijnse staat.
Vredesonderhandelingen hebben in de afgelopen jaren vrede geen millimeter dichterbij gebracht.
Daarentegen is de Israëlische bezetting van de Palestijnse Gebieden alleen maar verder uitgebreid en dieper geworteld. Nederland is een neezegger geworden, die er alles aan doet binnen de EU om dát te frustreren wat wel eens de laatste kans zou kunnen zijn op een Palestijnse staat: de aanvraag van het Palestijnse VN-lidmaatschap. Onder het mom van een 'evenwichtige' benadering heeft Rosenthal, en voor hem Maxime Verhagen, een buitenlands beleid ingezet dat effectief bezien opeenvolgende Israëlische regeringen de hand boven het hoofd houdt, terwijl de kans op een tweestatenoplossing steeds verder afneemt.
Nederland komt binnen de EU in een minderheidskamp terecht, en – wat veel kwalijker is – het schaart zich achter de antivredesregering van Netanyahu. Nee zeggen tegen Palestina, ja knikken naar Israël – korter valt Rosenthals beleid niet samen te vatten.
Jaap Hamburger is voorzitter van Een Ander Joods Geluid.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
