De geesten worden rijp gemaakt voor een vertrek van Griekenland uit de eurozone. Als het zo ver komt is dat om te beginnen een nederlaag voor de Grieken zelf. Een terugkeer naar de drachme en een daaraan gekoppelde devaluatie maskeren de problemen en werpen het land financieel en economisch vele jaren terug. Het is ook een nederlaag voor de Griekse politici, die niet in staat zijn gebleken om de bevolking te overtuigen van de noodzaak van bezuinigingen en hervormingen om aangehaakt te blijven binnen de eurozone.
Zie ook:
Tenslotte zou een afscheid van Griekenland een nederlaag zijn voor de Europese leiders die bij de invoering van de monetaire unie onvoldoende politieke waarborgen hebben ingebouwd. Hun opvolgers zijn er vervolgens niet in geslaagd om dat te repareren.
De protesten in Griekenland zijn begrijpelijk. De Grieken moeten bezuinigen en hervormen, maar zij hebben daarbij behoefte aan perspectief. Wat ook kwaad bloed zet, is de karikatuur die geschetst wordt van luie ambtenaren die op hun vijftigste met pensioen gaan. Bijna nergens sappelen zo veel kleine ondernemers voor hun bestaan als in Griekenland.
Dat andere eurolanden hun geduld verliezen is ook verklaarbaar. Te meer daar andere probleemlanden wel stappen zetten. Daarmee wordt het besmettingsgevaar van een Grieks bankroet kleiner en wordt het gemakkelijker om de Grieken – met hun onbeduidende economie – aan hun lot over te laten.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
