Het kabinet Rutte morrelt aan de rechtspositie van werknemers.
Het nieuwste idee van minister Henk Kamp (Sociale Zaken) is om tijdelijke arbeidscontracten op te rekken van drie keer een jaar naar vijf jaar. Oppervlakkig beschouwd is dat aantrekkelijk voor werkgevers en werknemers. Nu moet immers vaak na drie jaar afscheid worden genomen van goed ingewerkte flexwerkers. Maar er is natuurlijk ook een alternatief: een contract voor onbetaalde tijd.De werkloosheid in Nederland is in vergelijking met veel andere landen laag. Daaruit kan niet zonder meer worden geconcludeerd dat er geen belemmeringen zijn voor een goed functionerende arbeidsmarkt.
Tegenover de vaste werknemers staat een groeiend leger van uitzendkrachten, payrollers en zzp'ers die de conjuncturele klappen moeten opvangen. Een baan voor het leven wordt zeldzaam en de rechten op de arbeidsmarkt zijn ongelijk verdeeld.
Versoepeling van ontslagrecht, verkorting van WW-duur en verlaging van uitkeringen worden genoemd als smeerolie voor de arbeidsmarkt. Daarbij wordt gemakkelijk uit het oog verloren dat 'zekerheid' over werk en inkomen ook een positief effect heeft op de economie. Wie geen vaste baan heeft komt bijvoorbeeld moeilijk aan een hypotheek en wie met zijn baan meteen een groot deel van zijn inkomen verliest kan zijn hypotheekverplichtingen niet meer voldoen.
Zekerheid is een groot goed, maar de scheefgroei in de verdeling van lusten en lasten op de arbeidsmarkt is steeds lastiger te rechtvaardigen.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
