article
1.6473468
In het kleine jaar dat we elkaar nu kennen hebben we al heel wat gemaild en zijn we bij elkaar op bezoek geweest, ook al moesten we daarvoor uren reizen. Nu blijft ze een weekend logeren. We wandelen door de stad, drinken een wijntje op een terras, steken in de stadskerk een kaarsje op, snoepen van een grote, warme stroopwafel, genieten in de achtertuin van het herfstzonnetje en we praten.
Gastblog Yvette den Brok: Deze vriendschap blijft
In het kleine jaar dat we elkaar nu kennen hebben we al heel wat gemaild en zijn we bij elkaar op bezoek geweest, ook al moesten we daarvoor uren reizen. Nu blijft ze een weekend logeren. We wandelen door de stad, drinken een wijntje op een terras, steken in de stadskerk een kaarsje op, snoepen van een grote, warme stroopwafel, genieten in de achtertuin van het herfstzonnetje en we praten.
http://www.ed.nl/mening/blogs/gastblog-vrij/gastblog-yvette-den-brok-deze-vriendschap-blijft-1.6473468
2016-10-10T09:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4584579.1456914123!image/image-4584579.jpg
Eindhoven,Vrij
Gastblog: Vrij!
Home / Mening / Blogs / Gastblog: Vrij! / Gastblog Yvette den Brok: Deze vriendschap blijft

Gastblog Yvette den Brok: Deze vriendschap blijft

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    In het kleine jaar dat we elkaar nu kennen hebben we al heel wat gemaild en zijn we bij elkaar op bezoek geweest, ook al moesten we daarvoor uren reizen. Nu blijft ze een weekend logeren. We wandelen door de stad, drinken een wijntje op een terras, steken in de stadskerk een kaarsje op, snoepen van een grote, warme stroopwafel, genieten in de achtertuin van het herfstzonnetje en we praten.

    We praten ongelooflijk veel en het verbaast me dat we als vanzelf steeds weer nieuwe onderwerpen aansnijden waar we elkaar van alles over te melden hebben.

    Ze probeert met mij haar nieuwe meditatie uit die ze gebruikt om mensen met hun angsten te leren omgaan en ze is zichtbaar blij met de nieuwe ideetjes die ik heb om ‘m verder uit te werken. Ik vertel haar dat lichamelijke gehandicapte kinderen tegenwoordig al op heel jonge leeftijd allerlei persoonlijke voorzieningen krijgen en dat ik graag wil onderzoeken of en hoe dat hun ontwikkeling beïnvloedt. Ineens maakt zij mijn verhaal af en verwoordt ze - precies zoals ik het zelf in mijn hoofd heb - waarom ik dit zo belangrijk vind. Het maakt me blij dat ze me zo goed begrijpt.

    We balen allebei een beetje als ze weer naar huis moet. Maar och, we hebben de email nog en ze komt echt nog wel eens een weekendje logeren. Als ze me ineens mailt dat ze me bewondert om de dingen die ik doe, schrik ik. Hier moet ik iets mee, weet ik. Er zijn al eerder vriendschappen gesneuveld omdat de ander mij ging bewonderen en dat moet nu niet gebeuren want deze vriendschap is me te dierbaar.

    Maar hoe pak ik dit aan? vraag ik me bezorgd af. Via de email communiceren over gevoelige dingen is moeilijk, weet ik uit ervaring. Geschreven woorden komen vaak harder of anders aan dan ze zijn bedoeld. Bellen vind ik ook niets: ik kan me niet goed verstaanbaar maken door een telefoon. Wachten tot een volgende logeerpartij duurt te lang.

    Dus ik mail op hoop van zegen. Ik mail dat ik liever niet wil dat ze mij bewondert omdat ik heb ervaren dat bewondering afstand creëert en mooie dingen stuk maakt. Ik mail dat ik dat in onze vriendschap zo graag wil zien te voorkomen.

    Heel de verdere middag en avond ben ik sikkeneurig en die nacht slaap ik slecht. Maar als ik de volgende dag in haar email lees dat ze begrijpt wat het woord ‘bewonderen’ bij mij oproept en dat ze dat woord dus verkeerd gekozen had omdat onze vriendschap juist zo gelijkwaardig voelt, ben ik zo opgelucht en blij.
    Deze vriendschap blijft.

    Bezoek de website van Yvette den Brok