article
1.6587664
Beste Fidan, Met veel interesse heb ik je essay ‘Hoe lang nog zwijgen?’ gelezen dat je schreef in het kader van de Maand van de Geschiedenis. Mijn interesse voor je essay kwam niet voort uit mijn angst voor de verharding van de sfeer tussen enerzijds autochtone Nederlanders en anderzijds Nederlanders met een Turkse of Marokkaanse afkomst. Die hardheid was er immers altijd, maar die is steeds onbespreekbaar gehouden.
Gastblog Yvette den Brok: Open brief aan Fidan Ekiz
Beste Fidan, Met veel interesse heb ik je essay ‘Hoe lang nog zwijgen?’ gelezen dat je schreef in het kader van de Maand van de Geschiedenis. Mijn interesse voor je essay kwam niet voort uit mijn angst voor de verharding van de sfeer tussen enerzijds autochtone Nederlanders en anderzijds Nederlanders met een Turkse of Marokkaanse afkomst. Die hardheid was er immers altijd, maar die is steeds onbespreekbaar gehouden.
http://www.ed.nl/mening/blogs/gastblog-vrij/gastblog-yvette-den-brok-open-brief-aan-fidan-ekiz-1.6587664
2016-10-31T10:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4732542.1464161697!image/image-4732542.jpg
Eindhoven,Vrij
Gastblog: Vrij!
Home / Mening / Blogs / Gastblog: Vrij! / Gastblog Yvette den Brok: Open brief aan Fidan Ekiz

Gastblog Yvette den Brok: Open brief aan Fidan Ekiz

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf

    Beste Fidan,

    Met veel interesse heb ik je essay ‘Hoe lang nog zwijgen?’ gelezen dat je schreef in het kader van de Maand van de Geschiedenis. Mijn interesse voor je essay kwam niet voort uit mijn angst voor de verharding van de sfeer tussen enerzijds autochtone Nederlanders en anderzijds Nederlanders met een Turkse of Marokkaanse afkomst. Die hardheid was er immers altijd, maar die is steeds onbespreekbaar gehouden.

    Daar is de derde generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders nu zwaar de dupe van met, bij sommige van hen, radicalisering tot gevolg. Daar maak ik mij druk om en daar had ik in je essay een oplossing of een aanzet daartoe willen vinden. Maar die vind ik helaas niet. Je schetst mensen van de derde generatie eerder af als ‘ondankbaar’ en ik begrijp echt niet wie zij dankbaar moeten zijn en waarom.

    Even terug in de geschiedenis. Zoals je in je essay vertelt zijn jouw vader en andere jonge mannen uit Turkije en Marokko geronseld om hier het vuilste werk op te knappen en ze konden ontslag krijgen als ze daar iets van zeiden. Hun vrouwen en kinderen werden aan hun lot overgelaten. Kinderen zijn nieuwsgierig en vinden het spannend als er iets anders is dan wat ze gewend zijn. Ik denk dat jij daar je romantische herinneringen aan een tolerant Nederland aan hebt overgehouden, Fidan.

    Net zoals de eerste generatie mannen, moeten ook hun vrouwen het zwaar hebben gehad. Ze wisten niet te communiceren met autochtone Nederlandse vrouwen en konden niet veel anders dan vriendschappen sluiten met vrouwen die in hetzelfde schuitje zaten om zich staande te houden. Zij hebben hun kinderen in Nederland een goede toekomst gegeven. Daar mag jij en jouw generatiegenoten hen dankbaar om zijn.

    Maar aan wie is de derde generatie dank verschuldigd? Jongeren over wie jij in je essay schrijft dat ze zichzelf terecht als Nederlander zien maar steeds als buitenlanders worden beschouwd, terwijl zij in het land van hun grootouders vanzelfsprekend ook niet kunnen aarden. Die nauwelijks werk vinden, alleen maar door hun ‘buitenlandse’ achternaam. Er hoeft maar iets verkeerd te gaan in het leven van zo’n volwassene-in-spé en de vlam slaat in de pan. Ik snap dat goed. IS maakt daar gebruik van en maakt zulke jongeren tot terroristen.

    Tot mijn verbazing las ik hierover alleen maar dat je een vreselijke afkeer hebt van jongeren met een islamitische achtergrond die zich gaan afkeren van Nederland en vatbaar worden voor radicalisering. Waarom ben je zo hard, Fidan? Zie je niet dat dit gedrag een noodkreet is van een generatie die zich ontheemd voelt, van jonge mensen die niet meer weten wie ze zijn en al ver voordat ze echt de verkeerde richting inslaan onze respectvolle aandacht nodig hebben?

    Bezoek de website van Yvette den Brok