article
1.6587388
BESTE LEZER - In de rubriek 'Beste lezer' gaan leidinggevende redacteuren in op ontwikkelingen bij het ED of in de journalistiek. Vragen of opmerkingen: stuur een e-mail.
Beste lezer - Jos (Kessels)
BESTE LEZER - In de rubriek 'Beste lezer' gaan leidinggevende redacteuren in op ontwikkelingen bij het ED of in de journalistiek. Vragen of opmerkingen: stuur een e-mail.
http://www.ed.nl/mening/beste-lezer-jos-kessels-1.6587388
2016-10-29T08:58:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.151016.1341434474!image/image-151016.jpg
Eindhoven,Beste lezer,hermes
Mening
Home / Mening / Beste lezer - Jos (Kessels)

Beste lezer - Jos (Kessels)

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Mario Bouwmans.
    BESTE LEZER - In de rubriek 'Beste lezer' gaan leidinggevende redacteuren in op ontwikkelingen bij het ED of in de journalistiek. Vragen of opmerkingen: stuur een e-mail.

    Het is zaterdagavond, de eerste Helmondse Nacht van Cultuur staat op het punt van beginnen, ik zit op mijn werkplek en denk aan Jos Kessels. Onze aimabele bami-minnende brombeer. Wat ze ook van hem denken, hij schrijft met ziel en zaligheid voor de lezers. Dat is nog iets anders dan lezers rechtstreeks ontmoeten. Hemel en aarde heb ik bewogen maar Jos hield altijd de boot af als het op promotiedoeleinden aankwam. Tot die ene keer voor een EK-actie bij lezers thuis, toen hij door de knieën was gegaan al moest ik hem nog wel gedwongen met een taxi laten aanrukken om vervolgens bijna een hartverzakking te krijgen omdat Jos bij onze aardige Veldhovens-Italiaanse gastheer binnenstiefelde met een verwijzing naar de Godfather. De avond sloot hij harmonieus gearmd met de man des huizes en de zelfgemaakte Limoncello binnen handbereik af.

    De ban was gebroken en onze roodharige lobbyist bleek zelfs bereid een heuse toer te maken bij gelegenheid van de 100ste verjaardag van de krant. Daar moest ik nu aan denken. Ik zie hem nog in een met lezers gevuld paviljoen in Son staren naar een foto van het Alamo Hotel in Austin Texas, de ene na de andere herinnering aan bejaarden, hoeren en 'strontkleurig water' de microfoon in grommend. De lezers hingen aan zijn lippen en hadden dat ook graag figuurlijk gedaan maar dat ging niet, Jos stond een half uur met de rug naar hen, ongetwijfeld volgens Jos zelf zijn beste zijde.

    Dat gaat mij al niet meer lukken omdat in de deuropening van ons Helmondse redactiekantoor de eerste onbekende gezichten verschijnen. We hebben als bijdrage aan de cultuurnacht in de Cacaofabriek toegezegd een kijkje in onze journalistieke keuken te geven. Dit keer stellen wij niet de vragen. "Wat chaotisch, wordt hier de krant gemaakt?" loopt een moeder in gezelschap van haar dochter binnen. "Ja mam, van chaos iets maken dat doen ze hier elke dag." Ik knik dankbaar naar de Stiphoutse deerne voor het antwoord dat ik niet beter had kunnen geven.

    Een uitgelaten stel komt informeren of ze een 'stuk in de krant waard zijn', maar hij begint over papier dat uit is en de krant ten dode opgeschreven. Daardoor dreigt een polemiek tussen ons te ontstaan maar die eindigt snel omdat zij zich kapot staat te ergeren aan hem. Verslaggever Arnold Mandemaker zit een stuk te tikken over het campagnebezoek van PvdA-leider Samson aan Helmond. Een bezoeker kijkt over zijn schouders mee: "Wat zegt ie nou? Toch helemaal niks!" Iets dat de man de meeste politici verwijt. 'Verspilde ruimte.' Zie als journalist maar eens over die kloof heen te springen.

    "Jullie moeten meer uitzoeken en blootleggen, hier in de regio. Zoals met die zorggelden." Een lezer die meelift op het abonnement van zijn vriendin wijst op Traplift of kookboek, onder welke kop we het 'oneigenlijk gebruik' van zorggeld in Helmond aan de kaak stelden. "Ik lees NRC en jullie krant", zegt een andere man, "maar in beide mis ik de onderzoeksjournalistiek. Ik wil meer diepgang, meer onthulling, minder emotie." We zouden veel meer het verschil willen maken maar dat kost tijd en menskracht, antwoord ik. Dáárom hebben we abonnementsgeld nodig, maar veel lezers delen liever de krant.

    Twee vrouwen en een jongen bekijken foto's op pagina's. 'Jullie maken steeds vaker uitsnedes van foto's, dat ziet er niet uit.' Dat moet het beeld van de krant aantrekkelijker maken, reageer ik. Op hoorafstand staat fotograaf René Manders het driftig met de vrouwen eens te zijn. Sinds kort drukken we wekelijks een plaat van René af onder de titel Stadsgezichten, fraaie ontspannen portretten van onbekenden. We doen en/en, wil ik maar zeggen.

    Drie giechelende dames komen aan het einde van de omgevlogen avond nog een hart onder de riem steken: niet allen hebben een abonnement maar ze lezen ons wel, online vooral. In hun slotakkoord klinkt ook weer kritiek door op de columnisten in het eerste katern, die 'niks hebben met onze regio.' Dan veel liever Jos. Als ik de deur achter me in het slot laat glijden, overweeg ik dat het hoog tijd wordt voor Jos om weer op tournee te gaan. Echt, hij zal er van genieten.