Nederland wordt op elk niveau – rijk, provincie, gemeente – bestuurd door coalities. Coalitievorming dwingt tot het sluiten van compromissen. Partijen als VVD, CDA en PvdA hebben daar ervaring mee. Zij weten dat zij concessies moeten doen, ook als die lastig zijn uit te leggen aan de achterban.
Zelfs de PVV moet daar als gedoogpartner van het kabinet aan geloven. Dierenvriend Dion Graus onthield zijn steun aan een motie tegen de intensieve veehouderij. En om de officieuze gedoogsteun van de SGP veilig te stellen stemde de PVV ook tegen verruiming van het aantal koopzondagen.
De SP daarentegen kan in de Tweede Kamer met volle overtuiging oppositie voeren tegen het kabinet. Zij plukt daarvan de vruchten in de peilingen. Maar dat meebesturen ook met de SP 'rare' dingen doet blijkt in de provinciale staten van Brabant. Het afhaken van twee leden van de statenfractie kan moeilijk los worden gezien van het feit dat de partij – voor het eerst – zitting heeft in het college van gedeputeerde staten.
Afwijzing van het natuurakkoord met staatssecretaris Bleker zet kwaad bloed bij de coalitiepartners. Instemmen met een dure verbouwing van het provinciehuis botst met de eigen opvattingen. En een draai ten aanzien van de intensieve veehouderij tast de geloofwaardigheid aan. Sommige SP'ers kunnen of willen daar kennelijk niet aan wennen.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
