article
1.6279260
BESTE LEZER - In de rubriek 'Beste lezer' gaan leidinggevende redacteuren in op ontwikkelingen bij het ED en in de journalistiek. Vragen of opmerkingen: l.vhoutert@ed.nl.
Beste lezer - Aanslag
BESTE LEZER - In de rubriek 'Beste lezer' gaan leidinggevende redacteuren in op ontwikkelingen bij het ED en in de journalistiek. Vragen of opmerkingen: l.vhoutert@ed.nl.
http://www.ed.nl/mening/beste-lezer-aanslag-1.6279260
2016-08-20T08:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4519842.1432382049!image/image-4519842.JPG
Eindhoven,Beste lezer,hermes
Mening
Home / Mening / Beste lezer - Aanslag

Beste lezer - Aanslag

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Lucas van Houtert.
      Fotograaf
    BESTE LEZER - In de rubriek 'Beste lezer' gaan leidinggevende redacteuren in op ontwikkelingen bij het ED en in de journalistiek. Vragen of opmerkingen: l.vhoutert@ed.nl. 

    Als ergens in de regio geweersalvo's klinken, weet onze politieverslaggever Wout van Arensbergen dat het met zijn nachtrust voorlopig is gedaan. Dinsdagavond stond hij achter het rood-witte lint, toen in de Sint Petrus Canisiuslaan in Eindhoven een man was neergeschoten die we inmiddels kennen als Dennis S. Dankzij een alerte collega die hoorde dat er schoten waren gevallen, waren Wout en de dienstdoende calamiteitenredacteur er nog voordat de pers officieel was ingelicht. (Dat laatste duurde overigens ruim twee uur…)

    Op zo'n moment begint een race om informatie te vergaren. Want als in de Eindhovense straten wordt geschoten, willen we zo goed mogelijk in beeld brengen wat aan de hand is. De meest basale feiten krijgen we doorgaans van de officiële kanalen – hier de politiewoordvoerder. Maar die vertelt ons niet wat het slachtoffer voor iemand was – laat staan waarom iemand het op hem gemunt zou hebben. Praten met buurtbewoners is het eerste dat de politieverslaggever in zo'n geval kan doen. En die wisten in de Sint Petrus Canisiuslaan wel wat te vertellen over hun buurman – bijvoorbeeld dat hij al eerder was belaagd door mannen met bivakmutsen.

    Familieleden of vrienden van het slachtoffer zijn ook altijd belangrijke, maar precaire bronnen. Zijn ze bereid om een verslaggever te woord te staan? Dat is niet vanzelfsprekend, gezien alle emotie die er speelt. En al helemaal niet als het slachtoffer ook geen onbeschreven blad is. Een meedenkende rechtbankverslaggever wist te melden dat Dennis S. zelf voor mishandeling en witwassen werd vervolgd. Na wat zoeken vonden we iemand die ons in elk geval op de hoogte wilde houden van de (kritieke) toestand van het slachtoffer.

    Regelmatig contact houden met de politievoorlichter is een vanzelfsprekendheid in de dagen na een delict, maar ook advocaten kunnen informatie opleveren. En dan zijn er nog contacten in 'het circuit': mensen die de onderwereld kennen omdat ze er in, of er dichtbij zitten. De vraag is dan wel: wat weten ze echt en wat is gebaseerd op geruchten. Wat we publiceren, moet wel waar zijn.

    We doen ons best om een zo goed mogelijk beeld te geven. Maar eerlijk is eerlijk: het blijft zoeken met een zaklampje in het enorme donker. Daarbij: we zijn journalisten, geen rechercheurs. We schrijven alleen over zaken; we hoeven ze niet op te lossen.

    We zouden best eens een jaar bij de recherche willen werken om eens diep in de regionale onderwereld te kunnen duiken, verzuchtten collega Gerard Lukken en ik toen we met Wout zaten te denken welke stappen we nog konden zetten. Voor alle duidelijkheid: ons idee was niet om undercover te gaan, maar om met behulp van dossiers, getuigenverklaringen, telefoontaps, camerabeelden en wat al niet meer, een beeld te krijgen van wat er onder de oppervlakte verscholen gaat.

    Hoe lopen de criminele netwerken in de regio? Wat is de rol van familie-netwerken? Want dat bepaalde achternamen veelvuldig terugkomen in strafdossiers, is geen geheim. Hoeveel zware criminelen telt Zuidoost-Brabant eigenlijk, hoeveel mensen halen er een jaaromzet van minimaal een hele of halve ton uit? Dat zijn vragen waar wij zelf het antwoord niet op kunnen vinden. En zelfs een heel politie-apparaat met al zijn hulpmiddelen is daar niet altijd toe in staat.

    Veel informatie komt op tafel bij rechtszaken. En als we geluk hebben, lukt het zelfs om toegang te krijgen tot de dikke dossiers die voor de uiteindelijke rechtszaak worden gemaakt. Die dossiers geven vaak een ruime blik in de werkwijze van zowel criminelen als rechercheurs. Benieuwd of we langs die weg ooit weten wie zijn kogels afvuurde op Dennis S., en vooral waarom.