article
1.6316422
Ik vind de eerste schooldag na de zomervakantie elk jaar weer iets bijzonders. Het gewone leven begint weer, de kinderen krijgen hun regelmaat terug, zien hun schoolvriendjes en -vriendinnetjes weer en krijgen weer stof aangereikt die ze nodig hebben om straks als volwassenen goed mee te kunnen komen in de samenleving. Dat is goud waard!
Gastblog Yvette den Brok: Wat ruimte krijgt, groeit
Ik vind de eerste schooldag na de zomervakantie elk jaar weer iets bijzonders. Het gewone leven begint weer, de kinderen krijgen hun regelmaat terug, zien hun schoolvriendjes en -vriendinnetjes weer en krijgen weer stof aangereikt die ze nodig hebben om straks als volwassenen goed mee te kunnen komen in de samenleving. Dat is goud waard!
http://www.ed.nl/mening/blogs/gastblog-vrij/gastblog-yvette-den-brok-wat-ruimte-krijgt-groeit-1.6316422
2016-09-05T09:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4251323.1432292176!image/image-4251323.jpg
Eindhoven,Vrij
Gastblog: Vrij!
Home / Mening / Blogs / Gastblog: Vrij! / Gastblog Yvette den Brok: Wat ruimte krijgt, groeit

Gastblog Yvette den Brok: Wat ruimte krijgt, groeit

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Ik vind de eerste schooldag na de zomervakantie elk jaar weer iets bijzonders. Het gewone leven begint weer, de kinderen krijgen hun regelmaat terug, zien hun schoolvriendjes en -vriendinnetjes weer en krijgen weer stof aangereikt die ze nodig hebben om straks als volwassenen goed mee te kunnen komen in de samenleving. Dat is goud waard!

    Wat ik vooral leuk vond toen mijn kinderen nog op de basisschool zaten en ik hen op die eerste dag weer naar school mocht brengen, waren de enthousiaste gezichtjes van kinderen die blij waren om weer op de plek te zijn die, hoe je het ook draait of keert, een belangrijk deel van hun leven vormde en hoe ze elkaar honderduit vertelden over wat ze de afgelopen zes weken hadden meegemaakt. Het kwam mij voor alsof ze na een lange, avontuurlijke reis weer thuiskwamen en dat stelde mij als moeder steeds weer gerust. Want kinderen die op een aantal vakanties na, vijf dagen per week op school zitten moeten zich er thuis voelen.

    Maar er is nog iets wat mij elke eerste schooldag na de zomervakantie weer opviel: in die zes weken leken de kinderen niet alleen lichamelijk, maar ook sociaal en verstandelijk, zo ontzettend te zijn gegroeid dat ik sommige kinderen in eerste instantie niet eens meer herkende! Nogal wiedes dacht ik steeds: zes weken is een erg lange tijd op een kinderenleven en bovendien groeit en bloeit de natuur er in de zomermaanden weelderig op los, dus op mensenkinderen zal de zomer ook wel zijn positieve invloed hebben.

    Dat geloof ik nu nog, maar in de loop der jaren ben ik er toch meer en anders over na gaan denken. Want is het niet zo dat alles wat letterlijk de ruimte krijgt, groeit? In de zomervakantie móét er niet zoveel, hebben kinderen meer tijd om eens goed om zich heen te kijken of op hun gemak te bekijken hoe hun speelgoed in elkaar zit, worden ze vaak meegenomen naar andere plaatsen waar ze nieuwe dingen zien en alsof dat allemaal nog niet genoeg is, hebben ze ook nog steeds liefhebbende volwassenen om zich heen aan wie ze van-alles-en-nog-wat kunnen vragen.

    Zou die lichamelijke, sociale en verstandelijke groeispurt van kinderen dus niet eerder komen door de rust, de ruimte en de volwassenen die de tijd voor hen hebben? En als dat zo is, zou het schoolsysteem daar dan niet meer op gebaseerd moeten zijn en dus voor meer rust ruimte en persoonlijke aandacht moeten zorgen zodat kinderen het hele jaar door naar hartenlust kunnen ontdekken en groeien?

    Of is zo’n vruchtbare zomervakantie juist een goede basis om kinderen op school in het gareel te leren lopen, aandacht te leren delen en verstandelijk te scoren?

    Bezoek de website van Yvette den Brok